When Is Sunrise Novels & Stories

Naexcite at napangiti siya nang makita ang papalubog na araw sa pagitan ng mga puno na kanilang nadadaanan. “Sylvan, meron ba ditong lugar na pwede nating panoorin ang sunset?” Hindi maalis ang tingin niya sa papalubog na araw kaya hindi niya nakita ang pagtaas ng sulok ng labi ng lalaki. “Mas makikita mo ang sunset sa site na pupuntahan natin.”

“Good morning baby.” Bungad sa akin ni Kael, ang gandang bungad naman ng kagwapuhan nito sa umaga. Pumasok pala siya sa tent namin nila Naih, at ako nalang ang tulog. “What time is it?” Madilim pa kasi sa labas kaya naisipan ko tanungin kung anong oras na. “It's 5:34 am, it's too early but I want to watch the sunrise with you.” Sabi nito na ikinangiti ko.

Doon muna silang apat sa may dalampasigan habang pinagmamasdan ang araw sa silangan na sumisikat. Kung kahapon ay hinintay nila ang sunset ngayon naman ang sunrise. Umupo sila sa may batuhan habang ang kanilang mga paa ay nasa tubig. Ang lamig ng tubig-dagat. Ang sarap sa pakiramdam nito. Hindi naman sila nagtagal doon. Kumain na sila ng breakfast nang pumasok sila sa loob. Nakahanda na 'yon para sa kanila.

We laugh together, we spend time together. Lagi kaming lumalabas tuwing 4:00 am na ng gabe para bumayhe upang makita namin ang sunset at papalubog ng araw. Simula ata nong naging kami, naging hobby na namin ang umalis ng 4 am para panoorin ang sunset.

Si Josiah nasa kwarto n'ya, tulog pa" she said. Mukang wala silang ideya sa nangyari kagabi. "Sige po ma'am, thankyou po" i genuinely smile at her "Sige po una na ako, nice to meet you po". "Nice to meet you too hija" she smiled at me. Umalis na ako at dumiretso sa labas im not hungry yet,it's just 7:65am im looking at the sunrise, admiring it. May mga puno nang niyog at may mga kahoy na upuan. Kakaunti pa lang ang mga tao sa labas siguro ay tulog pa ang iba.

He handed me plate with rice, sunny-side up egg and a hotdog. "Thank you," pasalamat ko sa kanya. "You're welcome," ngiti niya. I started feeding myself habang nakatingin sa karagatan. I inhaled the fresh air and then exhaled. "Hindi ko akalaing gigising ako sa dalampasigan. Not to mention having breakfast while watching the sun rise." Napatingin ako sa kalangitan. Anong oras na kaya? Near 6 am? "Do you like it?" He asked.

Special Chapter I have been loved the The Evenfall. Pero habang papalapit kami ng papalapit sa tuktok ng bundok ay mas pinanabikan ko ang Sunrise na parating. Hawak kamay naming nilakad ang tuktok. Habang labis ang pagtataka ng mga kasama namin na nasa likuran lang namin. I smiled as we reach the top. It's almost 5:30 in the morning. Saktong papasilip pa lang ang haring araw.

Madilim pa rin sa labas ng bahay, although nakikita ko na malapit nang sumikat ang araw. I peeked at my watch, it said 6:45 in the morning. Mga bandang alas-syete siguro sisikat ang araw. Fact: In Western Sahara, the sun rise at approx. 7 am and set at approx 8 pm. Hinanap ko ang bag ko, nandun pa rin iyon sa silya. Pero kumunot ang noo ko nang mapansing wala doon ang bag ni Thurstin.

She always love to watch sunsets way back when she was a child but now, she realized that sunrise is also worthy of that praise. Sunrise is like a light in our darkness. Ito ang nagsisilbing pag asa sa bawat isa sa atin. Na sa bawat pagsikat ng araw, lagi nating maiisip na may panibagong pag asang naghihintay sa atin upang bumangon muli at magpatuloy sa buhay. Umihip ang sariwang hangin at marahang tinangay ang mahabang buhok ni Anjelouv.

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.