Basketball Short Quotes Novels & Stories

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"

usal ko. Nang nasa harapan na siya, ewan ko ba bakit biglang yumuko si Minerva. Hindi ko nga alam kung ano ang magiging reaksyon ni Mommy nang mga oras na 'yun. The host says; Sir, basketbolista ay este pogi. The floor is yours, maaari munang i-suot ang garter, but with an exciting twist part of this event. The all crowd shouting out loud. Halos mayanig ang venue ingay nila.

Ngumiti si Jackson bago niya sinimulang higupin ang kaniyang tsaa. "Manonood ako ng basketball. Buhayin mo!" inis na sambit ni Jett. "Ayoko. Tumi-triple ang ingay mo kapag nanonood ka ng basketball. Umupo ka na lang diyan at samahan mo akong uminom ng tsaa," nakangiting turan ni Jackson.

“Pero huwag mong isipin na dahil hindi ka pinili ng isang tao ay may kulang na sa'yo. Hindi ganoon sinusukat ang halaga ng isang tao.” Tumango si Calvin bilang pagsang-ayon. “Ang gawin mo, gamitin mo iyang nararamdaman mo para mas lalo kang mag-improve. Mas galingan mo sa pag-aaral, mas pagbutihin mo ang basketball, at tuparin mo lahat ng goals mo. Kapag dumating ang tamang panahon, baka ikaw pa mismo ang matawa kapag naalala mo itong araw na ito.”

" Sagot ko. Lumapit kami sa coach namin at sa tatlo naming kasama. Alam naming mahirap na kaming makabawi ngunit may oras pa. Kakayanin pa. Focus lang kami sa laro namin. Kailangan naming bumawi. 3 minutes. 9 points ang lamang. Napahinga ako ng malalim. Nakuha niya ang bola, nauna akong nakatakbo sa court namin. Nagbakasakali siyang ipasa ang bola sa akin kahit malayo pa ako sa kanya ngunit ako lang ang nakikita niyang malapit na sa aming court. Nasalo ko ang bola, tinuloy-tuloy kong itinira. Dunk shot! Pasok. Hiyawan ang mga seniors. Nakatulong iyon para tumaas pa ang energy namin.

Naupo siya sa tabi ko saka nagpunas at uminom ng tubig pagkatapos niyang gawin yun ay humarap siya sa'kin. " Ayos lang ba laro ko? " tanong niya. " Yeah, it was great. You're good at it. " sagot ko naman, ngumiti siya pagkasabi ko nun. " Syempre andiyan ka ba naman mas lalo ako gagaling. Alam mo bang nasabi mo sa'kin noon na sana sumali ako sa NBA pero ang sabi ko sa'yo noon hindi ko kaya kasi di ako masyadong magaling. Tapos ang sagot mo sa'kin na balang araw gagaling ako maglaro at makakasali ako sa NBA. Ang laki ng tiwala mo sa'kin at yun ang lagi kong pinanghahawakan. " mahabang sabi niya. Hindi ako makapaniwalang ako pa pala ang nagimpluwensya sakanyang pag butihan ang basketball.

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"

Di ba dapat ang tinatawag na Russel ang nandito dapat ngayon? "I said it was fine. It's the basketball court's fault. Why it was built in that place in the first place when there is a flowing and it is already inevitable that someone might be hit by a flying ball." Litanya ko naman. Naiinis lang kasi akk dahil alam ko kung gaanong nakakahiya ang pangyayari. Alam ko rin na hindi naman nila sinasadya yun. Baliw lang ang talagang sasadyain na mangyari yun. "But—"

Napag-isipan na naming pumunta na sa gym para mapanuod namin ang mga naglalaro dun ng mga basketball. "Oh mabuti naman at nandito na kayong apat kayo na lang ang hinihintay." salubong na usal sa amin ni coach. "Sa bench na kayo maupo para kita niyo ang laro namin hehehe." suggestion ni Kendrick. "Maganda yun hehehe para kitang kita namin." tuwang tuwang saad ni Sophia. Lumingon naman ako uli sa entrance ng gym nagbabakasakaling nanjan na siya.

natatawang sabi nito. Napahalakhak tuloy ako, "Magaling ka talaga mambola, Josh. Ganyan ba talaga kapag basketball player?" "Ouch! Ang sama naman ng tingin mo sa akin," humawak pa ito sa kaniyang dibdib na akala mo inaatake.