Back At Square One Novels & Stories

anito. “I have a plan at saka ako bumulong kay Rex. It’s payback time! Tudyo ng aking isipan. Panibagong araw na naman. Ambilis ng oras! Parang kelan lang noong mga high school students pa lamang kami.

"Bakit? Kapag ba sinabi kong babalik ako at mag aapply ulit bilang assistant mo, babalik ka ba ulit sa mundo ng fashion designing, ha?” Her words hung in the air, a proposition, a challenge, a promise. The thought of returning to my passion, of having Jelai by my side once more, filled me with a sense of hope, a renewed sense of purpose. It was a risk, a gamble, but it was a risk I was willing to take. The past few months had been a crucible, forging me into something stronger, more resilient, more determined. And as I looked at Jelai, as I saw the unwavering support in her eyes, I knew that we could face whatever the future held, together. The path ahead was still uncertain, still fraught w

"Take care too." Binaba ko na ang aking cellphone. Bahagya akong natulala. Naisip ko ulit ang mga nangyari ngunit ang tanging nanatili sa utak ko ay ang init na dala ni André. Crap! I should just go back to work. Hindi pa nag lilimang minuto sa pagbabalik ko sa computer ay tumunog ulit ang cellphone ko, Sa takot kong mahuli ni Architect ay diretso ko itong sinagot.

Ang tanging naroon ay isang maliit na piraso ng asul na confetti na mahigpit niyang hawak, tila ba ito ang huling koneksyon niya sa katotohanan. Habang pinapanood ko si Sirius na umiiyak sa gitna ng tagumpay at pangungulila, isa lang ang pumasok sa isip ko. Kung nagawa ni Haven na bumalik sa amin mula sa kamatayan, sisiguraduhin kong sa pagbalik namin sa Pilipinas, gagawin ko ang lahat para maging maayos rin ang sa amin ni Spring. Ang finale na ito ay hindi ang pagtatapos. Ito ang simula ng aming tunay na pagbabalik.

Tinapik-tapik na lamang niya ito sa balikat. Hinayaan lamang nila itong umalis nang nagpaalam upang babalik na sa bar. Dahil kahit sila ay mayroon ding pag-uusapan. Kaso nasa kalagitnaan pa lamang sila ng mainit-init na talakayan ay nakatanggap naman sila ng tawag mula sa pagamutan. Kaya't para na naman silang hangin dahil sa pagmamadali. MAKALIPAS ng ilang sandali ay muli silang bumalik sa pagamutan.

sagot nito at patakbong nilapitan ang iba ko pang mga trabahador na marahas akay-akay si Revery. Kaagad kong tinawagan ang kumpanya ng supplies para mapalitan kaagad ang mga gamit. Gagamitin ko na muna ang pera na naipon ko kay Jerwin. Babayaran ko na lang kapag natapos na ulit ang project namin. Pinasimulan ko nang ipatanggal ang lahat ng nasira. Back to square one na naman, tsk! Malaman ko lang talaga kung sino ang nagpakana n’on, hinding-hindi ko siya mapapatawad.

Napalunok siyang muli, pilit na binabalik ang kanyang pokus sa trabaho, ngunit ang bawat hakbang ni Sugar palayo ay parang nag-iiwan ng marka sa kanyang isipan. Si Sugar naman, habang naglalakad pabalik sa set, ay bahagyang nginitian ang sarili. Alam niyang naabot niya ang kanyang layunin: ang guluhin ang isip ni Stephan at ang laruin ang damdamin nito. Sa bawat hakbang niya sa buhangin, nararamdaman niyang mas lumalapit siya sa kanyang plano—isang paghihiganti na hindi lamang nakatuon sa katarungan, kundi pati na rin sa kanyang muling pagkabuhay bilang isang mas malakas na tao.

Saad ni Erin. “...or rebrand yourself. Rebrand yourself habang patuloy tayo sa pagkalkal sa baho ng ex mo.” Ani ni Bryan. “Now the public see you as the enemy, but if we find something about the girl? That will give a lift of your situation.” What? They want to turn me against Chin? Napasandal ako sa backrest ng sofa saka bumuntong hininga. They're all waiting for my response. “I-I can't do that — she had enough —.”

Sana lang ay walang makakita sa amin dahil baka kung ano ang isipin. Ginamit namin ang kotse niya papunta roon. Walang umiimik sa aming dalawa kaya pinikit ko ang mga mata ko para sana umidlip sandali pero hindi ko na namalayan na nakatulog pala ako. "I will do everything just to take you back." "Pinagbigyan kita sa gusto mong umalis ng bansa. But now that you're back I will never let you go again. No, never."

sa tabi-tabi lang".” Pagkasabi n'ya no'n, naalala ko naman agad 'yung nangyaring sagutan sa pagitan namin kahapon. Lalo na 'yung isang partikular na sinabi ko. "Wait lang! Hindi pa 'ko tapos magsalita, 'di ba? Bastos na 'to. Back to what I was saying. Pinilit mo 'kong tapusin na ma-sort lahat ng files na 'yon; which I did. Mag-aala una na 'ko natapos at pasado ala una y medya na 'ko nakalabas. 'Tapos, nag-schedule ka pa ng meeting ng alas dos ng hapon? Anong tingin mo sa'kin, hindi na ngunguya at lulunok na lang ng lulunok? Pasalamat ka nga, d'yan lang ako sa karinderya sa tapat kumain, eh. Paano pa kaya kung naghanap pa 'ko ng malayong kainan? Eh, 'di lalo kang umiyak d'yan? Ang main point