Aunty And Uncle Novels & Stories

Kung ikukumpara noong anim na taon na ang nakalipas, mas matindi siya ngayon at tila mas payat pa. Hindi alam ni Mikey kung anong iniisip ni Anthony, at sagot niya ng inosente, "Kapag abala si Mommy, tinutulungan kami ng teacher ni Mommy o ng assistant auntie. Minsan, dinadala rin kami ni Mommy sa research institute. Ang mga uncles at aunties doon ay gusto kami!"

Ngunit sa murang edad nito ay napapansin na nito ang mga bagay na pilit itinatago ng matatanda. "Gusto ko po kasi..." mahina nitong dagdag, "na katulad po kayo ni Uncle Kent." Bahagyang umangat ang isang kilay ni Mikael. "Katulad ni Professor Kent?" Agad namang tumango si Mithi. "Opo." Tahimik na nakinig si Mikael. "Kasi po kapag magkasama sina Auntie Mari at Uncle Kent, parang okay po sila."

Kung pwede ko lang na paabutin hanggang langit ang taas ng kilay ko ay ginawa ko na! "Bata ka rin naman. Hindi nalalayo ang edad natin, hindi ba?" "Hindi ko itatanggi 'yan. Hindi lang din naman ikaw ang unang taong humusga sa relasyon namin ng Auntie mo." "Paanong hindi kayo huhusgahan? Sa tipo mo palang at sa edad mo na 'yan, bihira ang mga lalaking pumapatol sa doble or triple ng edad nila."

Kahit sa harap nito at ng mga anak nito ay hindi niya nakuhang itago ang sakit at lungkot na nararamdaman. "Sigurado ka ba, Naikkah na Okay ka lang? Kung ako sa iyo ay pumayag ka nang samahan ka ng Auntie Carmen mo sa pag-uwi mo? Baka naman mamaya ay balak mo palang tumalon ng dagat at magpakalunod?" Wika ng kaniyang Uncle Carding na napahinga ng malalim. "Concern lang naman kami sa sitwasyon mo." "Oo nga naman, Naikkah." Segunda ng kaniyang Auntie Carmen. "Baka kais pagtangkaan mo naman ang buhay mo mamaya? Kilala ka na namin, Naikkah."

Is mommy going to be mad at me? "Ehemm, Darck," biglaang pangdating ni Uncle Vincent. Nakangiti akong humarap kay uncle. "Yes po Uncle? What are you doing here po? Hindi po ba kayo magkasama ni Auntie?" "Hmm, no baby. Busy si Auntie mapapagalitan lang si Uncle kapag ma-isturbo ang Auntie." He said with his sweet smile.

"Ganyan naman talaga ang buhay, Auntie. People come and people go. Hindi naman ibig sabihin na kapag may nawala, walang nang darating. Maybe Clement came to her life to teach her a lesson." Bumuntong hininga si Auntie. "Ikaw, kumusta kayo ni Santrius?" Tumikhim ako. Kaming dalawa na lang ni Auntie ang gising dahil sina Uncle, Kuya Gin at Ate Allison ay tulog na tulog. Ngumisi si Auntie sa akin. "Ayos naman po." "Alam ba ng Mama mo?"

"Aurora," tawag sa akin ni Auntie Gia nang makita niya akong pababa sa hagdan. Sinilip ko ang sana upang hanapin si uncle pero wala na siya roon. Mukhang nauna na iyon umakyat. Hindi ko na nga alam kung ano ang nangyari sa pag-uusap nila ni Auntie Gia pero mukhang ayos naman dahil wala naman bakas ng galit sa kaniyang mga mata.

"Umalis ka na nga. Bukas na tayo mag usap. Kasama ba si Rue?" "Of course! Get together it is! See you tomorrow! Namiss kita!" I just followed her with my gaze until she disappears from my sight. Suddenly, my phone beeped. Papa: Crecia anak, your Aunty will be here tomorrow together with your Abuelo. I'd like to discuss something important. Please, come home. To Papa: I will, Pa. I'm sorry I couldn't come the other night. Was so busy. Papa:

Kung hindi pa niya ito pinuntahan ngayon ay hindi pa niya malalaman ang nangyayari dito. At sa dami ng sinabi ng Uncle Nick niya, dalawang bagay lang ang tumatak sa isip niya. Una, walang kasalanan ang Auntie Aya niya. At pangalawa, kagagawan lang iyong lahat ng sarili niyang lolo. "Paano niya nagawa 'to sa 'yo, Uncle?"

Dahil sa masamang tingin na yon ni Carlos. Si Auntie, hinahabol ang kanyang paghinga. Galit na galit ito at nanggigigil sa kanyang anak. Habang si Uncle naman. Magsasalita na rin sana. Pero bigla nalang din napigilan ang kanyang sarili at napailing habang sinulyapan ang kanyang anak na si Carlos.