Another Memories To Keep Novels & Stories

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

“Is there anything I can do to support her through this process? I just want to see her smile again and have a chance at a normal life.” Tumango ang doktor na may ngiti sa labi nito. “Your presence and support are crucial. Reconnecting with loved ones can often serve as a catalyst for memory recall. Encourage her to engage in activities she enjoyed before, and perhaps spend time looking at old photographs or talking about shared experiences. It might help trigger some of those present memories.”

The only one who needs to be blame was me. "Inis na inis ako dahil hindi ko alam kung saan ka galing. You kept on messing up with my memories. Every single day, I'm always figuring out how and why are you fucking here. I was so damn lost with my own memories." He let out a small chuckle. "I wanted you to leave and got outta my way. Pero bigla na lang kita hinahanap hanap. Ayaw kong nawawala ka sa paningin o sa tabi ko. Tapos bigla ka na lang nawala sa harap ko... I didn't believe at first... Dumoble ang sakit no'ng maisip ko na baka kasabay ng pagkamatay nila, mawawala ka. I immediately repeat my memories again. Hoping that you'll come back, but you didn't... Now, my memories are getting bac

the voice whispered. Warm. Gentle. Broken. My chest tightened painfully. “Mom?” I whispered. The memory surged. A letter. Hands shaking. Tears. “You have to forget,” she said. “You have to survive.” My breath hitched. “Why?” I cried. “Because if you remember—” The memory cut. Sharp. Incomplete. But one thing remained. One word. One name. Burned into my mind. Clearer than anything else. My heart pounded. My lips parted.

"Let's just say I have a good memory." Pagkatapos ay may isa pa itong message. "Kapag gusto kong tandaan ang isang bagay, hindi ko iyon nakakalimutan." Matagal na tinitigan ni Nevaeh ang mga salitang iyon. May kung anong bahagyang gumalaw sa kanyang puso. Ngunit sa huli ay napailing na lamang siya. Mukhang sobra na naman siyang nag-iisip.

Isa sa mga pinaka ayaw naming subject dahil puro memorization ang aming ginagawa. Grabe nakakadrain kasi 'to ng brains. Matapos ang mahigit apat na oras na klase sa dalawang subject ay nagsiuwian na kami. Hindi ako dumiretso sa bahay. Nagpunta ako sa Green Hills Amusement Park. Isa sa mga lugar na paborito kong puntahan sa tuwing may problema ako. Napakatahimik kasi ng lugar na ito sa mga ganitong oras dahil madalang na ang batang naglalaro.

Sa isip ng matanda, ang pagkakaroon ng amnesia ay hindi dapat maging dahilan upang tuluyang masira ang pamilya. Sa kabila ng pagnanais ni Donya Loida na buuin muli ang pamilya ni Kean, alam niyang malaking balakid si Mirasol at ang amnesia ni Kean sa kanyang plano. Ang sakit ng pagkawala ng alaala ay nagbigay daan para kay Mirasol na magtanim ng bagong kwento sa isipan ni Kean—isang kwento kung saan siya ang kasama nito sa hinaharap at hindi si Maria. Ang bawat alaala na dapat sana ay nagpapaalala kay Kean ng kanyang tunay na pamilya ay naglaho sa isang iglap, at ang pagkakabura ng nakaraan ay tila isang sugat na patuloy na humihilab at nagpapahirap sa lahat.

patuloy niya What i will lost everything, my memories? Malilimutan ko ang pamilya ko at Si Vaughn. Pakshettt iniisip ko palang parang hindi ko kaya, parang winawasak ng paunti-unti yong puso ko Tinignan ko si mama sa mga mata at umiling-iling "I can't lose my memories again Ma" "No Aliah magpapa-Opera tayo whether you like it or not" maawtoridad na sambit ni Mama

“Delete it.” “No. I don't want. Blehhh…” “Hey! Delete it!” “Jeff, memories to. Kailangan may documentation.” “Aanihin mo ang memories na yan. Lilipas din naman at di na mangyayari Missamy?” “Bakit ang bitter mo? Di naman sa di na mangyayari Jeff, at least may titignan ka habang inaalala mo lahat ng nangyari sa araw na yun. Meron kang babalikan.”

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.