Self Attitude Quotes Mga Nobela at Kwento

Ang laki nito ay kakasya ang dalawang tao. "Oh! Hooooly mother of Siobe, magsu-swimming ba kami dito? Huwag naman sana papa G at baka dito kami magsisiran sa loob na dalawa ni Drake. Pero ayos lang naman sa akin, gusto ko din naman na masisid," parang baliw na sabi n'ya na agad ding kinastigo ang sarili ang maalala ang mga pinagsasabi. "Ay naku, ang harot natin self. Baka hanggang harot ka lang at hindi mo naman kakayanin," sermon n'ya sa sarili.

Paano kung itakwil ako ng lahat? Ang totoo ay napakababa ng aking pagtingin sa sarili, ngunit ayaw ko talagang pakialaman ang iniisip ng mga tao tungkol sa akin. Naaalala ko pa rin ang isa sa mga sikat na kasabihan ni Eleanor Roosevelt. Walang sinuman ang makakapagparamdam sa iyo ng mababang uri nang walang pahintulot mo.

Naupo si Ate hindi kalayuan sa akin pero hindi ko na siya pinansin. “Kung palagi mong aalalahanin ang lahat ng mga ala-ala niya mas lalo ka lang mahihirapan na kalimutan at tanggapin ang lahat. Ituon mo ang atensyon mo sa sarili mo. Alam ko namang nasasaktan ka eh pero huwag naman ganiyan na araw-araw na lang ganiyan ang buhay mo. Paano ka aangat? Paano ka makakaalis sa comfort zone mo at paano mo malalampasan ang lahat ng nangyayari sayo kung wala kang ginagawa at hinahayaan mo na lang na kontrolin ng iba ang buhay mo. Wake up Athena, hindi ka na bata para umasa at sumandal ka pa sa iba. Mag-isa ka na lang at kahit na mag-isa ka na lang sana maisipan mo pa ring lumaban para sa sarili mo.” n

Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala. "I love myself, I'm proud of myself! Yan gayahin yong sinabi ko." Saad ko at kinalabit sya. "I love myself, I'm proud of myself. Yan gayahin yong sinabi ko." Napangiwi ako. Tama nga, ginaya nya pati nga yong huli kong sinabi ginaya nga rin. Dapat relax lang tayo Elyse, relax lang baka nagkamali lang sya o di kaya baka nagkamali lang talaga sya okay.

Minsan lang naman kasi kami nag-uusap, at heto siya kinakamusta ako, kaya hindi ko mapigilang mapangiti sa kanya. “Ayos lang, masaya?” Do I still need to lie? I mean, it’s been a year, hindi pa rin ba ako masaya? “Don’t force yourself to be happy, ate. Darating din ang araw na magiging tunay kang masaya. It’s okay not to be okay; hindi naman kaagad nawawala ang sugat ng kahapon. Basta ba huwag mo lang pababayaan ang sarili mo,” wika ni Atticus tsaka ito tumayo at tinapik ako, bago niya akong iwanan muling mag-isa.

“Matagal akong hindi uuwi pakitignan nalang s'ya, marami akong aayusin. Ang babaeng 'yan wala siyang alam gawin kundi maging masaya at hindi ako 'yung tipo ng tao na gusto iyon.” “Aminin mo man o hindi nakikita kong gusto mo ang pagiging kwela n'ya. She has a positive attitude, at isang katangian na 'yon patunay na mabuti siyang tao, at siguro nga tama ka. Mas mabuting malinaw na malaman kong wala kang interest sakaniya. Ayaw kong magaya s'ya sa akin. Iba ang estado ninyo, at aminin mo man sa amin o hindi delikado ang buhay na pinasok mo.”

Wala akong pakialam sa mga sinabi ni Mazio dahil alam ko sa sarili ko na wala akong ginawa kaya nga ayaw niyang ibigay sa akin ang sinasabi niyang ebidensiya. "Can you please forget about your attitude for awhile?!"nagtaas ako ng kilay sa sinabi niya. "I'm sorry but it was written in my bones.I own my attitudes and i raised it well enough to not be own by anyone else .No one has the right to tell me anything that i shouldn't do or say"matigas ang mga naging salita ko.Mas lalo lang naging frustrated ang mukha niya kaya naman binuksan ko ang sarili kong kwarto at pumasok na sa loob.Sumunod siya doon.

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Na-ilang ako bigla kaya tumigil ako sa pag-nguso. "Well,I apologize because of that.Maybe I adopt this attitude because of my work.Believe me,I'm not like this before." "Talaga? Professionalism kasi umiiral sa 'yo.But I'm glad when I saw how driven you are towards your work." "I need to.Ako na lang ang inaasahan nila.I need to do my best shot in every decisions or actions that I make.Maliit na pagkakamali ko lang,maaaring malaking apekto ang kapalit."