Being Chased In A Dream นิยาย & เรื่องราว

I just immediately escsped from the party but escaping was not that easy. John himself was standing near my car. His eyes were darted on mine. Parang gusto kong kumaripas ng takbo dahil mas lalo akong hindi makahinga nang papalapit ako sa gawi niya. When I finally reached him, narinig ko ang pagbuga niya ng hangin. "What the hell are you doing here Venice?" paasik na tanong niya. Hinablot niya ang braso ko. I can feel his tight grip in my arms.

Ngumiti siya habang tuloy tuloy lang ako sa paglalakad palabas ng main door ng hotel. “Night’s still young.” aniya habang sumasabay sa aking paglalakad. Naramdaman ko na lang ang paghawak niya sa aking braso. Paglapat ng balat niya sa akin, si Gigi agad ang pumasok sa isip ko. It feels like I’m cheating on my wife. Pero hindi ako pwedeng magpahalata, ayokong ako pa ang sumira sa mga plano namin ni Drake. Kaya hinayaan ko lang si Lorraine na nakahawak sa akin.

I can't just let him go right now! "Guzman!" Tinakbo ko ang distansya namin pero hindi ko na siya naabutan. Mabilis akong umikot sa kabilang kalye para sa aking sasakyan. I don't have a driver or any bodyguards with me right now! "Guzman, answer the damn phone!" iritado kong saad sa cellphone. I wouldn't be chasing after him if it wasn't for my father. I always told myself that chasing after him will be my biggest nightmare and here it is. I am living a fucking nightmare.

Narinig kong nagtawanan din ang mga tao sa paligid at mas lalo pa siyang inasar sa pangunguna ng mga kaibigan niya. "I love you so much, and I don't want to lose you again. I've waited so long for this moment. I waited so long for you, but I never gave up on you. I won't chase you anymore, and I won't follow you everywhere because now, you're finally with me. My chasing era is ending now," aniya at may kinuha siya sa bulsa ng slacks niya. Agad siyang lumuhod sa harapan ko at inilabas ang kumikinang na singsing.

A man will me killed today, near Asher's Restaurant. "Saglit lang. Titingnan ko lang sila sa loob," he told me as I sat down. While I was waiting for him I was just seriously looking outside, trying to look for the car I saw in my dream. "Saan na tayo pupun---" I immediately pulled Asher into his car when I saw a black car being chased by two vans. "Follow that black car, that SUV!" I said while pointing at the SUV that was a bit far away now. "Turn right," I commanded.

It's like something is following me. "What the hell!" I cursed What I used to just walk, now turn rushes to run. It chases me. Shit! I ran hard, run here, run there is what I only did. I don't know where I'll end up, I don't care anymore. All I want now is to escape from whatever is chasing me. "Grandma Mi, Grandpa Di!" I cried in fear. Fear gripped my entire being so I couldn't help but cry while calling my grandparents. Even so, I still continue to run, I don't care if I trip again and again, my skin hangs and wounds.

Hindi ko siya nakita noon pangalawa dahil nakatulog ako, pero ngayon, gising na gising ako. Ramdam ko na ang bilis ng tibok ng puso ko habang naririnig ko ang yabag ni Mr. Salfuego papalapit. Malapit na siya. Gusto kong kumilos, gusto kong tumakbo palabas at bumalik sa living room bago pa ako makita sa loob ng kwarto niya. Pero tila ba napako ang mga paa ko sa sahig. Ano ba 'to?! Please, kumilos kayo!

mabuti na lang, huminto ito sa harap niya ngunit sa di kalayuan, narinig niya ang boses ni Ace, "Gwy! Wait! Please! Wait!" Pagtingin niya nakikita niya itong tumatakbo nang mabilis. Bumukas naman ang bintana ng sasakyan. "Are you okay, miss?" tanong ng lalaki sa loob, tila familiar pa. Hinarap niya agad ito. "Please help me, someone's chasing me." "Oh that crap! Com'on!" Agad itong nag-unlock ng sasakyan, mabilis niya ring binuksan at pumasok.

Matapos ilabas ng utak ang utos, mabilis na gumagalaw ang dalawang binti at tumakbo pasulong. Ngunit gaano man siya kabilis tumakbo, hindi maikukumpara ang bilis niya sa bilis ng isang motorsiklo. Sa loob lamang ng ilang dosenang segundo, nalagpasan na siya ng motorsiklo at huminto sa kanyang harapan, na humarang sa kanyang dinadaanan. Nang magtama ang kanilang mga mata, nakita ni Ashley na ang tingin ng lalaki ay hindi sa kanyang mukha, kundi sa bag na nasa kanyang kamay.

Dinampian niya ako ng halik sa labi at bago ko pa namnamin iyon ay naputol na ang panaginip ko. Nagmulat ako ng mata at napahawak ako sa basang pisngi ko. Anong ibig niyang sabihin na hindi niya kinokontrol ang mga nasa panaginip ko? Kung ang presensya niya ang daan para mapigilan niya ang mga nakakatakot na nilalang sa panaginip niya, bakit sa tuwina ay sa huli ng bangungot ko siya lilitaw? Hindi ko maintindihan. What was he doing during the period of time where I was chased or being frightened by those scary creatures? At bakit parang takot sila kay Leonides?