روايات وقصص ضمن Baguio Quotes

Chapter 20 New Year with family Kinabukasan ay sinulit namin ang pag-iikot sa iba't ibang magagandang pasyalan dito sa Baguio. Bawat lugar na pinapasyalan namin ay bumibili kami ng mga souvenir at kumukuha ng litrato. Nang i-send ko kay Mommy ang mga pictures namin ay tuwang-tuwa siya, maging si tita ay aliw na aliw sa amin. She likes to go here, but sadly, she's out of the country with her husband. She also asked me if it was okay to celebrate a new year with us. I said I would ask my family first, pero bigla rin niyang binawi ang sinabi niya, naguguluhan ako sa sinabi niya, pero hindi ko na iyon natanong pa dahil naputol ang usapan namin dahil kay Theseus.

aniya. "Pasensiya na, Ma. Medyo nag-enjoy lang po ako sa party kaya nakalimutan kong magpaalam. Saka ang sarap po kasi rito sa Tagaytay, medyo malamig pa po ang panahon kaya feeling ko nasa Baguio ako. Thank you, Ma," pagsisinungaling ko. Ayaw kong mag-alala pa si Mama kaya ginawa ko ang palusot na 'yon.

"Bakit ba kasi bigla-bigla ka na lang nanghahalik? ‘Yan ba ang asset mo sa pangtse-chicks mo?" "Nope! Actually, sa ‘yo ko lang ginawa ‘yon! Hindi ko alam kung ano’ng puwersa ang nagtulak sa ‘kin para halikan ka. Everytime you are near, nag-iiba ang ikot ng mundo ko!" "Sus! Kaya ba sinundan mo ako all the way to Baguio?" Nakataas ang isa niyang kilay na sagot. "At paano napunta sa ‘yo ang wallet ko?"

”Yes, ma? ‘You idiot!’ Inilayo bigla ni Jinn ang phone sa taenga n’ya. ‘Anong pumasok sa kokote mo at naisipan mo’ng makipag photo-ops d’yan sa Baguio?!’ sabi nito, ‘Ano `yan?! Grand meet and greet?! Eto kami, pilit pinagtatakpan ang disappearance mo, tapos bigla kayong lalabas in public nang ganyan?!’

Matulin ang takbo niya ng sasakyan pero pinagmamasdan ko pa ang nadadaanan naming tanawin. Sa tinagal ko rito sa Baguio ngayon ko lang napagmasdan ang paligid. Nakaka-relax pala ang pagmasdan ang naglalakihang puno na tinatangay-tangay pa ng hangin ang mga luntiang dahon. Naglalakihang mga bahay na ang mga disenyo ay mga sinaunang siglo pa. I didn't appreciate how beautiful Baguio was because I'm too focused on earning money to feed myself without depending on others, without asking my parents for help. That slowly, parting apart. And without minding why my bank accounts were all frozen.

"Ready ka na? May tubig ka ba sa bag mo? Baka mauhaw ka sa clinic." "Meron na. Tara na," tipid kong sagot. Sumakay kami sa SUV. Hindi siya mabilis magpatakbo, malayo sa nakasanayan kong pagmamaneho niya sa Maynila. Bawat lubak, dahan-dahan ang pag-preno niya. "Bakit parang pagong tayo ngayon?" biro ko habang nakatingin sa labas. "Safety first. Masyadong maraming liko rito sa Baguio," seryoso niyang sagot.

“Akala ko gimmick lang.” “Hindi kami nagbibiro pagdating sa pagkain,” sagot ni Kuki. Sunod naman, pinatikim namin sa kanila ang sikat na Ube Jam. “Yan po ang pride ng Baguio,” sabi ko habang binubuksan ang jar. “Ube lang naman ‘yan, ‘di ba?” tanong ni Papa Kirr. “Sobrang sarap din po niyan,” sagot ko sa kaniya.

sabi ko habang nakatingin sa labas. "Masarap talaga dito, Ma'am. Relaxing. Parang nakakalimutan mo lahat ng gulo sa baba," sagot ni Rico habang maingat na nagmamaneho sa mga kurbada. Pagdating namin sa Baguio Public Market, ramdam na agad ang buhay ng siyudad. Ang amoy ng kape, ang ingay ng mga naglalako ng taho, at ang makulay na hilera ng mga gulay at prutas. Inalalayan ako ni Sebastian pababa habang karga pa rin si Gabriel na nakabalot sa makapal na blanket.

“Have you ever been to Baguio?” “Ahm… wala pa.” “Great. Consider this a vacation. Alam kong excited ka na rin.” Napakurap siya. Paano nito nalaman?

"You sure?" Ilang ulit itong tumango. "Saan ho ba ang lugar na 'to?" Mas hinigpitan nito ang pagkakayakap sa balabal na nasa ulo. At niyakap ang sarili, alam niyang nilalamig ito. "Baguio City." Nanlaki ang mga mata nito. "Napakalayo." "Yes, kung sa Manila ka talagang malayo pa."