Novel & Cerita Short Basketball Quotes

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

Matangkad ito at medyo maitim, halatang dulot iyon ng pagbababad niya sa araw kakabasketball. "Bakit hindi tayo magpustahan. Sa bawat shoot ko ng bola sa ring ay five pesos, ganu'n din sa bawat sablay ko. Ano?" panghahamon ko sa mga ito kaya nagkatinginan sila at nagsimulang pumusta, malas lang dahil walang pumusta sa akin... malas sila.

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

"Hindi ka ba mahilig sa basketball? Bigyan kita ng isang halimbawa. Kung ang paggawa ng isang bagay mula sa wala ay katumbas ng paggawa ng slam dunk, dati sa Earth, gumamit ka ng basketball hoop ng bata at isang maliit na bola para kumpletuhin ang isang slam dunk. Pero ngayong nasa NBA ka na, ito ay mas mataas kaysa dati. Kung walang mas malaking hoop, natural, hindi mo alam kung paano gumawa ng isang slam dunk. Mga aksyon para maglaro ng mga dunk na galaw na iyon, parang alam mo kung paano lumikha ng isang bagay mula sa wala. Matapos ang misteryosong lalaki ay gumamit ng basketball bilang halimbawa. Naintindihan naman agad ni Jordan. "Sa madaling salita, kailangan ko munang linangin at daha

Yung malapit sa ring dinrible ko yung bola pinag-aaralan padin naman niya yung bawat kilos ko. "What?" Tanong ko. Umiling lang si Zach "Dito ka magsshoot" Tinuro niya yung line na medyo malapit sa ring or should I say the free throw area. "At dito naman ako" Lumakad siya sa line na pang three point shot. Sisiw! Mas madali lang pala to sa inaakala ko. Magsshoot lang ng magsshoot. Ha-ha now I can't wait. Ngumiti ako sa kanya of course confident din ako na mananalo ako.

Kaya pumayag ang referee at announcer dahil company activity lang naman iyon at patas lang sa bawat team dahil pareho silang coach na naging baskatball team players, ''Good luck, babe!'' Sigaw ni Dianne kay DJ. ''Ibabalik ko na sa'yoang magic na binigay mo noon sa akin'' dagdag pa niya. Ngumiti si DJ kumindat pas sa kanya at tumakbo na ito palapit sa kasamahan na nasa loob ng basketball court.

“Sa mundong ito, walang martial art ang walang pagkakamali. Bilis lang tanging paraan para sa mahabang tagumpay.” “Kapag naintindihan mo ito, ang iyong kakayahan ay sobrang matindi.” Sumingit si Harvey sa pagitan ni Lebron at Rachel at kalmadong sinabi, “Hayaan mong turuan ka ng move. Panoorin mo ng malapitan.” Nalalamig na tumawa si Lebron. “Turuan siya?” “Harvey, nararapat ka ba?” “Ikaw…”

Sagot ko. Seryoso narin ako baka ma deadbol tayo mga besh! Pagod na ako sa mga weapons. Maiba naman kami na kamao lang ang gamit. "Okay, give me your best shot baby!" Mahinang sigaw ni Zac. Pero bakit iba sa pandinig ko? Nilagyan pa kasi ng baby eh. Hindi rin naman kami maglalaro ng basketball may pa best shot pa. Iba tuloy ang iniisip ko.

Pero nang ipasa iyon ni Coach ay agad iyong nakuha ni Lucas. Lucas dribbling the ball towards the ring at walang ano-ano'y agad nitong shinoot iyon at pagkatapos non ay agad namang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang laban. Agad naglapitan ang mga team mates kay Lucas at niyakap ito. Agad kaming bumaba ni Quen para salubungin sila. "Magaling po pala kayong mag-basketball, Coach." Ani Quen. Napatawa ako nang marinig ko 'yun kay Quen kaya agad niya akong siniko.

) Naririnig ko ang mga pag-uusap ng mga tao subalit hindi ko nalang sila pinansin. "Uhuh. You know babe. It's really good to exert effort for your love." "Yes, because you will know if he really loves you." "Do you love me?" "Yes. Of course." "Eh bakit hindi mo yun kinuha para sakin?" "I don't know how to play basketball. Sorry babe..next time nalang ha?" "Whatever. Mabuti pa siya. Effort na effort sa paglalaro." I can feel the sweat flowing in my body parang naliligo na ako sa pawis dahil sa pagod but I can do this. Never give up. 10 more shoot left.