Bianca Di Angelo Novels & Stories

Chapter 12 Senior Ball "Wow! You look like a princess tonight!" si Bianca nang makita ako pababa sa malaking hagdan nila. Nakabihis na siya at tapos na rin ayusin lahat. Ako nalang ang hinihintay niyang matapos. Ang suot ko ay eclipse gown royal blue. May mga glitters siya na kumikinang pagmasdan at mayroong slit sa left side. Ang simple lang ng pagkadisenyo pero maganda siya para sa akin at kumportable ako sa suot na ito.

Sabi ni Angelo nang malungkot habang naglalakad papunta sa palasyo, pero Nagbago ang kanyang mukha nang makita niya ang palasyo. Ang kanyang m*****g na tingin ay sakim na nagwawalis sa bawat sulok ng palasyo nang makita ang lahat ng kababaihan na nakasuot ng Crimson Sa kanyang pag-uugali at sa kanyang pag-uugali ay nasusuklam si Cecilia.

"Oh nandito narin naman kayong dalawa gusto kong makilala niyo ang bago niyong makakasama si Lucianna" "Ah, Shana nalang po." nakangiti kong dagdag sa sinasabi ni ate del at nginitian ang dalawa na nakangiti narin saakin. "Hi Shanny, My name is Angelo but you can call me Angie. Naku ang ganda ganda mo naman teh!" nagulat ako nang lapitan ako nito ipaikot-ikot. "Kabog! Long straight black hair, porselanang kutis, matangkad, sexy pa! Ugh! My dream body, Papa Jes bakit hindi mo ako ginawang ganito?"

Sandali kong kinurap kurap ang mga mata ko para alisin ang antok na nararamdaman ko at ilang sandali nga lang ay bumangon na ako. Narinig ko ang boses ni Angeline sa receiving area kaya naman doon ako nagtungo, bumungad sa akin ang batang nakaupo sa binti ng bagong dating, isang ngiti naman ang gumuhit sa mga labi ko ng makita ko ang bagong dating. "Good morning." ang naging bati ko sa mga ito at magkasabay naman na napatingin sakin si Angeline at gayon din ang magnobyo.

Hindi man ito lumago ngunit hindi rin ito nalulugi. Nang bumalik sa bahay namin si Anthony bitbit si Bianca ay napag desisyunan namin na siya ang mamahala sa Textile at si Sophia ang sa wine. Unti unti ay nagkakaroon ng pangalan si Anthony sa larangan ng fashion at si Sophia naman ay napalago ang wine business namin. Masasabi kong suwerte ako sa pagpunta ko dito sa Italy at ang pagkakaroon ko ng pamilya dito. Ngunit, hindi ko pa rin maiiwasan na hindi mangulila sa aking lupang sinilangan.”

Sabi nito, naguguluhan man ang Ina ng binata ay tumango na lang ito. “Room 1826! Nagising na yung nasa 1826 na pasyente, bilisan nyo na!”

"Bambina…" "Bambina mo mukha mo! Sino ang babaeng iyon ha? Di hamak na mas maganda naman ako sa kaniya, ano!" "Bambina, please speak in a language that I know. I couldn't understand you." Suminghap si Anastacia. "Wala kong pakialam! Hindi ako ang mag-aadjust para sayo. Pagkatapos mo akong pagtaguan!" "Mia bella…"

Kaya ngayong unang beses nitong nag-uwi ng babae— halatang sobrang saya nito. Bahagyang pinagpawisan ang palad ni Venice. “Hello po, Grandma…” mahina niyang bati. “Ako po si Bianca.” Naniningkit ang mga matang sinulyapan siya ni Selena Monteverde. Simple lang ang puting dress na suot ni Venice pero kitang-kita roon ang balingkinitan niyang katawan, dahil payat manipis niyang baywang habang bahagyang nakalitaw ang maputi niyang mga binti.

bulong ni Bianca habang inaayos ang huling strand ng buhok ko. At siyempre, ang pinaka-importanteng parte ng preparation, ang outfit ko. Nagpasadya ako ng custom couture gown mula kay Alecaro DeLucario, isang Italian designer na kilala sa kaniyang avant-garde yet elegant designs. Ang gown ko ay isang jet-black, body-hugging dress na may high slit sa hita, encrusted with tiny Swarovski crystals na kumikislap-kislpa sa tuwing gagalaw ko. Ang tuktok naman ng gown ay may structured metallic shoulder detail, inspired by the sleek curves of luxury helmets.

They are still beautiful and firm as they stands before them. "RAPHAEL ANGELO ANGELES! You better explain yourself now!" umalingawngaw ang mautoridad na sigaw ng isang may kaedarang babae, Raphael's mother to be exact. Kamuntik na silang mapatalon lahat sa gulat pati ang compose na compose na Raphael ay pinipigilang hindi kabahan.