Badminton Quotes Novels & Stories

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

Nag-iingat ako kasi marami ring mga supporter niyong kabilang team, Maravilla University. Tumingin siya sa akin, "parang ikaw pa niyong naglalaro kaysa sa kanila, ha? Don't be nervous, babe. That's how it is in sports, there are winners and there are losers." kalmado niyang sabi sa akin at tumingin ulit sa court. Tinulis ko ang aking labi at kinurot siya nang mahina sa kanyang braso, "bad ka." ani ko sa kanya at sinamaan siya ng tingin.

“Sa mundong ito, walang martial art ang walang pagkakamali. Bilis lang tanging paraan para sa mahabang tagumpay.” “Kapag naintindihan mo ito, ang iyong kakayahan ay sobrang matindi.” Sumingit si Harvey sa pagitan ni Lebron at Rachel at kalmadong sinabi, “Hayaan mong turuan ka ng move. Panoorin mo ng malapitan.” Nalalamig na tumawa si Lebron. “Turuan siya?” “Harvey, nararapat ka ba?” “Ikaw…”

Napalunok ako. LEV: Playing with fire is never recommended. You're a little too late now, kiska. RUN. And I don't just run, I freaking Usain Bolt. Praying that I still have time to slip the evil monster named Lev.

'' wika ng gago na ikina-taas ng kilay ko. ''Paano mo ako matatalo sa badminton niyan?'' Naka-ngisi nyang sabi. Minamaliit niya ba ako? Then nagkaka-mali siya! Hindi ako binansagang 'Badminton Queen' para lang sa wala! ''Let's see.'' sambit ko at tumawa naman siya.

Lalo akong mahuhulog na lalaki na 'to. "Hindi ka na pwede mag laro ng volleyball," wika niya habang tinatalian ng panyo ang namaga kong kamay. "Ano?!Hindi pwede!" Tiningnan niya ako ng nagbabanta na tingin. "Sa championship ka na lang mag laro, panigurado naman na pasok kayo." "Pero may laro ako ng badminton bukas. " " Kakasabi ko lang Fahrhiya," ma awtoridad na wika niya. Ngumuso ako dahil doon at hindi na nagsalita.

Pakiramdam niya ay hindi na nga niya kayang basagin ang bato na kasing laki ng isang kamao, paano pa kaya ang isang bato na kasing laki ng basketball? "Hindi mo malalaman kung hindi mo susubukan." Subalit inirapan siya ni Ben. "Akala ko rin hindi ko 'to kayang basagin. Pero nagawa ko," ang sabi niya. "Subukan mo muna, Ate. Hindi mo ba napapansin na hindi kasing bigat ng iniisip mo yang bato na yan habang hawak mo? Dahil yun sa hindi na pang ordinaryong tao ang lakas mo. May katawan ka na ng isang martial artist ngayon!"