Bampira นิยาย & เรื่องราว

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Pero ang isa sa apo ng bilyonaryong matanda? Biglang naalala ang sinabi ng matanda noon tungkol sa apo nitong nasa Italy. Kahit hindi pa kumpirmado ay sigurado siyang si Yael iyon. Tumutugma dito ang character na mabilis sa babae at isa na siya sa nabiktima nito. Kaya pala ganoon na lang kalakas ang poob nito kahit sa unang araw palang ng trabaho nito bilang driver niya.

Hell no! *****

Pakiramdam ko may nakakita sya na hindi ko nakikita pero hindi ko na iyon pinansin pa at nagpatuloy sa pakikinig sa kung ano pang sinasabi nung tour guide namin. "Nang mamatay si Doña Erlinda at Don Carlito, ginawang retreat house ang mansion nila para mapakinabangan naman ito gaya ngayon. " pagpapatuloy nya saka huminto sa tapat ng isang kwarto na may nakakabit pang kadena at kandado. "You are all restricted to go in this room. Kwarto ito ng namayapang anak nina Doña Erlinda ngunit ginawa nang bodega ngayon. "

Hindi ko inaakalang may anak na ito, takang-taka ako ng humarap sa kaniya, umimik pa ito. “Gusto mo bang magkape?” pagaalok niya saakin. Tumango ako bilang pagsangayon, ipinagtitimpla niya ako ng kape ng lumabas ang isang dalaga mula sa silid. “Ate siya ba si Senyora Amelia?” pagtatanong kay Lira ng batang babae. “Oo Vera, bumili ka ng makakain sa labas.” utos niya.

Ang kanilang mga espada ay kusang nabitawan, at ang hangin ay tila napako sa kalagitnaan ng pag-ihip. Mula sa ulap ay bumaba ang Bathala ng mga Bampira, si Agamus. Ang kaniyang presensiya ay parang bigat ng sandaang bundok, at ang kalangitan ay tila yuyuko sa kaniyang kapangyarihan. Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo.

PRE-PANDEMIC TIME Ipanema, Rio de Janeiro, Brazil Tumagal sa Brazil si Sandra at ang kanyang pamilya. Hindi na mapipigilan ang paglaki ng bata kaya lalong napalapit si Monarch dito. Siyan a halos ang tumayong parang ama nito. Masyado niyang na-spoiled si Alexis Martin. Alam naman ng bata na hindi si Monarch ang ama nito.

Ito at ang isla ang naging dahilan para mabilis ang paglakas niya at bumalik ang dating sigla. Miranda Venaventura. Mira kung tawagin ni Vincent. Hindi niya maalala ang katauhang iyon pero tinanggap niya. Wala naman kasing makatatangging siya talaga si Miranda Venaventura. Sa mga litrato. Sa mga nakakakilala dito. Sa kanyang anak na si Basti. Pinagbiyak na bunga sila ni Basti. Kamukha niya ang bata. Hindi kailangan ng patunay dahil pinagbiyak na bunga ang kanilang mga mukha. Boy version niya ang anak. Kung may nakuha man si Basti sa ama nito ay iyon ang magkapareho nilang balat sa kanang braso. Almost a heart-shaped birthmark. Wala nga lamang dulo iyon.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

Hindi kaya bampira yon? "AH! BAMPIRA! AH!" sigaw ko kaya naman huminto ang sinasakyan namin, nauntog tuloy ako. Mga walang hiya! "Kalma Ellie. Si papa mo 'yon at hindi bampira. Huminahon ka," sagot no'ng babae. Really?