Attitude Self Quotes Novels & Stories

Wala akong pakialam sa mga sinabi ni Mazio dahil alam ko sa sarili ko na wala akong ginawa kaya nga ayaw niyang ibigay sa akin ang sinasabi niyang ebidensiya. "Can you please forget about your attitude for awhile?!"nagtaas ako ng kilay sa sinabi niya. "I'm sorry but it was written in my bones.I own my attitudes and i raised it well enough to not be own by anyone else .No one has the right to tell me anything that i shouldn't do or say"matigas ang mga naging salita ko.Mas lalo lang naging frustrated ang mukha niya kaya naman binuksan ko ang sarili kong kwarto at pumasok na sa loob.Sumunod siya doon.

Minsan lang naman kasi kami nag-uusap, at heto siya kinakamusta ako, kaya hindi ko mapigilang mapangiti sa kanya. “Ayos lang, masaya?” Do I still need to lie? I mean, it’s been a year, hindi pa rin ba ako masaya? “Don’t force yourself to be happy, ate. Darating din ang araw na magiging tunay kang masaya. It’s okay not to be okay; hindi naman kaagad nawawala ang sugat ng kahapon. Basta ba huwag mo lang pababayaan ang sarili mo,” wika ni Atticus tsaka ito tumayo at tinapik ako, bago niya akong iwanan muling mag-isa.

tanong n'ya dito na ikinatawa nito. "I have my own attitude, hindi naman kailangan ma-mana ko ang kung ano ang attitude ng parents ko. I have my good side and only those I trusted and love can see it. Yung mga nabasa mo sa mga articles related sa'kin kung gaano ako ka-sama na boss, hindi nakakalahati nun ng buong ako. And besides, I like being feared by everyone in the industry. In that way hindi nila ako mata-trato ng basta-basta lang. You don't know how bad the people in business industry is. Sometimes they would go lower just to get what they want." napatango-tango naman si Kaylee dito dahil may point naman ito.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Na-ilang ako bigla kaya tumigil ako sa pag-nguso. "Well,I apologize because of that.Maybe I adopt this attitude because of my work.Believe me,I'm not like this before." "Talaga? Professionalism kasi umiiral sa 'yo.But I'm glad when I saw how driven you are towards your work." "I need to.Ako na lang ang inaasahan nila.I need to do my best shot in every decisions or actions that I make.Maliit na pagkakamali ko lang,maaaring malaking apekto ang kapalit."

“Hindi ko akalain na mayroon pa rin pa lang naniniwala sa akin at kayo po iyon, Ate.” “Aba, syempre naman,” tugon pa niya sabay tapik at balikat ko. “If there’s someone believes in you, ibig sabihin ay naniniwala sila sa kabutihan na ipinakita mo. We witnessed how a good person you are kaya wala kang dapat ipakita o kaya naman ay ipaglaban sa sarili mo para sa mga taong tunay na naniniwala at nagmamahl sa iyo.” “Maraming salamat, Ate…” Gustong-gusto ko palagi ang mga words of affirmation ni Ate Zhan kaya rin siguro itinuring ko na rin siya bilang nakakatandang kapatid ko.

Sambit ko habang napapayuko. "Alright alright, wag ka ngang negative diyan. Wala pa nga eh. Ang baba na agad ng tingin mo sa sarili mo, hindi mo pa nga sinusubukan. This isn't the Atanasha I know. Subukan mo muna, pwede ba yun? Wag ka agad mawalan ng tiwala sa sarili mo. Sigurado akong kayang kaya mo to." Pagpapakalma nito sa akin at nag simula nang paandarin ang sasakyan.

"A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self." Napangiti siya sa sinabi ko. Inayos niya ang kaniyang upo at tumungkod sa desk ni lance. "Hindi ko naintindihan pero feeling ko life changing 'yong sinabi mong 'yon..." wika niya. At natawa kaming dalawa. "Think like a proton!" sabi ko sa kaniya. "And be positive?" "And be positive in life." Inabot ko ang balikat niya at malakas itong hinampas hampas. Natawa lang siya sa ginawa ko. •• TBC.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

“Matagal akong hindi uuwi pakitignan nalang s'ya, marami akong aayusin. Ang babaeng 'yan wala siyang alam gawin kundi maging masaya at hindi ako 'yung tipo ng tao na gusto iyon.” “Aminin mo man o hindi nakikita kong gusto mo ang pagiging kwela n'ya. She has a positive attitude, at isang katangian na 'yon patunay na mabuti siyang tao, at siguro nga tama ka. Mas mabuting malinaw na malaman kong wala kang interest sakaniya. Ayaw kong magaya s'ya sa akin. Iba ang estado ninyo, at aminin mo man sa amin o hindi delikado ang buhay na pinasok mo.”