روايات وقصص ضمن Bini Mikha Drawing

May mahika ba ang batang ito? Maya-maya, ipinakita ni Bunbun ang natapos niyang obra. May drawing ng isang maliit na lalaki na nakanguso at mukhang galit. Pero napansin ni Noah, bakit kapareho ng suot niya ang damit ng drawing? Itinuro ni Bunbun ang drawing sabay tapik sa balikat ni Noah. Ikaw ito. Nanlaki ang mga mata ni Noah. "Ganyan ba ako kapangit?"

Patakbo siyang lumapit sa tabi ko at ipinatong ang kaniyang gawa sa ibabaw ng aking kandungan. Inalis ko ang mga kamay ko sa keyboard at hinarap ang anak ko. Sa drawing niya, may tatlong taong nakatayo sa tapat ng isang malaking bahay na may pulang bubong. Isang lalaking matangkad, isang babaeng may mahabang buhok, at isang maliit na bata sa gitna. "Wow, ang ganda naman nito, love. Sino itong mga nasa drawing mo?" tanong ko habang itinuturo 'yung maliit na bata.

I asked gently. Binuhat ko si Ian para mapaupo siya sa kandungan ko. Humagikgik naman ang anak ko habang pinapakita ang papel na hawak niya. Drawing iyon, well, a stick people, with dresses for girls and a bow tie on the neck to the boys. “This is you, me, and Tita Ven with Tito Hari, Isaac, and Tita Mavie!” Ian giggled as she introduced me to the people in her drawing.

Inspired. Hanggang sa mapansin niyang tahimik na tahimik si Finn. Agad siyang napalingon. “Finn?” mahinang tawag niya habang lumapit dito. Nakadapa pa rin ang bata sa carpet, hawak ang lapis, pero tila wala sa sarili. Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

“Look, Mommy, Daddy! It’s us!” Pinakita ng paslit ang isang long white bond paper kung sana nakaguhit ang stick figure family. Makikita sa drawing na iyon ang isang batang may malaking ulo at hawak na crayon, isang babaeng may mahabang buhok, at isang lalaking may spiky hair. Magkakahawak ang kanilang mga kamay, at sa pinakataas ay may sulat kamay na, “Team Dino.”

"A family drawing?" "Yes, Daddy! This is our family picture," bibong tugon naman ni Chii. Hinawakan nito sa magkabilang gilid ang papel at proud na ipinakita sa ama ang human stick na drawing. "This is mama, this is Daddy Apo, Daddy Psalm and Tita Megumi!" anitong isa-isang itinuro ang specific humanstick sa drawing.

"Pero bago ka umalis, tingnan mo po ito!" Kinuha ni Lila ang papel at napangiti nang makita ang isang drawing. Isa itong larawan ng isang maliit na pamilya—isang babae, isang bata, at isang lalaki na may malaking question mark sa mukha nito. "Baby, ang ganda naman nito," masayang sabi ni Lila. "Pero bakit may question mark ang lalaki?" "Kasi po hindi ko alam ang itsura niya," inosenteng sagot ni Mia. "Siya po ang Papa ko. Pero hindi ko po siya kilala... kaya nilagyan ko na lang ng tanong."

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!