Bakit Mahal Kita Quotes Novels & Stories

Makakaharap na naman niya ang babaeng hindi niya inaasahang magiging dahilan ng mga ngiti niya. ------ Chapter qoute: "Minsan, ang pinakamatinding takot mo'y hindi ang nakaraan mo, kundi ang mawala ang taong mahalaga sa buhay mo."

THEA FAITH “Mukhang mahal mo na, hindi mo naman ibibigay ang sarili mo kung hindi,” nakangiti na sabi sa akin ni yaya kaya bigla akong napaisip. “Mahal ko na nga talaga siguro,” saad ko sa sarili ko. “Mahal mo na nga talaga, hindi ka ganyan kung hindi.” “Mahal ko na nga talaga siguro, yaya. Kaya lang natatakot ako na sabihin ‘yon sa kanya kasi mukhang hindi naman siya ganun sa akin.”

bakit hindi ko man lang napagtanto ang bagay na yun. Haist! Ngayon iniisip ko kong may babalikan pa ba ako matapos ko siyang iwan ng mga sandaling yun! Napakasira ulo ko! Hindi ko man lang napagtanto ang napakalaking bagay na yun! Tunay ngang hindi ko pa siya ganun ka kilala, muntik ko nang makalimutan na siya si Maxine Quinto,she can't even speak her true feelings pero kaya niyang iparamdam yun,,nakalimutan ko ang nag iisang category at motto niya sa buhay..ACTIONS SPEAK LOUDER THAN WORDS! SIYA SI MAXINE QUINTO may isang salita, na kailan man hindi niya kinakalimutan.

“Don’t say that because that’s not true. Mahal kita at wala akong pakialam sa kanila. And you're not cheap so don't listen to them.” “Bumalik kana doon, hihintayin na lang kita dito.” Utos ko sa kanya. “Let’s go bumalik tayo doon at ituro mo sa akin ang mga nagsabi sa ‘yo ng masama.” Aniya sa akin at balak niya akong hilain pabalik pero hindi ako pumayag.

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"

"Let's go, Mahal. You eat muna, ayokong pumayat ang baby langga na yan." ———————————————- Ingat po kayong lahat. God bless po!

sambit pa nito. "Hindi ka pupunta rito kung wala kang dahilan, tama diba ako?" Seryoso wika niya rito. "Yes, at alam mo na kung bakit kita pinuntahan rito." Ani pa ni Cedric sa kanya. Tumango lang siya rito, "Oo alam ko, pero hindi tayong pwede dito mag-usap. Mahirap na baka may makarinig pa sa atin." Saad pa niya kay Cedric.

“Masyado ka kasi!” “Pinatawad mo na nga binalikan mo pa, tanga ka talaga.” “Gano’n talaga kapag mahal mo ‘yong isang tao.” “Kabobohan tawag do’n!” “NAPAKA-BITTER MO! Bahala ka nga d’yan sa buhay mo!” Umalis sya ng k’warto at saka ako humilata sa kama at hindi na lang inintindi ang sinabi nya.

seryoso kong sabi. Anong akala niya sa akin, hindi ako sasagot sa kanya? Kung kinakailangan na sumagot, sasagot ako. No matter what! "Huwag kang masyadong kumpiyansa sa sarili, Amara. Ang mga taong umaangat nang mabilis ay madalas mabilis ding bumabagsak. Tandaan mo iyan," galit na sambit nito.

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”