Arrogant Mga Nobela at Kwento

Dahil sa isang kakaibang job interview, nagkaroon si Mara Castillo ng dalawang magkaibang trabaho. Mula Lunes hanggang Biyernes, isa siyang real estate salesperson na halos walang pahinga sa pagtatrabaho mula alas-singko ng umaga hanggang alas-nuwebe ng gabi. Pagsapit naman ng weekend, isa siyang personal assistant na tagaayos ng lahat ng gulong dulot ng kanyang boss. Simple lang ang naging kasunduan nila—trabaho lang, walang personalan, at lalong walang halong pag-ibig. Maayos sana ang lahat kung marunong lang sumunod sa kasunduan ang kanyang boss. Pero habang tumatagal, mas nagiging personal ang mga utos nito, at mas nahihirapan si Mara na manatiling professional. Ang tanong, hanggang

Hindi ko na kinakaya ang bigat ng dibdib ko. “Atleast ngayon makakalaya ka na kaya 'wag na matigas ang ulo pirmahan mo na yan." Maawtoridad niyang utos. Pinapanindigan talaga niya ang pagiging bossy kahit sa akin. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kakayanin to pero hanggat kaya ko pa ipaglalaban ko ang pagmamahalan namin baka maisalba ko pa, baka kailangan niya lang matauhan.

“Baguhin mo muna ang ugali mo baka sakaling magbago ang isip ko at pumayag sa gusto ng daddy mo.” Alam ko namang hindi siya magbabago. Ang isang masamang nilalang na kagaya niya, wala sa bokabularyong magbago dahil mayabang siya. He was far too arrogant to ever admit that there was something wrong with him.

Parang hindi ako makatanggap ng maayos na hangin, ang dami kong gustong sabihin pero sakaling ibubuka ko ang aking bibig ay ito namang walang salitang lumalabas. Pinagkrus niya pa ang kamay niya papaharap sa dibdib niya at sa postura niyang plakado, at ngiting nakapaskil sa labi niya ay sapat na para handa ko na siyang sabunutan. Syempre, hindi ko naman gagawin sa kanya 'yon. Ayaw ko lang sa kanya na parang kung makaasta siya, eh, akala niya ay kaya niya kaming patalsikin sa industriya. It makes me upset when people are so overconfident to the things they thought they can have in a snap, I cannot with their arrogance, audacity, and even their pride.

aniya. “Ang katawan ko lang ang habol nila,” aroganteng sabi nito. Sumimangot siya at pinaikot ang kanyang eyeballs. “That arrogance of yours that has reached as high as the sky that no one else can match makes me dizzy and puke!” Ito man ang lumabas sa bibig niya pero kabaliktaran naman ang nasa isip niya. Dahil hindi niya makita kung saan arrogante ang binata.

Do I look like I care about them? "Are you deaf, Liam? Siya ang palaging lumalapit..so instead of standing in front of me, and wasting my time on your confrontation, why don't you go to her. Asked and beg her not to go near me because to be honest she's annoyed me all the time" his jaw wailed "Alam mo tama nga sila. Hambog ka talaga" he said pissed...I smirked Arrogance? Me..What can I brag about anyway? Because honestly I can't think of anything because all I know is- I'm nothing!

Nakakain ata ng malansang puk*. Not only was Mr. Murray super rude to her and overly arrogant, but he was also the definition of the man who knows it all. Overbearing self proclaims god, he was indeed a pain in the ass for the duration of the meeting, he's asked her three times for a coffee. Nasobrahan yata ng kape bigla na lang nandidilat sa akin. Ano bang maling nagawa niya today? Isip isip daw beh. Wala naman ah.

Sadyang may isa lang na nakakalusot. I don't know where Engr. Aragon gets his confidence to question me and my abilities. Yes, I'm quite young to be leading this firm, but I believe I've already proven my capabilities. Siya lang talaga itong walang bilib sa akin at sa kakayahan ko, which really annoys me. Sa paraan kasi ng pagsasalita niya sa akin, ramdam kong wala siyang respeto sa akin. And he's so sexist. Damn him!

“That won’t happen.” “Ayoko rin na parang inevitable ang bawat galaw ninyo dahil lang may kamag-anak kayong may ganitong apelyido na nababodorio at gustong magbenta ng mga ruta.” “That won’t happen either.” “Ang dami mo namang pormal na confidence.” “It’s earned.” “Arrogant.” “Frequently.”

He’s the most romantic guy she had ever known. “You’re my favorite man in the world now, honey. I’m thankful to God that He gave me you, the gift I never wished for yet claimed unexpectedly. Ang sarap mong mahalin araw-araw, oras-oras. And I won’t stop dealing with an arrogant CEO like you,” ganti niya naman dito. Natawa ito at pinisil siya sa batok. “I’m not arrogant anymore. That was my shitty shadow.”