Novel & Cerita Basketball Short Quotes

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"

“Pero huwag mong isipin na dahil hindi ka pinili ng isang tao ay may kulang na sa'yo. Hindi ganoon sinusukat ang halaga ng isang tao.” Tumango si Calvin bilang pagsang-ayon. “Ang gawin mo, gamitin mo iyang nararamdaman mo para mas lalo kang mag-improve. Mas galingan mo sa pag-aaral, mas pagbutihin mo ang basketball, at tuparin mo lahat ng goals mo. Kapag dumating ang tamang panahon, baka ikaw pa mismo ang matawa kapag naalala mo itong araw na ito.”

sabi ni jaq at bumalik na sakaniyang upuan. "Hoy xowie, ilang basketball player pa ba trip mo? Alam mo kung ano-anong chismis naririnig ko sa'yo!" sabi ni niccolo. "Chismoso ka kasi." tugon ko. "Hindi ako chismoso, noh! Sadyang naririnig ko lang! Isipin mo, malayo 'yong building niyo at building namin pero kumakalat 'yong gano'ng balita? Nakakapangit ng image mo 'yon, cous!"

Nanlibre ako nang dinner party kinabukasan pinasama ko ang prof namin at ang coach ng basketball pati nang coach sa cheerleader kasama ang buong cheerleaders dancers. "Jin, nong-gueseo keun deugjeom-eul han salam-eun neoppun-inde, eotteohge geuleohge hal su iss-eoss-eo? Nega nong-guleul hal jul andaneun ge geuleohge nun-e ttuineun geon anijanh-a." wika ng mga kaklase kong lalaki na mga kasama namin ni Kim sa court. (You're the only one who's scored big points in basketball, Jin, how did you do that? It's not obvious that you know how to play basketball.)

) Naririnig ko ang mga pag-uusap ng mga tao subalit hindi ko nalang sila pinansin. "Uhuh. You know babe. It's really good to exert effort for your love." "Yes, because you will know if he really loves you." "Do you love me?" "Yes. Of course." "Eh bakit hindi mo yun kinuha para sakin?" "I don't know how to play basketball. Sorry babe..next time nalang ha?" "Whatever. Mabuti pa siya. Effort na effort sa paglalaro." I can feel the sweat flowing in my body parang naliligo na ako sa pawis dahil sa pagod but I can do this. Never give up. 10 more shoot left.

Subalit, hindi pa rin niya ako tinitigilan at humarang pa siya sa harapan ko. "Sige, ganito na lang. Kapag natalo mo ako sa basketball, hahayaan na kitang lumabas dito sa court at hindi na kita pipigilan pa. Pero kapag ako naman ang nanalo, kailangan mong i-grant ang tatlong wish ko." Aniya habang nakapamulsa pa ang dalawa niyang kamay.

" Sagot ko. Lumapit kami sa coach namin at sa tatlo naming kasama. Alam naming mahirap na kaming makabawi ngunit may oras pa. Kakayanin pa. Focus lang kami sa laro namin. Kailangan naming bumawi. 3 minutes. 9 points ang lamang. Napahinga ako ng malalim. Nakuha niya ang bola, nauna akong nakatakbo sa court namin. Nagbakasakali siyang ipasa ang bola sa akin kahit malayo pa ako sa kanya ngunit ako lang ang nakikita niyang malapit na sa aming court. Nasalo ko ang bola, tinuloy-tuloy kong itinira. Dunk shot! Pasok. Hiyawan ang mga seniors. Nakatulong iyon para tumaas pa ang energy namin.

Naupo siya sa tabi ko saka nagpunas at uminom ng tubig pagkatapos niyang gawin yun ay humarap siya sa'kin. " Ayos lang ba laro ko? " tanong niya. " Yeah, it was great. You're good at it. " sagot ko naman, ngumiti siya pagkasabi ko nun. " Syempre andiyan ka ba naman mas lalo ako gagaling. Alam mo bang nasabi mo sa'kin noon na sana sumali ako sa NBA pero ang sabi ko sa'yo noon hindi ko kaya kasi di ako masyadong magaling. Tapos ang sagot mo sa'kin na balang araw gagaling ako maglaro at makakasali ako sa NBA. Ang laki ng tiwala mo sa'kin at yun ang lagi kong pinanghahawakan. " mahabang sabi niya. Hindi ako makapaniwalang ako pa pala ang nagimpluwensya sakanyang pag butihan ang basketball.

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"