Base 8 Code Mga Nobela at Kwento

Is this some kind of code? Umupo ako sa sofa habang mataimtim na tinitignan ang mga numerong ito. That old man is fucking ridiculous! Siguraduhin niyang totoo ang mga sinabi niya sa akin bago siya binawian ng buhay dahil kung hindi, huhukayin ko ang bangkay niyang nakalibing at sasaksakin ko siya ng paulit-ulit. This numbers are familiar to me, at kung hindi ako nagkakamali this code is the fucking Polybus Square code.

Minsan pumapasok sa isip ko na magkapatid ang dalawa. “Ang VG ay halimbawa ng code ng sevice/item nila rito. Ang 2 naman ay quantity kung ilan ang gusto mong orderin. May ibang products pa ang hotel, Lucas. May VB or whatever code na maisip mo, maiintindihan nila agad ‘yon. Pwedeng SG/SB, MG etc. Mag-embento ka lang ng abreviation. Madali lang nilang maiintindihan at mapipick-up ang gusto mong order,” paliwanag ni Jeron habang nakahiga sa kama. Naupo naman ako sa may mesa para magpahinga. Nakakapagod din ang tumayo lang.

A=1, B=2, C=3, D=4, E=5, F=6, G=7, H=8, I=9, J=10, K=11, L=12, M=13, N=14, O=15, P=16, Q=17, R=18, S=19, T=20, U=21, V=22, W=23, X=24, Y=25, Z=26 “Itong nakasulat dito ay 20 8 5 18 5 9 19 1 20 18 1 9 20 15 18,” basa niya at isinulat ang nabanggit niyang numero. “20=T, 8=H, 5=E, 18=R, 5=E, 9=I, 19=S, 1=A , 20=T, 18=R, 1=A, 9=16, 20=T, 15=O, 18=R,” paliwanag niya at nagkatinginan kami pagkatapos.

"Ang code..." simula ni Paola. Ang kanyang boses ay tila galing sa malayo. "Yes! Sabihin mo!" udyok ni Alejandro. "8... 4... 2... 0..." ang mga numero ay lumalabas sa kanyang labi nang kusa. "Ano ang huling digit?" sigaw ni Sebastian. "What is the name?!"

Tanging tunog ng pag-ulan sa labas ang maririnig. Habang nagta-type si Billie, biglang kumurap ang monitor. “Wait,” sabi niya. “This code—kilala ko ‘to.” Tumingin si Mariel. “Paano mo alam?” “Kasi... ito ang handwriting ng tatay mo.” Napasinghap si Mariel. “Handwriting?” “Oo. Gamit niya ‘to noon sa mga old systems. Personalized codes based on his signature pattern.”

Hula ni Charlie na isa itong uri ng code na pinag-usapan nila. Sa ganitong paran, sila lang ang makakaintindi kung ano ang ibig sabihin ng iba’t ibang numero na ito upang magkaroon sila ng basic na communication encryption. Kaya, kahit na makuha ng iba ang cellphone ni Aota, walang ideya ang kabila kung ano ang pinag-uusapan nila.

Kinuha iyon ng helper at binalik sa dating lugar na iyon. Tiningnan ni Anthony ang kapirasong papel at may nakasulat doon na code. Bawat kahon na naroon ay may tatak na code. At dahil espesyal ang kahon na iyon ay automatic na nasa bungad lamang iyon upang madali niyang makita. "M308LD," banggit niya at tiningnan ang helper.

"Yeah, you're right." Pagdating sa pinto, nanginginig ang daliri ko habang tina-type ang code. 1-0-0-8-2-4. Isang click, at dahan-dahang bumukas ang pinto. Pagpasok namin, kusa ring bumukas ang mga ilaw sa hallway. "Is this a smart house?" tanong ni Kai mula sa likod ko. "I don't know." Isinara ko ang pinto.

dagdag ko pa, nanatiling nakatitig sa sahig. Nag-angat ako ng tingin. May naalala ako—ang nakasulat sa papel. "Sun, 89-Big Man-Coming & Sleeping. Ano ang ibig sabihin no'n?" tanong ko sa sarili. Hanggang sa may naalala ako—kung paano basahin ng ama ko ang mga ganoon. Pinilit kong bigyan ng interpretasyon ang code. "Does it mean… the target, a powerful figure, is on his way to a location in the East, specifically at 89? An assassination attempt is planned?" Gulat na tanong ko sa sarili.

“At mas lalo na kung kusa nilang isinusubo sa’kin ang tali.” Sa kabilang linya, wala nang sagot. Tanging mahinang paghinga ang maririnig, tila hindi makapaniwala si Kenneth sa narinig. Hindi na siya nag-aksaya ng oras. “Ano ang code?” muli niyang tanong, tila walang nangyari. Sa wakas, isa-isang binanggit ni Kenneth ang mga numerong katumbas ng bawat suit ng baraha.