Bakit Ako Novels & Stories

I need to call Draco, so what kung may lakad siya. Kailangan kong mag-rant ngayon. Pero parang kailangan ko lang din pala na magsisi sa ginawa ko, wala naman siyang naitulong sa problema ko. "Bakit ba kasi? Ano kung nagkita kayo, bakit may nararamdaman ka pa ba sa kaniya?" Naririnig ko pa naman siya, pero maingay. Hindi ako makapaniwala na hindi pa man siya nagtatagal na makaalis dito'y nasa club na agad siya? "Hoy, naririnig mo pa ba ako?" tanong ni Draco. "Oo, nariririnig kita. Tsk. Alam mo wala ka namang naitulong sa akin eh." pagmamaktol ko. "Bakit, ano ba sa tingin mo ang maitutulong ko sa 'yo ha? Ano ba, gulpihin ko na ang lalaking 'yan? Saglit lang, babalik ako diyan." "Ay nako! Ewan ko nga sayo riyan, sige na bye na nga lang." Akma ko nang ibaba ang tawag nang may sinabi pa ito. Napabuntong-hininga siya mula sa kabilang linya. "You must use your head, Julie, ikaw lang naman ang makakasagot sa mga gumugulo sa utak mo ngayon. Basta, narito lang ako. Kung ano man ang desisyon mo, pag-iisipan ko kung masusuportahan ko." Ni-hindi na sumagi sa isip ko ang ganitong senaryo. Pero inaamin ko, maypagkakataon na naaalala ko siya, na may chances na gusto kong malaman kung ano na ang nangyari sa kaniya. Kinakalaban langtalaga ng utak ko ang puso ko. Pero parang hindi naman na importante 'yon, may kaniya-kaniya na kaming buhay. "Tsk. Bahala na nga," sabi ko pa. Lagpas ten minutes na sa ipinangako kokay Tyler. Babalik na ako't kailangan na naming umuwi. Sobrang dami ng nangyari sa araw ko ngayon. "Ay anak ng!" Napahawak ako sa aking dibdib sa gulat. Paano banaman, nasa likuran ko na si Trevor. Nakatayo lang siya roon, pero napansin kosa kamay niya ang pakete ng yosi na hawak niya.

"Yes! I want to be your girlfriend, Kairus Dhan Alvarez. Sinasagot na kita," sigaw ng kaibigan ko. Ouch! Nanigas ako sa kinatayuan ko ng pagpasok ko pa lang sa university kung saan ako nag-aaral, ng marinig ko ang sigaw ng isang pamilyar na boses, o should I say, ng aking best friend. Ang ganda naman ng bungad. Hindi ako makagalaw sa kinatayuan ko. Para akong natulala. Para akong binagsakan ng langit at lupa. "WOAH, CONGRATS NEW COUPLE." Nanlalabo ang paningin ko habang pinagmamasdan ang kaibigan ko at ang lalaking mahal ko. Kitang kita ko kung gaano kasaya si Kairus nang sagutin siya ni Amara. Nagyayakapan silang dalawa, at worst, they kissed each other in front of me. Mas lalong lumakas ang sigawan ng mga tao habang ako naman ay parang nabingi. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Basta alam ko lang, unti-unti nang nawawasak ang puso ko. Yumuko ako. Ramdam na ramdam ko ang physical na sakit sa puso ko. "I LOVE YOU, AMARA... SO MUCH!" D@MN! Tuluyan nang nawasak ang puso ko nang marinig ko ang katagang iyon mula sa bibig ng mahal ko na para sa kaibigan ko. Kinagat ko ang aking ibabang labi upang pigilan ang luha na gustong kumawala sa aking mga mata. Dapat handa na ako sa ganito, alam kong darating ang araw na ito, pero p*tangina, bakit parang sobrang sakit? Bakit parang hindi ko kaya? "BESH...!" Kaagad kong pinunasan ang isang butil na luha na tuluyan itong kumawala sa mata ko. Huminga ako ng malalim at saka inangat ang paningin sa kaibigan kong patakbong palapit sa akin na may malaking ngiti. Ngumiti din ako, pero pilit lang. Sinubukan kong maging masaya para hindi siya makahalata. "KAMI NA... I ALREADY SAID YES TO HIM," masaya niyang sabi bago ako niyakap.

“S-Sir, hin–” Hindi ko na naituloy pa ang aking sasabihin sa konting pagkakataon na nakuha ko. Nahirapan na akong makakawala sa kanya at higit sa lahat, mukhang may aphrodisiac ang alak na nainom ko dahil sa kakaibang init na ang bumabalot sa katawan ko. Ano ba itong nangyayari, bakit ba ako nagtiwala sa demonyong manager namin na yon! “Aah…” ungol ko ng maramdaman kong sapuhin na ng lalaki ang isa kong dibdib habang panay ang halik niya sa leeg ko papunta sa aking tenga. “Fuck, ang sarap lamasin ng suso mo. Tell me, may iba pa bang nakahawak nito bukod sa akin?” Bakit kailangan pa niyang magtanong? Hindi ba niya alam na dahil doon ay tila mas lalo pang nag-iinit ang katawan ko? “May iba na bang lumamas nito?” tanong niya sabay pisil at dahil dama ko na ang init ng palas niya sa balat ko ay narealize ko na nailusot na niya sa loob ng uniform ko ang kamay niya. Mas lalong nakakabaliw ang pakiramdam tuloy. “W-wala, i-ikaw ang una.” Nababaliw na yata ako dahil talagang sinagot ko pa. Baliw na nga yata talaga ako!

