Ask Me Question Novels & Stories

Bigla niyang naisapan magtanong. "Six 'one." Umupo ito sa harap niya. "What do you do for a living?" Saglit na natigilan ito. "Why are you asking." Humigop ito ng kape. "Wala lang. I'm just curious." 'Gusto ko lang may malaman tungkol sa 'yo' "Kumain ka na para makainom ka ng gamot. Kung alam ko lang na magkakasakit ka, dapat pala hindi na kita sinama kahapon."

Wika niya sa akin. “Sure,” Wika ko at agad kong kinuha ang baso tsaka tinungga ang wine na laman nito. Ilang saglit lang tiningnan niya ako ng seryoso at bahagyang ngumiti, “Can I ask you a question?” Tanong niya at agad akong tumango bilang tugon, “Sinong tunay na ama ng dinadala mo?” Seryoso niyang tanong sa akin.

pinitik nya ako sa noo kaya hinimas ko ito. "Amp*ta. problema mo sa'king Ulap ka ha?" nakanguso kong tanong sa kanya. "Aish kahit kelan talaga di mo ginagamit yang utak mo buwan eh no? Alam mo naman na may quiz tapos pa easy-easy ka lang dyan, ano isasagot mo sa tanong ni ma'am? Segi nga" asar na asar nyang sambit.

Sagot ko naman rito. "Okay, to start I will be asking question in order for me to know if you are qualified with the job. Just give us your honest answer." Nakangiting usal nito sa akin. Napangiti naman ako. "Okay miss." "Tell me about yourself, Miss Haust." Yan ang unang tanong niya sa akin. Muntikan na akong napasimangot dahil ayoko talaga sa tanong na ito. I don't remember why I hated this question, but I really hate it.

Isang araw kinausap ni Ash su Andres. "Mahal mo pa ba ako?" Tanong ni Ash pero hindi nakasagot si Andres. "Nagsasawa ka na ba sa akin?" Tanong pa niya. "Sumagot ka." "Hindi ko alam." Saad ni Andres. Natawa naman si Ash. "So sinong nakakaalam ng nararamdaman mo? Ako?" Sarkastikong saad ni Ash. "Pwedi ba pagod ako. Bukas na tayo mag usap."

tumango lng ito at sumenyas na umupo. " How are you now? " napakurap ako did he just ask me if i'm ok? " Yes sir? " hindi ko alam kung bakit patanong ang pagkasagot ko but he looked amuse by my answer ano bang nakain neto? " Be my secretary " i almost fell on my own sit hindi patanong kundi puno ng tikas ang pagkakasabi neto ok what the hell is happening? i consciously lean on him to check if he's sick.

kunot-noo kong tanong pabalik nang makabawi. “I just… I just want to know…?” Parang hindi pa siya sigurado sa kanyang sagot. “And how did you come up with that question?” Pinagtaasan ko siya ng kilay. Ang totoo niyan ay ayokong sagutin ang tanong niya. Hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya kasi parang ang hirap para sa akin na sabihing gusto ko naman si Ace bilang kaibigan o bilang tao kasi mabait siya. And I don’t feel comfortable given the fact that Ian is the one who is asking me that question.

Si Jeopardy na kinabuga niya habang kanyang kinukulit ang babaeng nais raw siya talaga tulungan. “Why don't you tell me your name first?" pangungulit muli niya at tinanong ito. “Bakit ba need mo pang malaman?" “Syempre! Ikaw yung nag offer. And besides di ba? Ikaw din itong lumapit at mas marami pang alam. Pinaiimbistigahan mo ba ako?" tanong niya. “Sa tingin mo?" sagot nito. “Siguro, or maybe baka ikaw mismo. Baka madalas ka pang nakasunod sa kung saan ako?"

At bakit ngayon lang lumalabas ang mga impormasyon na ito? Nakarating kami sa isang maliit na café kung saan nakipagkita kami sa isang contact. "Bonjour, avez-vous des informations pour nous?" tanong ko sa kanya. (Magandang araw, may impormasyon ba kayo para sa amin?)

No! "Labrina, alam ko kung ano ang tumatakbo sa isip mo. Kung tatanungin mo ako sa bagay na iyan mas mabuti kung sa kaniya ka magtanong. I can't tell you any details about it. I am not the right person you can seek for answers in your questions. He is."