Novel & Cerita Morning Sunrise Images

Mas maganda kaysa sa sunrise. Kasama sa mga larawan ang pagkain sa eroplano, ang tanawin pagkalapag nila, at ang isa rito ay ang profile ng mukha niya habang pinapanood ang sunrise sa tabi ng bintana ng eroplano.

Kasama ng message ang isang larawan. "Maganda rin ang view ko. Sharing it with Mrs. Ferrer." Agad napangiti si Nevaeh. Ngunit nang i-zoom niya ang larawan, bahagya siyang natigilan. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ang sunset sa litrato ni Sven ay halos kapareho ng ipinadala niya. Maging ang hugis ng mga ulap, kulay ng kalangitan, at lokasyon ng ilang gusali sa background ay tila magkatugma.

nakangiti kong tanong, habang sumisimsim ng alak sa aking baso. "Siyempre naman. Hindi pwedeng pareho lang ang gagawin natin araw-araw," sagot niya habang itinuturo ang unang nakasulat sa kanyang listahan. "Una, muli tayong manonood ng sunrise bukas ng umaga habang umiinom ng kape sa veranda. Huwag kang magreklamo na inaantok ka, dahil magpapahanda ako ng mas masarap na almusal para ganahan ka. Gusto ko kasi na bawat simula ng araw natin dito, ang mukha mo ang unang sasalubong sa akin kasabay ng liwanag."

At sa paraan ng pagtitig niya sa akin, para bang ako lamang ang taong nakikita niya sa buong mundo. Bigla akong napalingon sa dagat. "Ang araw!" Unti-unting sumilip ang araw mula sa dulo ng karagatan. The sunrise painted the sky with breathtaking shades of gold, orange, and soft pink. The sunlight slowly spilled across the ocean like melted gold dancing on the water's surface. The warmth of the morning light kissed our skin gently. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay para kaming binigyan ng panibagong simula.

Napaka-peaceful ng kan'yang mukha kaya't wala sa sariling kinuhanan ko siya ng picture. Silhouette ang kinalabasan 'non. Pero kahit shadow na lang niya ang nakikita sa pictures ay mahuhulaan mo pa din na magandang lalaki siya. "Ano?" tanong niya. "Golden hour. Ito ang ilang sandali pagkatapos ng sunrise at bago ang sunset. The best time para makakuha ng magandang view ng papalubog na araw. Golden kasi, tingnan mo naman." Itinuro ko ang kapaligiran na lalong gumaganda ang kulay dahil sa repleksyon ng araw. "This scenery is too expensive to let go," dagdag ko pa.

Tiningnan namin ang ilalim, ang daming sasakyang humaharurot, mga taong naglalakad na may kani-kaniyang mga hanapbuhay bringing with a flurry of morning activity. Kapansin-pansin din ang mga gusali sa 'di kalayuan. Iba-iba ang disenyo, ang kulay, ang hugis, ang porma. Nag-uunahan silang makaabot sa langit. The rising sun cast a rosy hue across the morning sky. When the golden fingers of sunlight lit up the scene, I smiled--- I remember my people. I hope they are doing fine today. I heard the dawn chorus of melodic birdsong which drifted in. The sunlit skyscrapers pierced the hot, blue sky. Tiny specks of dust seemed to dance in the shaft that slanted around us.

Si Josiah nasa kwarto n'ya, tulog pa" she said. Mukang wala silang ideya sa nangyari kagabi. "Sige po ma'am, thankyou po" i genuinely smile at her "Sige po una na ako, nice to meet you po". "Nice to meet you too hija" she smiled at me. Umalis na ako at dumiretso sa labas im not hungry yet,it's just 7:65am im looking at the sunrise, admiring it. May mga puno nang niyog at may mga kahoy na upuan. Kakaunti pa lang ang mga tao sa labas siguro ay tulog pa ang iba.

Isa rin pala sa mga rason ni Trick kung bakit siya dinala rito ay alam nitong gustong gusto niyang panoorin ang pagsikat ng araw. She prefer sunrise because it reminds her of a new beginning and a new start. Sa tuwing sumisikat ang araw ay nagmimistula iyong pagpapaalala sa kanya na simula na naman ng panibagong araw at panibagong pag-asa. That she’s blessed and grateful dahil nadagdagan pa ang araw niya sa mundo. Na kahit may problema at kalungkutan ay may panibago namang saya ang darating. That’s how sunrise is to her. “Maganda ba?” tanong ni Trick sa kanya.

Bored ba siya? Nakita kong unti-unti ng nagiging orange ang kulay ng araw. "Ayan na. Ayan na. Konting pitik na lang, tulog na ang hari," excited kong usal. First time ko yatang makakita ng sunset in person eh. Totoo iyon pero sunrise, ilang beses na ba? Marami-rami na rin. Tsaka bonus, kasama ko si Edrick ngayon.

Dahan-dahan itong napalingon kay Anton na tahimik na nakaupo sa tabi niya. “Anton…” Mahina at paos ang boses nito. Napatingin agad si Anton. “Hmm?” Maputla itong ngumiti. “Do you think… hindi muna ako makakakita ng sunrise for a while?” Saglit na natigilan si Anton. Paborito ni Morgana ang sunrise. Tuwing may pagkakataon, gusto nitong umupo sa tabi ng dagat habang pinapanood ang pagsikat ng araw.