Novel & Cerita Basketball Quotes Short

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

Pero nang ipasa iyon ni Coach ay agad iyong nakuha ni Lucas. Lucas dribbling the ball towards the ring at walang ano-ano'y agad nitong shinoot iyon at pagkatapos non ay agad namang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang laban. Agad naglapitan ang mga team mates kay Lucas at niyakap ito. Agad kaming bumaba ni Quen para salubungin sila. "Magaling po pala kayong mag-basketball, Coach." Ani Quen. Napatawa ako nang marinig ko 'yun kay Quen kaya agad niya akong siniko.

Kaya pumayag ang referee at announcer dahil company activity lang naman iyon at patas lang sa bawat team dahil pareho silang coach na naging baskatball team players, ''Good luck, babe!'' Sigaw ni Dianne kay DJ. ''Ibabalik ko na sa'yoang magic na binigay mo noon sa akin'' dagdag pa niya. Ngumiti si DJ kumindat pas sa kanya at tumakbo na ito palapit sa kasamahan na nasa loob ng basketball court.

"Hindi ka ba mahilig sa basketball? Bigyan kita ng isang halimbawa. Kung ang paggawa ng isang bagay mula sa wala ay katumbas ng paggawa ng slam dunk, dati sa Earth, gumamit ka ng basketball hoop ng bata at isang maliit na bola para kumpletuhin ang isang slam dunk. Pero ngayong nasa NBA ka na, ito ay mas mataas kaysa dati. Kung walang mas malaking hoop, natural, hindi mo alam kung paano gumawa ng isang slam dunk. Mga aksyon para maglaro ng mga dunk na galaw na iyon, parang alam mo kung paano lumikha ng isang bagay mula sa wala. Matapos ang misteryosong lalaki ay gumamit ng basketball bilang halimbawa. Naintindihan naman agad ni Jordan. "Sa madaling salita, kailangan ko munang linangin at daha

Biro ko sa kaibigan kong ka-teammate ko sa basketball dati. "Anong tingin mo sa 'kin, baboy? Hoy! Maganda pa 'tong katawan ko kaysa sa 'yo tol. Huwag ako." Natawa nalang kami sa sinabi ng kaibigan kong si Junric. Walanghiya kahit nasa shop kami ang lakas pa rin ng boses. "Kapal ng mukha mo, kasing kapal ng bilbil mo sa tiyan." Tukso ko pa sa kaniya na ikinatawa ni Lauren.

Chamba lang kapag nakakapuntos. Sasabihin ko sanang 'ayaw ko' pero naunahan na ako ni Caius. "No! I won't team up with anyone!" Iritadong tiningnan siya ni Cosimo. "Building chemistry with your team is necessary! You have to put up with your team wether you like it or not. You can't choose who you wanna be with inside the court!" pangaral ni Cosimo. Basketball player ba siya noon?

) Naririnig ko ang mga pag-uusap ng mga tao subalit hindi ko nalang sila pinansin. "Uhuh. You know babe. It's really good to exert effort for your love." "Yes, because you will know if he really loves you." "Do you love me?" "Yes. Of course." "Eh bakit hindi mo yun kinuha para sakin?" "I don't know how to play basketball. Sorry babe..next time nalang ha?" "Whatever. Mabuti pa siya. Effort na effort sa paglalaro." I can feel the sweat flowing in my body parang naliligo na ako sa pawis dahil sa pagod but I can do this. Never give up. 10 more shoot left.

Napailing ako matapos makailang ulit na mabasa ang bible verse signpost na nakadikit sa ilalim ng ring at sinubukang itutok ang atensiyon ko sa pag di-dribble ng bola. Alex was blocking me on his defense for his team and we're almost about to end our second half. This is our seasonal seminarian's basketball tournament and we have to win this game to be able to get us to the finals by next week pero hindi ako makapag concentrate dahil sa nababasa ko. I've been no use as one of the team's centers since the game had started. Bilang na bilang ko lang ang points na naipasok ko sa team. Anim. Lamang ang team ni Alex ng limang puntos. "Bro Mik! Double time! Ten seconds left!" sigaw ni Jaco na isa s

“Pero huwag mong isipin na dahil hindi ka pinili ng isang tao ay may kulang na sa'yo. Hindi ganoon sinusukat ang halaga ng isang tao.” Tumango si Calvin bilang pagsang-ayon. “Ang gawin mo, gamitin mo iyang nararamdaman mo para mas lalo kang mag-improve. Mas galingan mo sa pag-aaral, mas pagbutihin mo ang basketball, at tuparin mo lahat ng goals mo. Kapag dumating ang tamang panahon, baka ikaw pa mismo ang matawa kapag naalala mo itong araw na ito.”

“Sa mundong ito, walang martial art ang walang pagkakamali. Bilis lang tanging paraan para sa mahabang tagumpay.” “Kapag naintindihan mo ito, ang iyong kakayahan ay sobrang matindi.” Sumingit si Harvey sa pagitan ni Lebron at Rachel at kalmadong sinabi, “Hayaan mong turuan ka ng move. Panoorin mo ng malapitan.” Nalalamig na tumawa si Lebron. “Turuan siya?” “Harvey, nararapat ka ba?” “Ikaw…”