Baguio Quotes Novels & Stories

Alexa's Pov Sinasabi ko na nga ba, eh. Hindi magandang idea ang pakana ni Ludwig sa Baguio. Nakakaloka! Pagkatapos pagkaguluhan sa social media ang litrato namin sa Baguio that he posted on his social media accounts, ay heto namang article involving me and Sydney.

Bumungad sa akin ang nakangisi nitong mukha. "So you're really enjoying the view?" Nanalaki ang mga mata ko! "Feeling mo! Magdamit ka nga! Ang lamig na nga rito sa Baguio, nakukuha mo pang ipagmalaki ang katawan mo!" "So inaamin mo nga na nagagandahan ka sa katawan ko?"

sabi ko " Isang araw lang naman at dapat sinusulit mo yung bakasyon " sabi niya " HAHAHA bakasyon lang naman yan " sagot ko " Tsaka may lakad ata kami nila franz " " Sama ako " sabi niya " Tingnan ko lang " sagot ko So ngayon andito kami sa may boulevard, dito naman kami lagi eh. May nalaman naman kami tungkol kay Jai at Franz, grabe umaano na sila huh! Kami kaya ni Jj? Char

Dinuro-duro niya ang noo ni Astrid habang mariin ang bawat salita. "At kung hindi pa ako dine-dedma ng taong gusto ko, baka hindi ko pa malalaman ang baho mo! Fawning over you like a dog! Ano ba talagang plano mo? Are you waiting for everyone in Baguio City's high society na pagtawanan ako?"

“Uy meron ha. Di ako kumakain ng karne ng crocodile at saka ng rabbit, saka palaka, ng ahas at saka ng aso ‘no!” “Aso? Me kumakain ba ng aso?” “Oo, marami sa Baguio na kumakain ng aso.” “Yikes, ang weird.” “Weird talaga. Lalo na iyong mga koreano, ang daming mahilig sa aso. Pero bawal iyon kaya patago ang bentahan sa Baguio ng karne ng aso.” Kwento pa nito sa kanya. Napansin niya iyong sauce sa may bibig nito. Kumuha siya ng tissue at pinunasan iyon. Napatitig sa kanya si Catherine.

"Don't answer-" "What if yes?" Putol nito sa kaniya. "Mahal kita, Avi. Ikaw ang gusto ko una pa lang. Ikaw ang nakasama ko sa Baguio right? Ikaw 'yong babaeng 'yon diba?" Sunud-sunod pa nitong tanong sa kaniya.

Tsaka medyo kakaiba yung mukha niya. Iniwas ko ang tingin ko dahil hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Pagkatapos ng trabaho, pumunta ako sa parking lot para kunin ang kotse ko. Pagdating ko sa basement, pinalibutan ako ng grupo ng mga tao. Lumabas si Jack at tinuro ako. Sumigaw siya, “Bugbugin niyo siya! Wala akong pakialam kung mamatay siya!"

Dahil alam niyang hindi lang tanong ang mga ito—sigaw ito ng isang pusong matagal nang naghihintay na mapakinggan. Pag-akyat nila sa zigzag road paakyat ng Baguio, lalong tumahimik ang paligid. Tila ang kalikasan ay nakikiramdam din sa bawat buntong-hininga niya. Ang mga punong yumuyuko sa hangin, parang sinasabi, “Pwede ka nang huminga. Dito, pwede ka nang hindi maging matapang.”

Hindi niya tiyak kung dahil ba sa kinain niyang hapunan kagabi kaya hindi siya nakakaramdam ng gutom at mas gusto niyang humigop nalang ng mainit na kape habang naglalakad. Someday bibili ako ng bahay dito sa Baguio. Iyon ang sinasabi ng isang bahagi ng isipan niya habang nakangiting tinitingala ang matataas na puno ng pine trees na nakahilera sa kabilang bahagi ng kalsada na nilalakaran niya.

Malayo talaga ang pupuntahan nito. "Sa Baguio," tipid n'yang sabi. Pagkabanggit sa Baguio nanlaki ang aking mata sa labis na kasiyahan. Pero agad din akong lihim nalungkot dahil hindi pa namin nakukuha ang bahay. Pero inaasikaso na ng abogado ko. "Bakit malungkot ka? Ayaw mo ba roon?" "Ha? Napakurap ako. Hindi naman nabigla lang ako at excited pa nga ako dahil na-miss ko na rin magtungo roon."