Bakit Labis Kitang Mahal Novels & Stories

Even though Teresa cannot find any problem in what he said that would cause him to act like that. "And what seems the problem? Bakit kayo nakasimangot? Para kayong mga sugarol na natalo sa sabong." "Isang daan at limang pung libo... iyan ang halaga na kinakailangan natin para masuri ang ating lupa."

Sobrang mahal! “Why the food so expensive here?" Mahina at wala sa sarili kong sabi. “Dahil hindi basta-basta ang pagkain dito. Sinisigurado ko sa ‘yong masasarap ang lahat ng pag-kain na nasa menu. Their money will not be wasted because it will definitely worth it.” Gulat naman akong napa-angat ng tingin kay Jace ng magsalita ito. Sh*t, narinig pala niya. Dapat sa isip ko lang sasabihin iyon ‘e.

Walang sinumang may alam kung magkano ang eksaktong halaga noon at hindi niya naisip na alamin. “Ano? Bakit hindi mo masabi kung magkano? Sa’yo ang yate hindi ba? Ang mg ganyang bagay ay hindi na kailangang pag-isipan pa ng matagal ang isasagot dahil kahit nakapikit ka ay batid mo kung magkano ang ginastos mo at binitawan mong halaga sa yateng ito na asset mo.”

It was well written in English. Pero ang hindi niya maintindihan ay kung bakit ang mura ng mga presyo. Sa pagkakaalam niya ay ang mamahal ng mga lamang-dagat, mas mahal pa nga ang mga iyon kompara sa presyon ng karneng baboy at baka. “Kayo po ba ang gumawa nito?” Hindi mapigilan ni Bree ang sarili na tanungin ang lalakeng kaharap. Baka kasi nagkamali lang ang gumawa nito.

sagot ni Isabelle, sabay turo sa kakulangan sa paliwanag ng babae. "Makakatipid po kayo ng walong sentimo kada kilo rito—katumbas din ng isang itlog. Kung sa tingin niyo'y hindi sulit, eh di pumunta kayo sa tindahan sa kabila ng kalsada, isang sentimo lang daw ang kada itlog doon! Pero balita po'y tataas ang presyo bukas. Tingnan niyo po, ang haba ng pila sa harap ng tindahan ngayon!"

matipid na tanong ng tindera. "Ano? Labing pitong daan? Bakit ang mahal?" Nalaglag ang panga ni Leon. "Mukhang hindi masyadong mahal iyon. Maraming mga internasyonal na tatak ang nagkakahalaga ng ilang daang dolyar para lamang sa isang produkto, lalo na ang buong hanay." Tinapunan siya ni Janice ng nagtatakang tingin.

“Gamitin mo na 'yan dahil hindi ko na 'yan ipababalik. Don't worry about the price.” Five thousand pesos is not worth the effort. “Eh magkano ba ang hiningi niya sa'yo? Ikinaltas ba 'to sa salary mo? Sobrang mahal kasi nito...” puno pa rin ng panghihinayang na wika ni Felicity.

"Bakit naman?" "Eh basta. Ganito lang yung ireregalo ko samantalang yung iba,car,jet,helicopter. Hay nako." napapout ako sa sinabi ko. How to be a rich kid? "It's not about how expensive the gift is,nasa nagbibigay iyan kung bukal sa puso. Ibigay mo na,I know Nelorie. Kahit ganoon ang ugali nya,naaappreciate nya ang effort ng tao."

Maliit lamang kung tutuusin ang bahay ngunit gawa sa purong bato at maaliwalas ang pagkakaayos ng mga gamit rito. "Eh buo na kasi plano ko sabihin na inaaya mo ako na samahan ka sa inyo kasi mag-isa ka na naman at wala si Tita Beng... Tapos ayan ang laki ng backpack mo... Paano kaya maniwala yun?," palag ni Jing-Jing.

Napakasakit at nakakainsulto ng mga salita na halos hindi na kayang tingnan. Tinatanong pa nga ng ilan kung magkano ang kanyang halaga bawat gabi at humihingi ng kanyang numero ng telepono, habang ang iba ay nagtatanong kung sapat siyang mahal upang gumawa ng mahihirap na galaw tulad ng pagtayo nang nakabuka ang mga binti... Ang ilan sa mga teksto ay masyadong malinaw at sinensura pa nga.