Before Sunrise Sequel Mga Nobela at Kwento

The storm had passed, leaving behind a new dawn, a dawn filled with the promise of a love that was real, a love that was true. The morning sun painted the bedroom in hues of gold, a stark contrast to the storm that had raged within their hearts just weeks ago. Soirye stretched, a contented sigh escaping her lips. The sheets, crisp and cool against her skin, held the lingering warmth of Damon's body, a reminder of the night they'd spent nestled together, their anxieties finally quelled.

Nakatingin na siya ngayon sa labas ng bintana at napansin niyang ang dilim ay unti unti nang naglalaho, nagpapahiwatig na siguro ay halos dalawang oras na nga lang ay aakyat na ang araw at liwanag. “It’s almost dawn, my wife,” bulong ni Sebastian, hinila na si Trixie palapit sa kanya. Half naked pa rin ito dahil hubad pa rin ang itaas na bahagi ng katawan ngunit hindi gaya kanina ay may suot na naman itong boxer na itim ngayon. Not that it change how his bulge is distracting her straight and serious thinking. “The plan is set, love. Ngayon naman, matulog na tayo. Come.”

Naramdaman niya ang pag-upo rin nito sa katapat na upuan. Silence, as they watch the sun start to light on the whole place. Ang malawak na karagatan na unti-unti nasisikatan ng araw ay napakaganda sa kanyang paningin. Sunrise. A new beginning. Matapos tuluyan sumikat ang araw ay napalingon siya sa asawa, nahuli niya itong titig na titig sa kanya.

Sisiguraduhin kong maabot niya ang langit, maabot niya ang pinaka mataas na parte ng langit. “Alright, Let's go to the mini Bar then.” Veronica started to walk and i followed her until we reached the mini bar here at the resort. Kami lang ang tao rito because this resort was closed by Vincent since he is going to propose. Im letting him to propose to Catherine, but im not going to let him to married her, dahil ako lang. Ako lang ang dapat na pakasalan ni Catherine. “Mukhang magiging masaya ang larong 'to. Nakakapanabik ang bawat araw na lumilipas.” Veronica said and drink the beer she's holding at earlier. I mimic her so i drink my beer too.

Sana lang, hindi 'yon magbigay ng sama nang loob sa kanya. Bago ako uuwi sa mansion, naisipan ko munang maglakad-lakad upang pagmasdan na rin ang mga tanawin. Ilang araw din akong naka-focus sa bahay, sa mansion. Kaya, bibigyan ko na muna nang Oras ang sarili ko ngayon. Baka, gumaan pa ang loob ko. Nakarating ako sa dagat. Tumayo ako nang maayos habang pinagmamasdan ang magandang SUNSET. Nagkaroon nga nang wakas, subalit may panibago naman na dumating. Nilanghap ko ang simoy ng hangin. Ang sarap ng dagat, ang presko.

Chapter 14 SIMULA NANG ipinag-drive ni Snow si Satsuto pauwi sa kadahilanang hindi ito makapag-drive dahil sa kamay nitong may sugat, ginawang GO signal iyon ni Satsuto para umpisahang mapalapit sa binata. Nang mga sumunod na araw ay palagi nitong binabati si Snow ng magandang umaga, tanghali at ingat tuwing uwian kahit na sinusungitan lang naman siya nito.

5 Margaux woke up with a throbbing pain in her head. Namimigat ang katawan niya nananakit na para bang kagagaling niya lang sa pagbubuhat ng mabibigat na mga bagay. May nauulinigan siyang kaluskos at ingay sa paligid pero hindi niya magawang tuluyang idilat ang kanyang mga mata. Her first attempt made her wince in pain. Nasapo ang ulo. May nasalat siyang tila benda sa kanyang noo, doon mismo sa bahaging kumikirot. Gradually, memories from last night surged in her head.

pagbasag niya sa matinding katahimikan na namayani sa pagitan namin. Tuluyan na akong kumalas sa pagkakayakap sa kaniya. We faced the east direction and watched the sun show itself. This is the first time I had experience this beautiful event. Hindi kasi ako yung tipo ng tao na gumigising nang napakaaga at kung sakali man na mangyayari iyon ay marahil nananatili lamang ako sa loob ng aming bahay. “Happy birthday, Jennifer,” bati sa akin ni Akira.

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti

CHAPTER 82– Ang unang sinag ng araw ay marahang gumagapang sa makapal na kurtina, sinisikap pasukin ang silid. Malambot ang kulay kahel na liwanag, parang marahang pagpapaalala na isang bagong araw na naman ang sumisimula. Luna slowly blinked awake, eyes adjusting sa mapusyaw na glow. Tahimik ang paligid—walang busina ng sasakyan, walang mga paparazzi, walang ingay ng siyudad. Tanging banayad na tunog ng alon ang pumapasok mula sa malayo.