Bini Mikha Drawing Novels & Stories

Ngunit habang isa-isang binabaliktad ko ang mga drawing niya ay may isang papel na nagpahinto sa paghinga ko. Nanigas ako. Nakita ko sa kang drawing ang isang masayang pamilya. Magkakahawak-kamay pa. May araw sa itaas at malaking bahay sa likod. At sa ibaba ng drawing ay pinangalanan pa niya ito. Mommy Celine. Baby Brent. At… Daddy Alaric. Parang biglang bumigat ang paligid. Nanginginig ang mga kamay kong hinaplos ang sulat niya.

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.

"Daddy, look!" Kinuha naman iyon ni Mikael. Tatlong stick figures ang nakaguhit. Isang lalaki, isang babae, at isang maliit na bata sa gitna. May araw sa itaas, may bahay, at may mga bulaklak. Tahimik siyang napatitig sa drawing. "Daddy..." mahinang tawag ni Mithi. “That's us." Parang may kumurot sa puso niya. Napangiti siya habang pilit na nilulunok ang bara sa lalamunan.

wika naman ni Mico. Tatango tango naman kami dahil sa explanation ni Mico. " Bakit Kay Mico Ang pangit din Naman ng drawing Niya bakit naiintindihan niyo, may bias ata kayo!" Wika naman ni Brix habang naka nguso pa. " Pasensya na bro, ganiyan talaga Basta gwapo" wika Naman ni Mico sakaniya. " Di na ako sasali" wika naman ni Brix habang nakatalikod samin.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Napangiti siya habang umiiyak. "I thought..." Mahina niyang bulong. "I already lost you forever..." Hinaplos niya ang isang lumang drawing. Isang simpleng suit. Katabi nito ay isang maliit na drawing ng batang lalaki. May nakasulat na... For Dos. Tuluyan na siyang napahagulhol. "I searched for you... I thought someone burned you... I thought I'd never see you again..." kausap niya sa sketchbook.

Sa kapaligiran at disenyo, makikita na ito ay ang maliit na bata na nasa labas. Ang pagkakapintura sa mukha ay talagang walang kahit anong mali, pantay, maayos at kitang kita ang ngiti ng isang bata na puno ng kainosentihan. Naakit si Maiah sa painting ng kaniyang amo at napatitig dito ng ilang minuto. Hindi niya matanggal ang tingin dahil puno ng kabulugan. Gayunpaman, ang kaniyang amo na nasa kaniyang gilid ay hindi nagpakita ng anumang intensiyon na hayaan siyang magpatuloy sa pagtitig sa kaniya.

Maaga pa lang ay naipadala na ni Hunter kay Zyline ang sketches nito na inaral niya kung ano ba ang dapat na gawin sa unit ni Mika. Wala naman halos siyang binago sa ginawa nito. He just made it lighter. Ayaw niyang kapag dadalaw siya sa condo ni Mikaela ay para siyang pumasok sa bahay ni Barney. His sister loves purple to the point that it’s already annoying.

“Let me see.” Tumalungko ako sa tapat nila at kinuha ang drawing nila. Mga stick man version namin iyon. Nasa gitna silang dalawa ni Maki tapos nasa magkabilang gilid naman kami ni Roma. May mga pangalan pa namin iyon sa baba at nasa loob kami ng isang bahay tapos may malaking rainbow pa sa likod no'n. I smiled at it. “Ang ganda naman...” I commented as I lifted my head to smilingly look at them.