Novel & Cerita Beach Vibes Quotes

" tayo kahirap ay hinding-hindi tayo manghuhusga ng tao. Hindi natin alam kung ano siya totoong buhay na ayaw niya lang ipakita sa lahat. " "Where going to the quartel beach tomorrow. Can you invite your friends, Zabie?" Nabaling ang kaniyang atensiyon sa Tita nito na ngayon ay nakangiti ng matamis sa kanya. Tumango nalang siya dito saka nagpaalam muna at agad tinawagan ang kaibigan.

"Wow!" I was in an awe on the first three seconds that my eyes landed on the beautiful and tantalizing beach view. It was filled with different people, showing their different sizes just by wearing their comfortable swim wears along with their confidence. The wide peaceful beach and the ray of the light that was touching my skin is one of the evidence that I'm in front of the beach after so how many years.

Magkasama pala sila kaninang naglibot sa buong lugar at kumuha ng mga litrato. “Tingnan mo, ate Bivianne,” ani Rodmarc sabay lahad ng phone niya sa harap ko. “May nakita kaming magandang beach malapit dito. Kung ayaw mo naman sa beach, may mga pool din na pwedeng lakarin.” “That's Patar beach, right?” May pinindot siyang kung ano sa phone niya. “Oo nga. Nakapunta ka na po ba rito?”

ngumiti ako at pinagmasdan ang paligid Para akong nasa paraiso, ang ganda at nakakamangha ang kagandahan ng beach Hindi ako mapakali sa kinatatayuan ko at tumakbo takbo pa sa puting sand habang hinahangin ang buhok ko, pilit namang humahabol saakin si Rav pero tawa lang ako ng tawa Ilang sandali lang at nagtungo din ako sa tubig habang tinatanggal ang suot, naiwan ako sa aking bikini suit at ng hindi nililingon si Raven ay sumuong ako sa dagat Umungol ako ng dumampi sa aking balat ang malamig na tubig, hindi ko maiwasang ngumiti lamang dahil relax na relax ako Sana ganito nalang araw araw at walang ibang iniisip na problema sa buhay, mas makukuntento pa ako sa bahay kung ganito lamang ka sim

She laughed heartily. "Ang ganda rin dito. Parang mas maganda rito kesa doon sa beach ng resort, kasi payapa rito. Hindi gaanong malakas ang hampas ng alon. Hindi masyadong maingay, at wala masyadong tao." Tinanaw niya ang dagat at ngumiti. Ang kakaibang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa kaba ay hindi pa rin humuhupa. Hindi ko tuloy alam kung paano gumalaw sa harap niya.

Nasa isang beach kami ngayon, inimbitahan kami ng isa sa mga kakilala namin sa college. I'm standing on the beach, surrounded by the chaos of a Beachside Blowout Party. The sun beats down on my skin as I watch people dancing wildly to the music. Yung iba naman ay lasing na lasing at nakahiga na sa buhangin. While some of them are making out– na para bang sila lang ang taong nasa islang ‘to. “PDA, masyado,” pabulong kong saad sabay iwas ng tingin.

Maliwanag ang langit, dahan-dahang gumugulong ang mga alon sa malayo, at ang amoy ng dagat ay humahalo sa hangin. Nakatitig si Lori sa malawak at asul na karagatan, nagniningning ang kanyang mga mata. “Gustung-gusto ko talaga kapag nakakakita ng beach at karagatan. Nakaka-relax,” mahinang sabi niya. Tumayo si Weston sa tabi niya, nakatingin sa parehong direksyon. “If the beach and the sea are so calming for you, I want to be both for you,” mahinang sabi nito.

Ilang minuto na siyang naroroon ng maramdaman niya ang presensiya ng kaibigan sa kanyang tabi. "Hmm.. Kahit paano na-miss ko rin pala ang Pilipinas, lalo na ang katahimikan ng beach na tulad nito. Walang ganito sa States." Sabi nito saka sinamyo rin ang hangin na nagmumula sa dagat. She plaster a smile. "Tama ka Dith, I miss this kind of peacefulness." Sang-ayon siya sa sinabi nito.

May mga statues na halatang mamahalin at talaga namang bumabagay rin sa buong vibes ng resorts. Malayo-layo pa ang nilakad namin ni Valya, akala ko nga ay nasa kabilang beach resort na kami—pero hindi pala! Iisa pa rin pala ang mayari ng pinanggalingan namin at itong kasalukuyan naming tinatahak. “Ang tahimik talaga kapag walang ibang tao 'no?” sambit ko. “Yep, at the same time ay mas ramdam mo naman ng piece,” sagot naman ni Valya.

anas ni Beckett habang nakakunot ang noo. “Lakad-lakad tayo?” saad naman ni Vivianne. “Look. Ang ganda ng beach. Masaya maglibot kapag ganitong oras kasi kaunti lang ang tao. Walang makakakilala sa ‘yo,” dagdag niya pa habang nakatingin sa sunset. Natawa nang bahagya si Beckett. It suddenly felt like Vivianne was asking him for a date. Well, walking on the beach with someone is not his thing, but Vivianne was an exemption… as always.