Batangas Tagalog 소설 & 이야기

pasigaw niyang tanong sa akin, pilit na nagmamatapang ngunit bakas ang kaba. Natawa ako nang bahagya, isang mapait at matapang na tawa. "Salitang Batangas 'yun, bakla! Ang ibig sabihin niyon ay umarengkengkeng o umiyak sa matinding sakit habang patakbong lumalayo! Kaya kung ayaw mong masaktan at mapahiya ang amo mo bago pa man magsimula ang expo, lumayas ka sa harap ko!"

"Nasa bahay ka ng amo ko dito sa Contretas." "Con...treras?" "Naku, mukhang turista ka nga. Kalapit bayan ng Batangas ang Contreras. Kumusta ang pakiramdam mo? Bumaba na ang lagnat mo sa awa ng Diyos pero namumutla ka pa rin." "M-Masakit ang ulo ko..."

hindi makapaniwalang tanong nito sa akin kaya napatungo ako rito "Uuwi po kasi ako sa Batangas at saka birthday po ng anak sa January 5 kaya January 7 na po kami makakabalik ng Manila" mahina kong paliwanag rito kaya napa bunting hininga ito sa sinabi ko

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

“Gusto kong makita ang dadaanan natin, love. First time ko pa naman na dumayo rito sa Batangas.” “Oh, I see. Sa Maynila ka lang pala napadpad. Wala ka namang makikita rito sa SLEX kung hindi kalsada, iilang mga puno at mga iilang bahay o mababang gusali. Look…” Sabay turo niya. “Papasok na tayo sa isang toll gate.”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

kanyang mga mata ay ligaw. mas lalo siyang nabalisa.Naalala ni Alex na nakakita siya ng cherry blossom tattoo sa braso ni Tabitha noong nag-away sila, at naniniwala siyang ginamit ng mga Ghost ang simbolo na ito para makilala ang isa't isa. Ang bango ng cherry blossoms ay isa pang simbolo, na inengineered na ma-detect lamang ng mga bihasa bilang Ghosts, mas nakakaamoy nito si Alex, mas nakaka-amoy ang kanyang maamoy, at ang kanyang sense of marti lately.“Talagang itatanggi mo?” Tanong ni Alex na nakataas ang isang kilay na sigurado siyang tama siya sa doktor.pagpinta ng mabangis na larawan.“Isa ka ba sa mga Aswang?” tanong ni Alex. Ang tinutukoy niya ay ang malihim na organisasyon na nakiki

Maliban lang pag nasa Opisina na. "Kelan tayo pupunta ng Batangas ulit?" pagpapaalala ko sakanya. "Excited nako!" masigla kong sabi. Ngumisi siya saka bumulong sakin. "Magugustuhan mo doon. Dahil kakaiba talaga ang Ilog sa Batangas. Lalo na kapag nakapunta kana." malisyosong sabi nito. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?