Novel & Cerita The Daybreak

Not this time! I woke up looking at the white ceiling. Kumunot ang noo ko nang mapagtantong may swero ako at may mga aparato rin sa tabi ko. "Sun" Nakita ko si Storm sa gilid ko at tila ba hinihintay ang paggising ko. He seemed so worried. Nakagat ko ang labi ko. Ilang oras kaya akong tulog? How did I get here? Nakarating ba kaagad siya bago pa man ako mawalan ng malay? Sumakit lang ng sobra ang ulo ko at nahilo ako, dumilim ang paningin ko and after that, wala na akong maalala.

natawa siya at naglakad na papunta sa lobby ng resort na tutuluyan namin. Dapit hapon na kami nakarating sa isla, nagcheck in at kumain ng pang miryenda. Ismael is in our room. Nagpaalam ako habang naliligo siya. I want to watch the sun setting. Kung paano palaging nag aagaw ang liwanag at dilim. I always watch this and always end up seeing the sun surrendering it's light to the darkness, na kahit gaano pa siya kaliwanag, darating ang panahon na kailangan niyang isuko ito para hayaan ang buwan at mga bituin naman ang maghasik ng liwanag.

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

Balak kasi nitong maaga pa lang ay makabili na siya ng iregalo sa bestfriend na magagamit talaga nito sa nalalapit nitong kasal. Mukhang maaga pa naman para mag-shopping kaya ang pinagkakaabalahan muna niyang scrapbook ang pinagtuunan niya ng pansin. Bawat araw kasi na magkasama sila ni Niel ay kinukunan talaga niya ng picture. Gusto niya na sa bawat kasama niya ito ay talagang magmamarka sa puso niya. Na hanggang sa pagtanda niya ay baon-baon niya pa rin ito. 'Beautiful Days with You' iyon ang napili niyang theme sa scrapbook niya.

Sabi ko habang patuloy ang pagbagsak ng aking luha. "Sa araw, sa oras, sa minuto at sa segundo na magising ka. Papakasalan na kita. Papakasalan na kita Terra. Hihintayin kita until The Last Day of Summer that you will wake up." Until The Last Day of Summer. Andito pa rin ako sa tabi mo at sa paggising mo, ako ang unang-una mong makikita. /////////// Eto po ang book 2. The Last Day of Summer. Kitakits. ❤

3rd POV Nina woke up with a groan. The clock on the nightstand read 4:03 AM. She moved quietly to the bathroom. Trying to prevent Hades from waking up. Her body ached from the night before—sore, tender, and unfamiliar. In the bathroom, under the cold, sterile light, she lifted the hem of the oversized shirt with trembling fingers. Her breath caught.

“ AKIO ZEUS VENTURA POV ” Namulat naman ako ng maramdaman ko na may nakadagan Sakin. Napabalikwas Naman ako ng bangon at kaagad Naman akong napa upo sa kama. “Ohh thank God you're awake” wika ni Valeen. Agad ko naman siyang nginitian at niyakap. “Goodmorning love” sambit ko. Ngumiti naman siya Sakin at hinalikan ako sa labi.“This day is special Zeus” wika nito.

Hinayaan ko na rin sila na saktan ako. Hindi ako umimik hanggang sa unti-unti kong naramdaman ang pagsara ng mga mata ko. The last thing I heard before fully losing consciousness was my brother's words. "You are a good for nothing trash. You are no longer my sister!" -- I woke up sweating so hard from my deep sleep. Tumingin ako sa salamin at nakita ko ang sarili kong umiiyak. What a terrible dream... Hanggang ngayon ay patuloy pa rin akong hinahabol ng araw na 'yon. Kahit pa ilang taon na ang nakalipas ay hindi pa rin ako natatahimik.

Hindi namin ramdam ang init ng araw dahil sa preskong hangin ang sumasalubong sa amin. Nang nasa paanan na kami ng bundok ay bumaba na kami. Nagsisimula mula ng mag video si Betty. "Magandang araw po sa inyong lahat. Kagabi ay ipinasyal ko kayo sa kapitolyo, ngayon naman ay aakyat tayo sa bundok. Mamayang hapon ay ipapakita ko iyong paglubog ng araw dito sa amin."

Tumabi siya ng upo rito at nakipaglaro. “Kailan ka babalik ng Pilipinas? Next week?” tanong ni Devara. Diana shook her head.”My flight is on Tuesday.” “Tuesday?” gulat na usal ni Devara. “That's two days from now. Ang bilis naman? Akala ko ba nag-file ka ng leave?” “Hindi ako pinayagan ng Head namin.” Bumuntonghininga si Diana. “Bago pa lang ako sa kompanya ni Crassus.”