Bakit Labis Kitang Mahal Novels & Stories

Naloka ako, ano ‘to, lokohan? “Twenty thousand lang po?” Halos hindi ako makapaniwala. Muntik ko nang bawiin ang hikaw ko. Masyado iyong mababa! Halos isang one hundred fifty thousand pesos ang halaga ng hikaw na iyon sa Lux City. Para akong na-scam sa bentahan ng alahas dito sa Isla Lalia. Tiningnan ko tuloy si Kalix, hinihintay ko ang magiging reaksyon niya. Pero kalmado lang ito.

“Wala namang ganon dito. O yong taong abusado. Maliban kung magnanakaw talaga na papasok sa bakuran mo.” “So, paisa-isa lang?” “Parang simpleng math din. Kung 10 pesos ang halaga ng isang kawayan, kukuwentahin yon sa katapat na halaga o mas mababa pa. Kung napataas naman ng konti, asahan mo, dadaan sila dito at bibigyan ka ng aning pananim gaya ng saging, mani, gulay at kung ano ano pa.”

Baliw ka ba? Hindi nagtagal ay sumagot si Mark sa kanya: 'Walang asawa ng mayamang tao ang kasing cheap mo. Ang isang piraso ng alahas o relo ay nagkakahalaga ng hanggang sampo o daang libong dolyar. Hindi mo kailangang maging matipid. Gumastos ka hanggang gusto mo. Tawagan mo ako kung kailangan mo pa ng pera.'

“M-mahal po ba iyon, doc?” “Fortunately, it is not that expensive. The price ranges from 200-500 pesos, depende kung saan niyo mabibili. But coming from a professional, the more expensive, the better.” Nag-discuss pa sa akin ang doctor kung ano ang gagawin at ilang medication pero lahat iyon ay tila lumulusot lang sa kabilang tainga ko dahil ngayon pa lang iniisip ko na ang gastos.

Kahit ang ginto at diamante ay hindi ganoon kamahal. "Sinisikap mo bang pakana akong mahulog sa iyong bitag?" Sa opinyon ni Nestor, ang pagkain na ito ay hindi maaaring lumampas sa dalawang daang dolyar. Ang pinakamahal na ulam ay ang ginisang itik na nagkakahalaga ng tatlumpu't anim na dolyar.

sagot ni Shawn sa kabilang linya, may bahagyang ngiti sa tinig. Napakunot-noo si Ruby. Ang lalaking ito, parang batang mapilit! “The food you ordered is too expensive, I can't afford it. I usually order less than 100 pesos per serving, and the one you ordered is over 200 pesos. How can you ask me to pay for it? Do you know that this is called causing trouble for others?” napa -english na siya sa sobrang inis.

pagdadaldal niya at hinila ako papasok Wala akong nagawa kundi hayaan siyang hilain ako, nagniningning ang bawat sulok sa store dahil sa mga mamahaling bag. Sinilip ko ang isang price tag ng pagkakaliit na purse at napangiwi sa nakita Gold mining ba ito? Bakit mahal ang prices? "Don't act like hindi mo afford ang mga bag! Your husband is filthy rich so buy all you want here" anang Aemie nang mapansin ang pagkabahala ko sa price tag

"Yes, Miss. Mr. Bhun said that the materials for Maoe supermarket is quite expensive since it's raw materials." "I understand that, but why they didn't ask it last time para isang labasan na lang ng budget?" Saad ko dahil hindi naman madaling mag process ng another millions, masyadonh mahaba at madaming proseso ang bagay na 'yon. "And another 5 million pesos, last week they've already asked for additional, right?" Nagtataka kong tanong kay Josh, mabilis naman s'yang sumagot "Yes, Miss. It's 15 million last week."

pakiusap ko. "Hindi pwede miss." "Hindi pwede kasi mahal ang bili mo! Bakit mo kasi binili ng ganun halaga e di sana nakabili ka na ng bahay. Nakabili ka ng lupa. O di kaya nakabili ka na pwedeng pagkakitaan." paliwanag ko. Ito na naman kami at umagang-umaga, nagbabangayan na naman.

sabi pa ang lalaki. “Mahal ang serving ng isang serve. Imagine mo, 45 pesos isang serve. itlog lang yon at konting sabaw ng adobong atay ng manok tapos 10 na kanin, 55 na lahat plus tubig pa. Where as, kung tempura or kwek-kwek lang bilhin mo 20 pesos lang. Makatipid ka pa ng 35 pesos,” sabi ni Karylle.