Bini Mikha Drawing Novels & Stories

Pero sa loob-loob niya: You won’t know a thing, Zayed. Hindi ako nagpapahuli. Hindi ako pumuputok. Nang umalis ito, ibinalik ni Gray ang tingin kay Alliyah. “Anong dino-drawing mo?” tanong niya. Dahan-dahang inabot ng bata ang papel. Isang drawing ng isang malaking bahay… …at isang babae na nakahawak sa kamay ng isang batang babae.

Pag-upo ko, may papel na tumama sa bag ko. Crushed paper. Binuksan ko. Isang drawing. Ako—pero chibi style. Nakaluhod. Umiiyak. Habang may speech bubble: “Please Ryan, choose me huuhuuhu” Another chibi—si Sophie—nakangiti, pretty, perfect. At may isa pang Ryan, clinging to her. I felt my throat tighten. My hands shook so hard na halos di ko na mabasa yung drawing.

"Kung mahal mo ako, bakit mo ako iniwan agad? Kakasimula pa lang natin, Mia! Kakasimula pa lang nating subukan!" Ang imahe mula sa binocular kanina sa Batangas Port ay bumalik sa isip niya nang malinaw. Ang imahe ni Mia na nakasandal sa dibdib ng isang lalaki habang umaandar ang barko. Ang lalaking nakatalikod na akala niya ay si Liam.

Pero imbes na umiyak, nginitian lang siya ni Kira at nagpatuloy sa pag drawing. Buong klase, hindi nakinig si Akiro. Nakatitig lang siya sa katabi niya. Ang haba ng pilik-mata ni Kira, ang puti rin ng pisngi nito. Sobrang cute kung kaya’t namamangha siya. Biglang ipinakita ni Kira ang bago nitong drawing. Isang batang lalaki na nakanguso at parang galit sa mundo. Pero ang suot nito, katulad ng uniform ni Akiro.

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

MAKALIPAS ang ilang araw muli akong dumalaw sa boutique ni Justine. “I have something to show you. I'm not sure if you like it... but I want you to see this,” sabi ko habang iniaabot ang papel- isang sketch. Nakita ko na nanlaki ang mata ni Justine ng makita eto. Isang painting eto ng babaeng may hawak na bagong silang na sanggol. At sa sulok ng papel, ang inisyal ko, R.M.H. “Ginawa mo ‘to?” tanong ni Justine sakin, pansin ko parang nanginig ang kanyang kamay.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Magkasama silang nagdo-drawing habang tinatamaan ng mahinang sikat ng araw na sumisingit sa makakapal na ulap. Nang marinig ang ingay sa ibaba, natigil si Vanessa sa pagpipinta at marahang tumingin kay Liam. “Naalala mo pa ba ang movie na pinanood natin kagabi?” Hindi man lang ito nag-angat ng tingin. “Of course!” masiglang sagot niya habang itinataas ang drawing. “Mommy, look! Dinrawing ko pa ang little penguin at mommy niya!”

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.