Batangas Tagalog Novels & Stories

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

sagot at tanong niya sa akin. Mas lalo naman akong naguluhan dahil sa tanong niya. "What do you mean? What are you talking about?" kunot noo kong tanong sa kaniya. Bahagya naman siyang natawa at napainom sa juice niya kaya nanatili akong naka-upo roon at hinintay ang sasabihin niya. "Nevermind. Marami lang pumapasok sa isip ko ngayon kaya hindi ko alam ang mga nasasabi ko," paliwanag niya.

[Ang Tagpuan] Ang amoy ng dagat sa Batangas ay hindi na tulad ng dati. Para kay Paola, ang dating sariwang hangin ay tila naging malapot at puno ng pangamba. Habang minamaneho niya ang kanyang sasakyan patungo sa lumang rest house ng kanilang pamilya, bawat pag-ikot ng gulong ay tila isang hakbang palayo sa kaligtasan at pabalik sa isang mundong pilit niyang kinalimutan.

pag-punto niya sa kaibigan. “Hala ka! Ako ba naman ipahiya sa sarili ko, e” tonong batangueno niyang bigkas. Palibhasa ay tunay na nagmula sa Batangas ang lahi nila. Nakarating lang sila ng Tagaytay dahil sa may lupa rito ang tatay nila, na ibinenta rin nang magkasakit ito at mamatay. Ngunit nabawi rin nila ito sa pamamagitan ni Mariya at pinatayuan ng negosyo at bahay nila. “Para naman matauhan,” panggagaya niya ng tono nito.

taas kilay nitong tanong at tinignan ko lamang ito "Bitawan moko" inis na saad nito at tinignan ako baba hanggang itaas "Sure, madali akong kausap" saad ko at binitawan naman ang kamay nito "Who are you? para kausapin ako ng ganyan, are you new here? kaya hindi mo alam kung sino ang binabangga mo?taas kilay ulit nitong tanong

Parang bata ha. "What's your name?" tanong ko at hindi man lang niya ako sinagot. Paano ba 'to? "Okay, I'm sorry. Aalis na kasi kami e. Hinihintay na ako kaya hindi ako puwedeng magtagal," paliwanag ko sa kan'ya at muli niya akong tiningnan. Hindi ko alam kung tama ba na nagpaliwanag ako. In the first place hindi ko naman talaga siya kilala, mabait lang siya sa akin.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

“Hindi, hindi na siya magagalit sa iyo. Kinausap ko na siya, remember? So ano, susunod ka nga? Then pwede tayong dumiretso kay Lola after. Para makilala na rin niya sina Daddy at Tita.” “Babe, you don’t know how big Batangas is. Hindi mo pa nga alam kung saan exact sa Batangas ang punta ninyo. Baka mamaya niyan ay sa Laiya side pala kayo. Ang layo ng iikutan natin noon.” “At least ay Batangas pa rin. Iisang province pa rin iyon.” Hindi naman patatalong sagot ko sa kanya. “Sige na, panalo ka na. Kailan ba ako nanalo sa iyo?” Tila sumusukong sagot niya.

dagdag ko. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya. “Basta ‘wag mo ng gagawin ang gano’n. Malay mo may tulad ko na basta na lang pumapasok sa opisina mo, hindi mo ka nakakasiguro.” At hinawakan niya ako sa magkabila kong mga balikat. “Ayaw ko lang na may mangyari sa ‘yong masama kaya ko sinasabi ang lahat ng ito,” nag-aalala niyang sabi.

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.