Nalaman ko na buntis ako kasabay ng childhood sweetheart ng asawa ko na si Rosa. Para protektahan ang kanyang anak mula sa pagpapaabort, sinabi ng asawa ko na anak niya iyon. Sa anak ko? Pinagaan niya ang loob ko, sinabi niya na aangkinin lang niya ang bata kapag isinalang na ito. Kinumpronta ko siya, gusto ko malaman kung bakit niya ito ginagawa sa akin. Malamig at walang alinlangan ang sagot niya: “Ang angkinin ang baby ang tanging paraan para protektahan sila pareho. Hindi ko hahayaan na may mangyari sa kanya o sa baby niya.” Sa oras na iyon, habang nakatingin ako sa lalaki na minahal ko ng sampung taon, napagtanto ko na namatay na ang pag-ibig ko para sa kanya. Hindi nagtagal, kinundena ako ng pamilya ko, tinatawag akong pokpok dahil nagkaanak ako ng wala itong ama at pinressure ako na magpa-abort. Samantala, nasa ibang lungsod naman ang asawa ko, kasama ang sweetheart niya, tinutulungan siya sa kanyang pagdadalantao. Sa oras na nakabalik siya, nakaalis na ako.

------ Naniniwala ka ba sa mga 'Angels?' Diba kasi sabi nila lahat daw tayo binigyan ni God ng kanya kanyang Guardian Angel para bantayan tayo. Naniniwala ba kayo dun? Ako kasi, Oo naniniwala ako. Ramdam ko na Andiyan lang siya. Lagi niya akong binabantayan, at panigurado rin na namomoblema rin siya dahil sa kapilyahan ko. Bakit ko nasabi?

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.

"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22

“Hubby, pwede ba akong makahiram ng pera?” ang malambing kong tanong sa aking asawa na ngayon ay pagkasama-sama ng tingin sa akin. Paano ba namang hindi eh feeling close ako sa kanya. “Why would I give you? Sa tingin mo ba ay dahil pumayag akong makasal sayo ay makukuha mo na, at ibibigay ko sayo ang mga kailangan mo ng ganun ganun lang?” galit na galit at parang gustong manakit na sabi ni Jared. Ewan ko ba kung bakit sinubukan ko pang lumapit sa isang ito kahit na alam ko naman sa sarili ko na hinding hindi niya ako pagbibigyan.

Ang mga mate ay dapat nagpoprotekta sa isa’t isa, pero bakit ang sa akin ay patuloy na dumudurog sa aking kaluluwa. Bilang mate ni Alpha Ronald, akala ko ay napakaswerte ko, ngunit napatunayan ng panahon na iyon pala ang pinakamasamang nangyari sa akin. Ngayon, napapatanong ako kung ang Diyosa mismo ay tinalikuran na ako. Sa sandaling sumuko na ako sa lahat, may nangyaring hindi ko kailanman inakalang posible para sa isang Omega na tulad ko. Nakahanap ako ng isa pang mate, isa pang Alpha. Siya kaya ang magiging kaligtasan ko o ang aking pagbagsak? Pakikitunguhan ba niya ako nang tama o magiging katulad lang siya ng isa ko pang mate? Dahil sa aking pusong nananatiling marupok mula sa lahat ng pang-aabusong naranasan ko, hindi ako sigurado kung kaya ko pang magtiwala muli. Gayunpaman, may kung anong bagay sa estrangherong ito na tila humihila sa akin palapit, na nagpapaisip sa akin kung sa wakas ay makakamit ko na ang pag-ibig na nararapat sa akin, o isa lamang siyang mas malaking halimaw na nakasuot ng suit.

SYPNOSIS Isang anak ng General at isang ulila na. Isang ipinanganak sa pamilyang sagana habang isa ay tauhan lamang. Ang buhay nila na tila ba langit at lupa ngunit ang pagmamahalan ay siyang pumapagitna. “Akin ka, sa’kin ka lang at walang sino man’ ang pwedeng umagaw sayo. I maybe a bad person in your eyes and this bad person will be your worst nightmare once you betrayed me!” Dahil sa mga ala-ala ay natakot na ulit siyang sumugal at ibigay lahat. Pero pagdating sa isang lalaki na kinabaliwan niya ng husto ay susugal siyang muli at hindi niya hahayaang iwan o mawala ito sa kaniya. “Hindi, hinding-hindi ako magiging sayo! Ako lang ang nagmamay ari sa sarili ko! Lubayan mo ako!” He's the son of General in military. A spoiled yet rebelled son who will do everything to claim what he likes. He once betrayed by the girl he loved and now he won't let that happen again. “I want you.” Zephraime said. Ang mga pusong pinigilan at pilit na himahadlangan ng mga taong hindi pabor sa kanilang nararamdaman. “Bakit hindi mo maintindihan na hindi pwede! Bakit hindi mo maintindihan na mali ang nararamdaman mo! B-bakit… bakit hindi mo maintindihan n-na m-mali ito…” “You know that it's not wrong, alam mo sa sarili mo na walang mali pero yang isip mo, pilit na hinahadlangan ang puso mo!” Mali nga ba o talagang takot lang ang nangunguna? Lalaban pa ba o titigil na? Tatanggapin na lamang ba ang kapalarang kahit kelan ay hindi magiging sila? ‘I own you, you are mine.’ ‘Please tama na, hindi ko na kayang ipagtulakan ka pa.’ A man with responsibility and truth to his words. He is not an evil or a bad person but he will definitely possessive for ‘CLAIMING HIM’.