Trilogy Before Sunrise Novels & Stories

seryosong pahayag n'ya. Literal na naubo ako at buti na lang ay agad akong inabutan ng tubig ni Drix. Matapos kong uminom ay napabaling ako kay Mr. Walton na naka-crossed arms habang nakatingin sakin na walang emosyon. Anong trip n'ya? Kung parte na naman ito ng test n'ya para patunayang wala akong gusto sa kan'ya ay 'di na nakakatuwa. Sino s'ya para gawin akong parang laruan?

Hindi man sila magkasundo, sa pagkakataong ito ay nagkaunawaan sa isang kasunduan para kay Sunshine. Nakipag-fist si Adrian kay Tristan at tinanggap ang hamon nito sa kaniya bilang isang lalaki. Nagising si Sunshine na umaandar na ang sasakyang kinaroonan. Nakaramdam pa siya ng dismaya nang si Tristan ang makitang nagmamaneho ng sasakyan. "Kainin mo na ang ice cream mo habang hindi pa tunaw." Hindi tumitingin sa dalaga at nakatutok lang sa unahan ng sasakyan.

I said. "Ok." Ruan said. "Be careful bro," dagdag pa ni Prince. Now, I'm driving my car, while holding the picture of my wife. Ilang minuto lang din, nakarating ako sa mansion. Tahimik naman, siguradong tulog na rin ang triplets ko. Nagtungo ako sa kanilang kwarto, tama nga ako. Hindi ako nagkakamali. Pinagmasdan ko silang mabuti at nang tahimik. Ngumiti ako dahil ang tibay nila hindi kagaya ko. Kalaunan lang, may kung anong dumampi sa aking likuran.

Isa rin pala sa mga rason ni Trick kung bakit siya dinala rito ay alam nitong gustong gusto niyang panoorin ang pagsikat ng araw. She prefer sunrise because it reminds her of a new beginning and a new start. Sa tuwing sumisikat ang araw ay nagmimistula iyong pagpapaalala sa kanya na simula na naman ng panibagong araw at panibagong pag-asa. That she’s blessed and grateful dahil nadagdagan pa ang araw niya sa mundo. Na kahit may problema at kalungkutan ay may panibago namang saya ang darating. That’s how sunrise is to her. “Maganda ba?” tanong ni Trick sa kanya.

Hindi siya sigurado kung paano niya nagawang sabihin ‘yon nang hindi nanginginig ang boses. Dylan narrowed his eyes. "Sigurado ka?" Tumikhim si Trixie at tumayo, iniwasan ang tingin ng lalaki. "Teka lang, parang ang tagal ko na yatang hindi nakikita ang dagat. Mukhang maganda ‘yung sunrise. Lalabas muna ako." Mabilis siyang tumalikod bago pa siya tuluyang mahuli ni Dylan. Pero hindi pa siya nakakalayo nang bigla siyang hilahin nito pabalik.

Dahil sa kanilang totally magkaibang personalities, imbes na boring ang biyahe pauwi, naging unexpectedly entertaining pa. Pumasok ang sasakyan sa Makati habang lumalalim ang twilight. Unti-unting nagliwanag ang neon lights ng lungsod. Si Kris, pilit nilulunok ang frustration na wala siyang mapaglabasan, pero pinilit pa ring maging gentleman hanggang sa dulo at unang inihatid si Sunshine sa bahay nito. “Thank you.” Bumaba si Sunshine sa kotse, at sa boses niya, may rare sincerity.

Tumama ang malakas na ilaw ng headlights sa kanilang dalawa, dahilan upang bahagyang mapapikit si Suzy. “Oh… there he is,” ani ni Troy, may bahid ng ngiti sa labi. Naniningkit na napahawak si Suzy sa kanyang mata dahil sa silaw. Hindi pa man tuluyang nakapag-park ang sasakyan, bumukas na agad ang pinto nito. At bumaba doon si Travis. Mabigat ang bawat hakbang nito habang papalapit parang may dalang bagyo ang kanyang presensya.

Tila inuudyok ako ng buwan na sundan siya. After a while, I ended up in the foot of a mountain. How did I end up here? I rented a tricycle para tunguhin ang kinatatapatan ng buwan kahit hindi ako sigurado kung mararating ko nga ba iyon. This is the craziest thing I have ever done in my life at talagang sa mismong debut ko pa ginawa. Pero hindi ko mapigilan ang nararamdaman ko para sa buwan. Buti na lamang at sinabitan ako ng mga blue bill noong ginaganap ang event kaya naman hindi ako nagkaproblema sa magiging pamasahe.