Back At Square One Novels & Stories

Blankong nakatitig lamang ito sa kawalan, nanginginig ang kamay na may hawak ng cellphone. "Nay, hindi ka pa rin nadala kay tatay. Noong kinuha niya ang kapatid ko at ibinalik na may sakit tapos namatay, signal na sana iyon para hiwalayan mo siya. Pero imbis na sisihin siya. Sinisi mo ang sarili mo, ang kamalasan natin, ang Diyos, ang mundo. Sinisi mo ako dahil kailangan ko ng pera sa school. Ngayon balik ulit tayo sa square one?" Nag-ulap ang mga mata ni Ivory pero hindi siya makaiyak. "Hayaan mo na, buti na ring nilayasan niya tayo. Hindi siya basta-basta babalik."

Pero masaya ako dahil kaharap ko na siya ngayon. “If you have a plan to get back with me, huwag mo ng ituloy. It's too late Jean. Naka Move-on na ako and you need to move-on now,” saad niya. Akmang tatalikuran niya ako ng sumigaw ako.

Ang video na iyon ay kuha kagabi. Nausisa siyang panuurin ang video. Nang buksan niya iyon, ay agad siyang nakarinig ng masiglang musika, at pagkatapos ay may sumigaw: Isa, dalawa, tatlo, Welcome back, Nica! Cheers! Hindi siya pwedeng magkamali, boses iyon ni Noah!

"Ang dami kong tanong sa'yo. I want you to explain your side, pero sa sitwasyon natin ngayon, parang hindi na mangyayari iyon. Hindi ko na maririnig ang mga paliwanag na matagal ko nang hinihintay. I want it so bad. Ang dami kong katanungan na gusto kong isa-isang bigyan mo ng kasagutan." "A-ang sakit, Dark. Pakiramdam ko, nagsisimula ulit ako mula sa simula. Parang bumalik na naman ako sa umpisa." "Why do you need to bring me back to square one? Parang ganun ang ginawa mo sa buhay ko. I’m stuck in this nightmare. Ayoko na ng ganito. Ayoko na ng paulit-ulit, pero ano ang magagawa ko?"

KABANATA 9: COMEBACK Ang ilang mga linya ng malalaking salita ay lumitaw sa screen ng computer. Ang nangyari ngayon ay isang babala lamang, at kapag may ginawa ka ulit na hindi maganda sa babaeng hawak mo kahapon may darating ulit sayong problema! Mr. Sandoval ingatan mo ang iyong sarili sa mga susunod na araw.

May bahid na galit na usal niya. "Opo." Usal naming lahat. "Mabuti." Tatango tangong usal niya. "Ang gagawin natin ngayon ay magbabalik-aral sa mga unang pinag-aralan niyo sa nakaraang baitang. Iisa-isa ko kayong tatanongin." Usal niya at binuksan ang attendance book. Isa isang tinawag ang pangalan hangga't sa umabot saakin. Tumayo ako. Nang walang ano ano'y...

If I want one thing, I shouldn't just rely on others, I need to work on my own para makuha ang gusto ko. And, ano nga bang gusto ko? I just want our family to be fine. I want to bring back our life before but I know, suntok sa buwan yon and I need to be contented on the life we have now. As much as I want to go back to what we are before, ayoko din at the same time. I experienced being broken and lying to the love of my life back then. I sighed as I force myself to forget the regrets. Gusto kong kahit sandali lang, makalimutan ko yung pain at regrets. Kahit isang minuto lang. Kahit sandali lang.

Ang sabi niya ay sa ibang lugar na lang daw. Hinayaan ko siyang maglakad lakad at tinititigan ko lang ang likuran niya habang nakasunod. It’s like we’re back at square one. Heto ako at muling nangangapa dahil hindi ako sanay sa mga nakikita ko. Parang siya ngayon ang mayroong malaking pader na nakapalibot sa kanya na hindi ko matibag.

Napangiti nalang ako at naluha ng maalala yun. Hinintay ko silang magising at nagulat si Dylan ng makita niya ako sa paanan niya. Namamanhid ako nang sandaling iyon dahil sa nakita ko. Dylan tries to explain kaya nagising si Felicity. Sa bibig mismo ni Felicity nanggaling na they hyunghave Durog na durog ako noon hindi ko alam ang gagawin ko. Nagkulong ako sa kwarto at nag-take ng online class para hindi sila makita. I spent my nights crying and questioning myself sa kung saan at ano ang mga pagkukulang ko para magawa ni Dylan sa akin yun. Times has passed at naka-graduate din ako through online class. My mom supports me sa kung anong naging desisyon ko. She goes to Canada para maalagaan ang

Goodnight. 'Huh?'