Attitude Self Quotes の小説・ストーリー

"Don't think that you did it because of having a lot of people's sympathy.Maybe it'll help but it won't really help you float for the longest time.This is your achievement,you have to claim it ,and if you happen claim it,be sure that you are so grateful about it,claim it with all your heart" It was such a nice talk in between u.I am glad to hear some nice words from them .Nanahimik ang nag- iingay na kaluluwa ko na baka nga naging mabait at maawain lang sila sa akin.In te end mas lalo lang lumakas ang loob ko at naisip na ginagawa lang iyon ni Sheylla para saktan at sirain lang ako.Indeed,words will make you crumple at kapag naglagi s iyo ang negativity na sinabi nila hindi magiging malayo n

paliwanag ni Ram sa akin, mas lalong naging malinaw sa akin ang lahat hindi sinner si Miranda kung hindi saint. "I'm such a complete idiot, am I not?" tanong ko sa mga ito na sinabayan ko pa ng pagak na pagtawa dahil pakiramdam napakawalang kuwenta kong tao. "Huwag mong masyadong idown ang sarili mo Ang, lahat ng tao ay nagkakamali." nag-aalalang sinabi sa akin ni Atilla na nilapitan pa ako, kitang kita ko ang pang-unawa sa mga mata nito.

Ngumiti s'ya sa 'kin at tinapik ako sa balikat. "you know what, jake? I like your attitude. Ikaw na ang ginawan ng masama, ikaw pa 'tong willing umunawa at magparaya." sabi n'ya. "deserve naman po nang sinuman ang patawarin, 'di po ba?" sabi ko. Tumango si prof.

"They are not just anyone. Nang magising ka after your coma, una mong hinanap ang mga taong tumulong sa iyo. And it's disappointing. I was really drawn to the kind of person you are when you first approached them with sincerity." "Wala lang akong maalala," depensa ni Fate. "But I know I did it. I believe that there's still a little goodness left in me." "Little. So, the rest is being a bad person." "I told you I can change myself." "Not yourself, but your overall attitude." "Fine. Gagawin ko ang gusto mo." Napailing ulit si Ponce. "Huwag mong baguhin ang sarili mo nang dahil lang sa sinabi ko o nang ibang tao. Do it because you need it."

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

"Nay, paparebond na ako! Please!" Tumingin si Nay sa akin na para bang hindi ako naiintindihan. "Please, Nay! Ganda is life!" "Bakit? Hindi ka ba maganda?" She asked me back. Lumabi ako. "Natural sasabihin mo sa aking maganda ako, anak mo ako eh! Lalaitin ninyo baa ng sarili ninyong gawa? Parang motto lang iyan, Nay. Tangkilikin ang sariling atin!"

nag uumpisa na akong mag rant ng tampalin nito ang noo ko. "Attitude always win Amelia, kahit ako tanungin mo. She is friendly approachable and bubbly, ikaw para kang mangangagat anytime. That's why people are afraid of you, too perfect, sayang sa ugali," kinunutan ko ito ng kilay at bumangon ako ng kusa.

I said habang nakatitig sa gwapong mukha niya. "I admit, I'm rude. If you try asking the people around me, They would not hesitate to say that I had a bad attitude. But im really that rude? I'm just being professional. Dahil kapag trabaho, trabaho talaga. Walang kaibi-kaibigan saken." Wika nito sa baritonong boses. Ako naman tahimik lang na nakikinig sa kanya. "And what did you say..? Aha! It's about time. Well, time is precious. Mahalin natin ang bawat segundo, minuto o oras na lumilipas." He said and I'm just staring at him intently with full of admiration. Nang bigyan niya ako ng sulyap na tingin, ngitian ko siya. Pero nung naintindihan ko ang pinapahiwatig ng mata niya. Nagsalita na ako.