Novel & Cerita Bakit Ayaw

Hindi lang ito joke time. "Bakit tayo magpapakasal? What is the reason?" Nakakapagtaka naman kasi. Ang alam ko ay hindi niya ako napansin dati. At kung napansin man niya ako at na-love at first sight sa akin, eh 'di sana ay pinansin niya ang pagpapansin ko sa kanya sa social media. Ni hindi man nga niya ako nireplyan noong ni greet ko siya ng "Happy birthday".

kwento ko. "Bakit? Nag-away ba kayo?" tanong niya, na nagpahinto sa akin. Nag-away ba kami? Sa tingin ko hindi; nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaintindihan, at para sa akin, hindi 'yon away. "Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaintindihan, pero kahit 'yon ay hindi sapat na dahilan para gawin niya 'yon. Kung totoo man 'yon."

"Oh?" "I mean bakit?" Kinakabahan kong tanong. "Can I give you a hug?" Mahinahon niyang sabi kaya napalunok ako. "Huh? Bakit?" Nalilito kong tanong. "I just want to," wika niya.

"Bakit ako?" Muli. Parehong tanong. Parehong sagot ang inaasahan ko. Ngunit ilang segundo siyang natahimik. At sa pagkakataong ito... Parang nahirapan siyang sumagot. "Basta ikaw." Napakunot-noo ako. "Napakagandang explanation." Ngunit hindi na siya nagsalita. At iyon ang unang pagkakataon na nakita kong umiwas siya ng tingin.

Why so sudden? "Bakit Ma?" Amethyst don't have any idea kung bakit doon. "Kasi 'nak, walang mag-aalaga at magbabantay sayo rito kung pupunta ako sa States. Para may gumabay at magtingin-tingin na rin sa inyo. Kaya naman sana pumayag ka," pakiusap nito. Hindi agad nakasagot si Amy. Inisip niya muna kung ano ang mga pwedeng mangyari kapag pumayag siya.

B-Bakit? "A-Anong ibig mong sabihin?" kinakabahan kong tanong. Para akong tangang babae dito, alam ko. Pero gusto kong malaman. Gusto kong malaman kung bakit gusto niya akong sumama sa kanya.

"Ba-bakit ba? K-kung ano-anong pinag sasabi mo? Bakit, okay na ba tayo?" Pilit mang mag kunwaring galit ay hindi niya magawa. Paano ba naman siyang magagalit gayong mukhang mas nangingibabaw pa ang kaba sa puso niya ngayon, isipin pa lang na silang dalawa lang ngayon sa kwartong 'to. Sh*t... Ano ba, bakit ba parang ang dumi ng isip ko? Tsaka bakit parang ang init?

"B-Bakit?" "Anong bakit? Bawal ba?" "H-Hindi naman... K-Kaya lang..." "Tss. Huwag kang matakot, dipende pa rin naman 'yon sa'yo kung gusto mo." "Ang alin?" Naguguluhan kong tanong dito.

"Pero, bakit? Bakit umupo ka?" "HAHAHHAHAHAHHAHAHAHHAHAHAHHAHAHHAHAHHAHAHAHAHAHHAHA!" Malakas na tawanan ng madla. Ano daw? Akala ko ba, tayo lang? Pero bakit umupo ka? "Hahahaha, okay. Ang witty ah." Natatawang sambit ko, nang magets ko ito. "Aray!" D***g ko nang maapakan ng kung sino ang paa ko.

Baka isipin nitong atat na atat na makipag-usap. “Bakit ako ang mauuna? Kapag ginawa ko ‘yun, parang sinabi ko na rin na okay na sa amin ang lahat. Hindi. Tumawag siya kung gusto niya. Sasagutin ko naman. Bakit hindi na ulit tumawag?”