Novel & Cerita Answer Logic Tagalog Na May Sagot

tanong ko. "Bakit mo tinalo si Dane, ha?" Maarte niyang tanong kaya't mas lalong tumaas ang kilay ko. "Uh, baka dahil mas matalino ako?" pamimilosopo ko. She rolled her eyes and crossed her arms over her chest. "You and your friends won and that's questionable. Baka dinaya niyo?" "How do you say so?" "Duh! Obvious naman na mas matalino sina Dane sa inyo. Dinaya niyo, ano?"

Revenge "Paano mo ba nakilala iyan si Evander?" tanong ni Hyacinth. This is our last day and seminar, sa buong linggo na andito kami ang ginawa lang namin ay gumala tsaka um-attend sa seminar. Marami kaming nababalitaan tungkol sa company pero kapag tinatawagan ko si Dad ang sagot niya lagi sakin ay "Don't worry, I'll take care of it."

pakiusap ni Argus Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko dahil hindi ko mapigilang mag-alala dahil doon. Paano ba kami magiging masaya ni Argus kung may tao kaming nasasaktan? “Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko, Argus!” matapat na sagot ko sa kanya

alanganin kong sagot. “H-Hindi mo parin maintindihan kung gaano kita ka mahal hanggang ngayon. Mahal na mahal kita. It’s sounds crazy, right! But I really love you..hindi ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito,” gumaralgal ang boses niya dahil nagsimula narin siyang umiyak.

tanong ko " Malamang Ginagamit" " Bakit ang dami naman yata?" " MAlamang para sa mga Studies yung iba" " EH sobra naman ata" " MAlamang pag nasira yung isa marami pang kapalit" " Even so, Ang dami talaga,nagmumukha kang hacker nyan" " MAlamang" " HAcker ka?" " MAlamang hindi." " Malamang nalang ba ang makukuha kong sagot?"

Tahimik kong sagot sa isip. "Sino ba naman ang mag-aakala, na ang sinasabi mong problemang napasukan magiging forever pala." Akmang mangingisay pa siya sa kilig. Hinayaan ko lang siya sa mga kadramahan niya. Titigil din naman siya kung hindi ko na sasagutin ang mga tanong niya. Nang mahimasmasan sa kilig, sinabi ko na kay Cindy ang totoong sadya ko.

"Aba, Bakit parang ang lumalabas ay kasalanan ko? Hindi ba obvious na nasiraan ako ng sasakyan kaya busy ako sa pagte-text sa susundo sa akin? Do you have common sence mister?" "Bakit? Kasalanan ko ba kung bakit ka nasiraan?" ngumisi ito, isang nakakapanindig-balahibong ngisi. "What do you want me to do? Fix your uhm," tumingin siya sa kotse namin. "Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop."

"cheers?" nag-choice kaming dalawa at sabay na nilagkok ang alak habang nilalagbog ay hindi ko maiwasang hindi mapai sa sobrang pait ng lasa "mukhang hindi ka sanay sa problem ah"punan ni sir sa akin tumawa naman ako dito bilang pag oo

Pormal pakinggan ang tag, pero ang mga content sa ilalim ay hindi basta-basta. Huminga ako nang malalim, tinakpan ang mukha ko nang tatlong segundo bago sumagot: «…Paano kung sabihin kong accident iyon?» Lira: Naniniwala ka ba diyan? Ako: Siguro? Lira: Alisin mo ang question mark. Ako: Fine. Hindi rin ako naniniwala. Hindi naman ito ang unang pagkakataon.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa