Do You Remember Novels & Stories

But our lips remained connected, never minding the cold that the rain had poured on us. But… I will remember it all. Even this cold. I will remember it.

“Maybe we’re friends before. Who knows?” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Ramdam niya ang pagpapaligoy-ligoy nito na para bang hindi ito interesadong sagutin ang kanyang mga katanungan. Mas lalo tuloy siyang naguguluhan. “I see,” she replied and sighed. “If you are though, I’m so sorry if I can’t remember you. I am suffering from amnesia and I couldn’t recall anyone from my past. If you are one of them, please let me know.”

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

Buti na lang at pinatawad nila ako kaya hindi naapektuhan ang pag-aaral ko. "Do you remember now?" natatawang tanong ni Axel. "Sorry po," nakayuko kong sagot. "Don't worry about it. That was a long time ago. I just wanted to remind you so you'd remember me," natatawa pa rin niyang sabi.

Pagkatapos ay ibinalik niya ang tingin sa labas at paulit-ulit na bumuga ng hangin. Ramdam niya ang malamig na hangin na dumampi sa pisngi niya. "Hindi ba sabi mo you wanted to forget? Kaya nga nagpunta ka rito sa Maine. But how can you forget if you keep reminding yourself sa mga nangyari?"

Hindi pa naman sobrang lapit ni Joaquin sa kaniya, pero pakiramdam niya, bibigay na ang mga tuhod niya. “Do you want me to do something for you to remember it, Noah?”

Bakit naman parang sobrang importante nito sa kaniya. "Sir. Del Fierro, I don't know you so paano kita maaalala kung hindi nga kita kilala?" Inirapan niya ito. "Could you please stop this? You really don't remember my answer? Naririndi na ako at nabubuwesit na ako sayo. Or baka naman ang sinasabi mo ay nang magkita tayo sa parking lot? But yeah. You already ask the same thing hindi ba? Nagtanong ka sa’kin kung kilala kita. But look. I don't remember you and I don't even know you, okay?"

Pinagmasdan ko si Mama at hinihintay siyang magsalita pero nanatili itong walang imik. Nagsalita naman uli si Doctor Mike, "Do you remember your name?" Tanong uli nito. Nanatiling tulala si Mama. Akala naman ay hindi siya magre-respond pero maya-maya ay sunod-sunod itong umiling na ikinahagulhol ko. Tumingin sa akin si Doctor Mike pero hindi ko maintindihan ang expression niya. "How about her, do you remember her?" Turo sa akin ni Doctor Mike kaya nilingon ako ni Mama.

Natawa lang siya sa sinabi ko. May masama ba sa sinabi ko? Kailangan ko lang naman ng kompirmasyon, masama ba 'yun? "What if I say yes?" Huh?! "B-Bakit?" Hala, ba't ba ako nauutal. "You don't really remember, don't you?" "Ang alin ba? May kailangan ba akong malaman? May kailangan ba akong maalala?" Nalilito na talaga ako. "If you will remember it then you will know the answer to your question"

Napahilamos ako ng mukha. Wala sa sariling dinampot ko ang cellphone at pumunta sa Safari. Nagtipa ako ng isang tanong doon. How can you make someone with selective amnesia remember you? Pinindot ko ang search at nagsimulang naglitawan ang mga idea.