Batangas Tagalog 소설 & 이야기

Sa pag-apak ng kanyang paa sa labas ng sasakyan, unang bumungad sa kanya ang amoy ng sariwang hangin na umiihip sa kanyang buhok. She roamed her eyes all over the place and noticed how unique and refreshing this place is. “Are we still in the Philippines?” mahinang tanong niya. “Yes, Lyla.” Matamis na ngumiti ang kanyang mommy. “Welcome to Batanes. Hali ka.”

Huwag niyang sabihin na gusto niyang subuan ko pa siya? "Ano? Tatayo ka lang ba riyan? O baka gusto mong subuan pa kita?" Umawang ang labi ko nang umupo siya sa katabi kong upuan at ngumanga. Napatingin ako sa taas at napahinga ng malalim. "Jesus Christ." "Come on, Castañares I am waiting," halata ang panunuya sa kanyang boses. "Hindi ka naman siguro baldado, 'di ba?"

Iniili na may kasabay na halik sa ulo. Ang sarap sa pakiramdam na may taong nagmamahal sa iyo ng totoo—walang halong pagtataksil. "You are such a harsh person, but I am willing to stay by your side no matter what. Goodnight, Dodong Gabriel." "Dodong? Nahawa ka na sa nanay ko." "Anong dialect 'yang “dodong”?" "Bisaya word ni Nanay Anastasia iyan. Term used to address for a young boy or young man. In tagalog; dodong is totoy."

"Taga saan ka ga Ineng?" "Galing po ako sa Batangas, gusto ko lamang po sanang magbakasyon at magpahinga at ayos po sa napagtanungan ko ay ito pong inyong tahanan ay nagpapaupa sa mga katulad kong bagong salta dito." "Halika, tuloy ka. binuksan ng matanda ang gate at giniyahan ako patungo sa bahay paupahan niya.."

Mukhang excited ito dahil after ng tawag ay may mga follow up text messages pa. Batangas ang destinasyon ng dalawa. Pero bago pa man ay ihaharap daw muna s'ya sa mga magulang nito kaya kinakabahan ang dalaga. Kahit pa kilala n'ya ang mga ito lalo na ang ninang Atalia n'ya ay hindi parin maiwasan ng dalaga na mangamba dahil ipapakilala s'ya ngayon bilang nobya.

Mukhang bagong dating lang dito ang batang babae dahil kilala ko ang mga batang nakatira dito. Nawala ang ngiti sa labi ko ng makitang pamilyar ang mga mata nito sa’kin.Saan ko nga ba ‘yun nakita? “Where do you live?”tanong ko sa bata. “There!”turo n’ya sa bahay ni Nanay Beth. “Do you know how to speak tagalog?”tanong ko sa batang babae. “A little bit, my mom always talk to me in tagalog”paliwanag nito kaya napatango-tango ako.

Para maitago iyon ay muli pinilit niyang palukutin ang mukha upang ipakita kay Louie na naiinis siya sa ginawa nito. "What? Batangas?" Nakamaang na tanong niya. Hindi siya makapaniwala. Ang layo ng Batangas sa Tagaytay. “Bakit dito mo ako dinala sa Batangas, eh ang usapan ay sa Tagaytay? At nasaan ang pinsan ko? Dalhin mo ako sa kanila!” Hmp! Did you do this purposely para ipakita mo sa akin kung gaano ka kayaman at may paresort-resort ka pang nalalaman? Hindi niya maiwasang dugtong bagama’t naisaisip niya lamang iyon at baka assuming lang siya.

“Baka ito na talaga ang gusto ni Tita. Alam mo naman si Mama mo—walang pinapalampas na oportunidad.” Hindi na siya sumagot. inikit niya ang mga mata, hinayaang lamunin siya ng hangin ng gabi. Sa kanyang isipan, naaalala niya ang batang siya—malaya, masayahin, tumatakbo sa dalampasigan ng Batangas kasama ang isang batang lalaki. Hindi niya maalala ang mukha nito nang malinaw, pero tandang-tanda niya ang pangalan.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