Ao Haru Ride Mga Nobela at Kwento

Grabe, nakakahawa pala ang drama ko! “Oh? Bakit kayo nagkakasipon? Tears of joy lang kasi ‘yon! Tara na! Excited na akong sumakay sa unang ride natin!” sigaw ko nang masigla, dahilan para mahawa na rin sila sa energy ko. Sabay-sabay kaming naglakad papunta sa unang ride. “Orbitron!” sabay naming sabi. Ang Orbitron ay parang carousel na umiikot-ikot, pero may kaunting angat-baba habang umiikot. Child-friendly at sobrang simple ng ride kaya lahat kami sumakay.

"Sa nakalipas na taon, ako ay pumupunta tuwing isang linggo. Hanggang ngayon, ayaw mo pa ring sabihin sa akin kung paano kayong mga magsasaka ay nakakaalam ng gayong salamangka! Napakasama!" Lumakad si Harvey at sinabing, "Bakit namin sasabihin sa iyo?! Inatake ka ng mga Hapones ang Pearl Harbor at pinatay ang napakaraming sundalo natin! Kung sasabihin namin sa iyo, hindi mo ba gagamiting mga Hapones ang aming mga spell para subukang dominahin muli ang mundo? Uehara Yumi, mabisyo kang babae, huwag ka nang mangarap!" Uehara Yumi!

Inakay naman ng dahan dahan ni Haru si Lin patungong front seat at pinagbuksan pa ng pintuan. At tsaka pumunta sa kabilang side si Haru para sumakay. At ng makasakay ay tsaka pinaandar ang engine ng sasakyan. Ang galaw na ginawa ni Haru ay masasabi mong sobrang gentlemen nito, na tila ba ay parang isang knight na inaakay ang prinsesa ng dahan dahan pababa ng trono.

Baka kasi kung saan pa mapunta ang usapan nila. Excited na tumango ito at pinagtig-isahan ang paghawak sa kamay nila ni Yeisha. Harvey is excitedly jumping on his feet while walking and humming happy songs. Napalingon siya kay Yeisha na larawan din sa mukha ang kasiyahan. Hindi maitatangging na-miss nito ang lugar na iyon. And memories kept coming on his head while they were entering the entrance. “Where do you want to ride first?” tanong niya kay Harvey.

"Kung gayon kaninong obligasyon? Asawa kita, ang taong pinakamalapit kaysa sa aking anino mismo." Buntong-hininga si Ruby pagkatapos ay ipinagpatuloy ang kanyang paglalakad sa paligid ng Sakura festival na may limang talulot na kulay pula. Umupo si Ruby sa isa sa mga bangko na may kulay na bulaklak ng Sakura, kung nakasuot siya ng tradisyonal na damit ng Hapon, mukha siyang isang dyosa. "Alam mo ba ang kahulugan ng Sakura para sa mga tao sa Japan?" Tanong ni Hevan. Umupo ang lalaki sa tabi ni Ruby, napakalapit.

Dahil ilang araw na mas maagang dumating si Hiroshi sa Aurous Hill kaysa sa pamilya Ito, naghanda na siya ng isang convoy para sunduin sila ngayong araw. Nang umalis ang pamilya Ito sa airport gamit ang kotse, dinala na rin ng ilang refrigerated trucks nang maaga ang mga bulaklak na dumating. Kahit na si Charlie lang ang nasa isipan ni Nanako, ang Shangri-La pa rin ang unang pinuntahan niya.

Mostly, mga manga books, anime portraits, dolls, keychains, notebooks, color books, statues, customized tote bags, shirts, caps, pants and many more. Halos hindi ko na mabilang dahil sa sobrang dami. Pero ang pinaka-hinahanap ko talaga ay si Mabuchi Kou ng Ao Haru Ride. Siya kasi ang long time crush ko since nagiging otaku ako. Otaku means, anime lover. "You're fond of these things? What are they called?" kakasunod sa'kin ni Xerxes, ngayon lang siya nagtanong eh kanina pa kami dito sa shop. Akala ko nga ay hindi na siya magtaka.

Nanginginig na binuksan kung muli ang phone at tinawagan si Charline na agad naman itong sumagot, "Oh, bakla, ano ganap-" "Nasaan ang ticket?" Agad na tanong ko. "Uy! Sosyal 'to, Isla Haraya! Exclusive ticket at kaunti lang ang nakakakuha, one year ko pinag ipunan 'to, kasi mas mahal pa to kaysa sa matres ko-"

Napabaling ito kay Aurora. ("You wanted to be there?") Rinig niya pang tanong nito and Hara nodded ngunit agad din itong umiling. ("Y-yes,I- I mean ok lang naman sakin,napaka raming abala na ang ginawa ko sayo,so it's fine kung hindi ka makakasama--") "Don't worry Hara,ipapakilala kita sa hot bachelor na katabing room namin,para may kasama ka dito"

Kahit pagod sa biyahe, hindi nawala ang pagiging maalalahanin niya. Nang makarating kami sa aming tinutuluyang tradisyunal na ryokan sa Arashiyama, Kyoto, namangha ako sa ganda ng paligid. May sarili kaming private onsen na nakaharap sa isang tahimik na Japanese garden na puno ng mga naglalaglagang dahon ng maples. Habang nag-aayos ako ng mga gamit sa tatami room, naramdaman ko ang pagyakap ni Alex mula sa likod habang ibinubulong niya ang mga salita sa tainga ko.