Morning Sunrise Images Novels & Stories

Mas maganda kaysa sa sunrise. Kasama sa mga larawan ang pagkain sa eroplano, ang tanawin pagkalapag nila, at ang isa rito ay ang profile ng mukha niya habang pinapanood ang sunrise sa tabi ng bintana ng eroplano.

Kasama ng message ang isang larawan. "Maganda rin ang view ko. Sharing it with Mrs. Ferrer." Agad napangiti si Nevaeh. Ngunit nang i-zoom niya ang larawan, bahagya siyang natigilan. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ang sunset sa litrato ni Sven ay halos kapareho ng ipinadala niya. Maging ang hugis ng mga ulap, kulay ng kalangitan, at lokasyon ng ilang gusali sa background ay tila magkatugma.

At sa paraan ng pagtitig niya sa akin, para bang ako lamang ang taong nakikita niya sa buong mundo. Bigla akong napalingon sa dagat. "Ang araw!" Unti-unting sumilip ang araw mula sa dulo ng karagatan. The sunrise painted the sky with breathtaking shades of gold, orange, and soft pink. The sunlight slowly spilled across the ocean like melted gold dancing on the water's surface. The warmth of the morning light kissed our skin gently. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay para kaming binigyan ng panibagong simula.

Napaka-peaceful ng kan'yang mukha kaya't wala sa sariling kinuhanan ko siya ng picture. Silhouette ang kinalabasan 'non. Pero kahit shadow na lang niya ang nakikita sa pictures ay mahuhulaan mo pa din na magandang lalaki siya. "Ano?" tanong niya. "Golden hour. Ito ang ilang sandali pagkatapos ng sunrise at bago ang sunset. The best time para makakuha ng magandang view ng papalubog na araw. Golden kasi, tingnan mo naman." Itinuro ko ang kapaligiran na lalong gumaganda ang kulay dahil sa repleksyon ng araw. "This scenery is too expensive to let go," dagdag ko pa.

Tiningnan namin ang ilalim, ang daming sasakyang humaharurot, mga taong naglalakad na may kani-kaniyang mga hanapbuhay bringing with a flurry of morning activity. Kapansin-pansin din ang mga gusali sa 'di kalayuan. Iba-iba ang disenyo, ang kulay, ang hugis, ang porma. Nag-uunahan silang makaabot sa langit. The rising sun cast a rosy hue across the morning sky. When the golden fingers of sunlight lit up the scene, I smiled--- I remember my people. I hope they are doing fine today. I heard the dawn chorus of melodic birdsong which drifted in. The sunlit skyscrapers pierced the hot, blue sky. Tiny specks of dust seemed to dance in the shaft that slanted around us.

Si Josiah nasa kwarto n'ya, tulog pa" she said. Mukang wala silang ideya sa nangyari kagabi. "Sige po ma'am, thankyou po" i genuinely smile at her "Sige po una na ako, nice to meet you po". "Nice to meet you too hija" she smiled at me. Umalis na ako at dumiretso sa labas im not hungry yet,it's just 7:65am im looking at the sunrise, admiring it. May mga puno nang niyog at may mga kahoy na upuan. Kakaunti pa lang ang mga tao sa labas siguro ay tulog pa ang iba.

Isa rin pala sa mga rason ni Trick kung bakit siya dinala rito ay alam nitong gustong gusto niyang panoorin ang pagsikat ng araw. She prefer sunrise because it reminds her of a new beginning and a new start. Sa tuwing sumisikat ang araw ay nagmimistula iyong pagpapaalala sa kanya na simula na naman ng panibagong araw at panibagong pag-asa. That she’s blessed and grateful dahil nadagdagan pa ang araw niya sa mundo. Na kahit may problema at kalungkutan ay may panibago namang saya ang darating. That’s how sunrise is to her. “Maganda ba?” tanong ni Trick sa kanya.

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.

Golden orange ang kulay ng langit habang kumikislap ang sinag ng araw sa tubig. Napakaganda. Iyong tipong mapapatigil ka talaga para lang tumingin. Tahimik na napatitig si Carmelle sa unti-unting pagsikat ng araw. At maya-maya, may naalala siya. Noong nasa France pa sila, minsan niyang nakita sa isang travel brochure ang picture ng sunrise sa dagat. “I want to see this someday.” Simple lang iyong sinabi niya noon.

Hindi ko inalintana ang lamig dahil ang init ng katawan ng katabi ko. Minutes later, bright orange and yellow ball-like colors gradually appeared as the sun rose. The sky began to pour its entire palette of colors onto the water. The light began to shine brighter, dispelling the night's darkness. It rose higher and higher, and the colors became more vibrant as we saw it.