Before Sunrise Sequel Novels & Stories

At nang tumayo ito, umahon, tumutulo ang tubig mula ulo hanggang balikat. He ran his hand through his wet hair — at parang tumigil ang oras. “Good morning,” sabi ni Sebastian, napansin siyang nakatayo sa veranda. “Oh! Uh—good morning,” mabilis niyang sagot, halos mapaatras. “You’re… early.” “Couldn’t sleep,” sabi nito, lumapit habang pinupunasan ang buhok gamit ang tuwalya. “The view was too good to waste.”

Kung mag mamahal ako, hindi na si Remon. Last night makes me puke, naparami ang alak na ininom ko. Mabuti nalang at nagising ako sa alarm. Nalipas na ang oras na para dapat sa pag work out ko, I took a quick shower and wear a robe, lumabas sa kwarto ko. I didn't expect that Remon will stay. Anong oras na at bakit di pa sya umuwi. He is cooking some breakfast, naka half body at mas lalo namang nanakit ang ulo kong makita ko ang isa sa iniiwasan ko. Rashid is standing beside Remon. Ang katawan nila ay nag lalakian at ang muscles. What the heck, para naman akong paiihi sa natatanaw ko ngayon, kasalanan ito ni thana. Nahawa ako sa kalandian nyang sakit

Nakahawak sa kamay niya si Alina ng makita ni Isabella ang sunod-sunod na paglabas ng mga katulong mula sa loob ng mansion. Naninibago si Isabella, pero miya-miya pa ay nakita na niyang lumabas sa pintuan ang matandang minsan na niyang nakita sa bakery shop, ang matandang hindi niya akalain na lolo pala niya. May hawak itong tungkod at dere-deretso sa paglalakad hanggang makarating ito sa tapat ni Isabella. "Papa, si Isabella, ang anak ni Ate Amara at kuya Matteo. Ang iyong tagapagmana ay nakabalik na." pahayag ni Selena habang magkatitigan ang maglolo.

"Sa muling pagtatago ng araw sa buwan, ang kalangitan ay mayayanig Masasadlak ang lahat sa isang trahedyang walang kasing bagsik. Magtutuos ang liwanag at ang dilim sa isa pang pagkakataon Titigil ang oras at ang lahat ay hihinto, dadagundong ang katapusan Dadanak ang dugo sa lahat ng dako, walang ligtas sa darating na salot Sisibol ang isang digmaang nagmula sa walang hanggan Sa huling pagpatak ng dugo, iisang lupon na lang ang mananaig." -Wakas- Note: Magbabalik ang The Woman, The Dreams and The Moon. Stay tuned for the upcoming sequels and prequels.

Maya woke up to a crisp morning, the sunlight gently filtering through the curtains of her bedroom. She stretched, feeling the weight of the day ahead of her. It had been a whirlwind of emotions since she and Ash had decided to take the leap forward together. There was a part of her that still couldn’t quite believe how far they had come from that first awkward conversation on SoulLink. But now, here they were—facing the real world with all its complications, and despite everything, she felt a sense of calm she hadn’t expected.

Kinabukasan, isang tahimik na umaga ang bumungad sa kanila. Si Evelyn ay unang nagising, hinaplos ang buhok ni Noah na masarap na natutulog sa pagitan nila ni Sebastian. Nagpasya siyang bumangon nang maingat para hindi magising ang mag-ama. Habang naghahanda siya ng kape sa kusina, narinig niyang nagising si Sebastian at bumaba mula sa kwarto.

He walks up to the sea until the water reaches his chin and in the end he drowns. He struggles and tried to save himself. He did and when he woke up, he is back in the shore. He stood there and he waits. The sun is setting but it doesn't disappear in the horizon. It is slowly getting dark but it remains like that. It didn't go any darker. The sun didn't completely disappear. It's just there. Parang papalubog na ngunit hindi.