Bad Publicity Is Still Publicity Novels & Stories

Ang mga tao mula sa lahat ng antas ng pamumuhay ay nahuhuli sa drama, na nagpapahayag ng kanilang mga opinyon, ang ilan ay may empatiya, ang iba ay may paghatol at panunuya. Walang hangganan ang pagkamausisa ng publiko. May field day ang mga tabloid at column ng tsismis, na lumilikha ng mga kahindik-hindik na headline at kuwento tungkol sa pagbagsak ng aming kasal. Ang iskandalo ng plagiarism mula sa aking nakaraan ay na-dredge muli, na nauugnay sa balita ng aking koneksyon kay Stanford, na naglalagay sa akin bilang kontrabida sa salaysay.

“Starting today, ipapasara ang foundation na itinayo ni Doña Beatrice sa pangalan ko. Yung ginagamit nila sa under-the-table deals at ghost projects. I don’t need fake charity.” Nakita ko kung paanong bumagsak ang balikat ng isa sa mga pinsan ni Damian. Kung hindi siya guilty, bakit siya biglang nanlamig? “Ma’am,” tanong ng isa sa legal, “Paano po ang media backlash kapag lumabas ang issue ng internal cleaning?” “Let them talk,” sagot ko. “Better they talk about how we cleaned the system than how we stayed dirty.”

“Bakit naman siya sisiraan? Wala namang kaaway si Aidan ‘di ba?” “Loreley, publicity is still publicity nga raw. Malay mo, management niya pala may kagagawan no'n tapos sinadya nilang i-upload para umugong ang pangalan ni Aidan. Kasi ‘di ba, may bago silang pelikula.” Natigilan si Heather sa narinig. Hindi niya naisip na haka-haka lang iyon. She believed it. Publicity is still publicity? Ibig sabihin, sinadya nila ‘yon?

Nagtaas ng kamay ang isang reporter. Tiningnan naman ito ni Darwin. “Pero alam na ng lahat na ang nag-expose ng problema tungol sa quality ng inyong produkto ay galing mismo sa AMC Group. Their reputation in the industry is well-respecfed. Sa ilang dekada nila sa industry hindi kailanman nangyari ang ganito, they have never done anything to deliberately spread rumors and discredit the image of other brands in order to attack its rivals. So I think the problem of your furniture company should not be as simple as someone else's smear, right?” Mapangahas nitong sabi dahilan para magkaroon ng bulungan galing sa kapwa nito mga reporter.

Nanatili siyang kalmado, halos walang emosyon, habang hawak ang tablet na pinagmumulan ng kaguluhan. Sa screen, malinaw na nakabukas ang isang breaking business news. Isang malaking eskandalo. Isang ulat tungkol sa isang kilalang negosyante na may lihim na relasyon sa isang empleyado sa loob ng halos dalawang taon, habang may pamilya na pala ito at may anak pa sa labas. Detalyado ang report. Halos parang buong kwento ng kanilang lihim ay inilatag sa publiko. Hindi man direktang pinangalanan, sapat ang mga detalye. Sapat para makilala. Sapat para sirain ang reputasyon ng Monteverde Group sa loob lamang ng ilang oras.

Matibay rin ang mga ebidensyang hawak ng kapulisan at kung noon ay nagagawa ng mga Banville na idaan sa suhol ang lahat, ngayon ay imposible na dahil tila lahat ng tao sa buong bansa ay kalaban nila. Makapangyarihan ang pera, subalit makapangyarihan din ang mga medya dahil sila ang pinagmumulan ng mga impormasyong paniniwalaan agad ng mga tao. Madaling kumalat ang balita, may katotohanan man o wala. Kilala ang Banville dahil isa sila sa mga pinakamayayamang negosyante sa buong bansa, subalit ngayon ay iba ang dahilan kung bakit maingay ang pangalan nila at iyon ay dahil sa sunod-sunod na isyung naglalabasan sa publiko.

“Sabihin mo nga huh? Gumagamit ka ba ng ipinagbabawal na gamot kaya mo nagagawa ang lahat ng ito?” Hindi pa rin ito sumasagot sa kaniya. “Puro na lang kahihiyan ang dinadala mo sa pamamahay na ito. Wala ka na ngang silbi palagi ka pang gumagawa ng ikakasira ng reputasyon ko at ng kumpanya! Basura!” walang preno ang kanyang bibig sa pagsasalita. Galit na galit talaga siya. Hindi lang ang pangalan niya ang nakatayo doon kundi maging ang reputasyon ng kumpanya. Paano na lang kapag lumabas iyon sa media o sa kahit na sino? Nakakahiya sila! Mabuti sana kung ito lang ang mahaharap sa matinding iskandalo pero hindi, damay siya at damay ang lahat.

Nanlaki ang mga mata niya nang mapanood iyon. "It was this morning. Mr Smith made a press conference regarding the cancelation of our project. He used the incident yesterday to boost his company and, of course, open up a bidding again. Nagawa niya ring siraan ang kompanya sa pamamagitan ng nangyari..." Her jaw dropped, and her eyes were wide open. Hindi makapaniwala sa napapanood. And those media loves it. Lalo na sa mga business section media outlet. And they put ridiculous headline titles of her seducing Mr. Smith. They put blame on her.

“I think it’s… publicity. People love scandals.” “Scandals destroy reputations. And mine… is not for sale.” Sandaling nanahimik si Sanya, saka ngumiti ng mas pilya. “Leave now, Sanya,” malamig na utos ni Argus. “People might misunderstand our relationship because of your actions… baka isipin nila babae kita.” “Oh, cousin. I love scandal—you know me. Bad publicity is still publicity.” Ngumiwi si Argus, mariin ang tingin. “Actresses…”

Ang lungsod ay parang nagbabantay, tahimik ngunit masalimuot. Hindi ko ramdam ang init ng araw—ramdam ko ang bigat ng bawat mata na nakatutok sa akin, bawat bulong ng tsismis, bawat headline na unti-unting nagkakalat sa corporate circles. Ang public scandal ay lumakas—mula sa social media post, tweets, manipulated narratives—lumaki sa news sites, at naging front-page topic sa corporate newsletters.