Mecha Drawing Novels & Stories

bulong niya habang pinagmamasdan ang detalyadong sketch na nasa papel. Ipinapakita ng guhit ang isang advanced mechanical arm, konektado hindi lang sa balikat kundi diretso sa mga ugat ng tao, kaya’t kayang gumalaw, kumapit, at gumana na parang totoong kamay.

Nag-drawing ako ng maliit na flower. “Daddy, ikaw naman!” Si Terrance naman, nag-drawing ng puno. Malaki. Nakasilong yung flower. Napansin ko ‘yon. At hindi ko alam kung maiinis ako… o tatawa. “Me!” sigaw ni Sevi. Nag-drawing siya ng maliit na stick figure. Tapos tinuro niya. “This is me!” Napangiti ako. “Cute.”

“Baka panahon na para tuparin mo ‘yung pangakong ‘yon sa sarili mo, Celle.” Marahan siyang tumayo, lumapit sa desk, at binuksan ang drawer. Kinuha niya ang mechanical pencil na luma na pero gumagana pa. Umupo siya sa desk, binuklat ang blankong pahina sa dulo, at nagsimulang gumuhit.

156 Dahil hindi na kailangang i-review ni Mirael ang mga drawing, nakahinga siya ng maluwag. Kinuha niya ang sarili niyang mga disenyo, tiningnan kung anong alahas ang kailangan, at nagtungo sa warehouse para hanapin ang mga bato na gagamitin. Tumawag siya kay Lex, isang propesyonal na gumagawa ng alahas sa GA, at humingi ng tulong na gawin agad ito para makita niya ang overall na itsura.

“Nakahiram ako ng panulat sa g’wardiya. Ang sabi niya kasi sa akin maaring bumalik ka kaya naisipan kong gumawa ng mapa para hindi kayo maligaw.” .......... She illustrate the map of Enchantre. Naka-ekis ang Meua doon. May kweba at falls na naka-drawing at doon niya ginuhit ang simbolong tsek. Siguro nandoon ang lokasyon ng chantress.

"Daddy, look!" Kinuha naman iyon ni Mikael. Tatlong stick figures ang nakaguhit. Isang lalaki, isang babae, at isang maliit na bata sa gitna. May araw sa itaas, may bahay, at may mga bulaklak. Tahimik siyang napatitig sa drawing. "Daddy..." mahinang tawag ni Mithi. “That's us." Parang may kumurot sa puso niya. Napangiti siya habang pilit na nilulunok ang bara sa lalamunan.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

“Show me your latest drawing. You promised me last week.” Saglit na kumislap ang gray eyes ni Maxine, may halong excitement at lihim na kumpiyansa. "Of course, Daddy.” Kinuha niya ang sketchpad at isa-isang binuklat ang mga pahina—fashion designs, architectural concepts, pati subtle character sketches ng mga taong nakakasalamuha niya. Bawat linya, bawat shadow, may intention. Yumuko ang ama upang mas pagmasdan ang mga ito.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.

Hindi niya maintindihan. Napaka-abstract ng drawing, at mahirap sabihin kung ano iyon. Nag-alala tuloy si Maiah kung okay lang ba ang amo niya. May katandaan na rin kasi ang isang 'to. Gayunpaman, alam niyang ang sarili niyang loob ang nagmamahid sa mga gawaing sikolohikal na mga dumadaan sa labas. Kaya siguro magulo ang drawing niya dahil maraming tao ang paikot ikot.