Novel & Cerita Bini Mikha Drawing

Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang binuksan ang drawing niya kanina. Sa canvas, makikita ang isang batang babae at isang lalaking may hawak na bulak at gamot. Eksena iyon ng pag-aalaga sa sugat katulad ng ginawa ni Kaizer noong nasa hospital siya. Hindi niya alam kung bakit iyon ang naisip niyang iguhit. Basta habang ginagawa niya, parang mas naging payapa ang pakiramdam niya.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

Si Kian, bitbit ang isang piraso ng papel na may drowing ng tatlong stick figures na may kulay green na crayon. "Mommy! Look at my drawing!" excited na sigaw ng anak ko habang ipinapakita ang papel sa akin. "Ito po ikaw, ito ako, at ito si Mister Masungit! See? He has no smile po dyan kasi lagi siyang angry." Tiningnan ni Ezekiel ang drowing ni Kian. Lumapit siya sa bata, lumuhod para mapantayan ito, at seryosong pinagmasdan ang palpak pero cute na gawa ng anak niya.

Hindi man nakaharap sa akin ang papel, halata kong may drinowing siya dito at gusto niya itong ipakita sa akin. “Ano iyon, baby? May gusto ka bang sabihin kay Mommy?” Tumango siya. Nakatitig lang siya sa akin. Nanatili akong nakangiti. “Patingin nga ako ng ginawa mo.” Dahan-dahan niyang nilantad ang papel. Crayola ang ginamit niyang pang-drawing. Sa papel ay may tatlong tao. Sa tansya ko ay ako ang malaking babae at si Mina ang batang babae. Itinuro ko ang lalaking katabi ni Mina.

Bumalik siya sa mommy niya at dalawang kamay na inabot ang papel dito. “Look po, oh. That's him.” Proud niyang ipinakita sa mommy niya ang drawing ng daddy niya. Hindi malaman ni Rinoah kung paano itatago ang reaksiyon sa anak habang tinitingnan ang drawing nito. Noong una iyong ipakita sa kaniya ng anak bilog palang iyon para sa mukha at matang walang kulay. Ngayon ay kinulayan na nito ang pupil, kasing-kulay na iyon ng mga mata nito, mas madilim pa nga. May ilong na rin—isang bilog na mas mukhang oblong na pahiga at dalawang mas maliit na bilog para sa butas ng ilong.

She sincerely admired the man in front of her! Sinalubong nito ang tingin niya, tumaas ang mga kita pero hindi maitago ang ngiti—wala itong ngiti sa bibig kundi nasa kilay. Kumalibit si Angelica sa trousers nito at inabot ang maliit nitong notebook. Pinakita ang drawing nito na parang isang ginto. "Para po ito sa inyo..." sabi nito sa baby voice. May painting ng cute na aso iyon. Abstract ang painting nito na tila hinugot mula sa kanya.

It is a colored milktea dress with a shape of sago. Natasha was so focused, hindi niya namalayan na halos isang oras din siya sa pagguhit niyon. And then when it finished, she was so satisfied. Then she put her signature name in it, 'EnDi'. Natasha grabs her phone and takes a picture of her expert 4D drawing. She made a beautiful collage. Then she thought of uploading it to her secret social media page. Before she uploaded it, she composed a simple caption with, 'Draw a dress in mind. This is every girl's favourite. Inspired by Milktea.' she then uploaded it.

Maaga rin ako kaninang umalis, habang si Niana ay nakabalik na galing Tagaytay, kaya iniwan ko silang dalawa sa Bnb at pumunta ng mall para bumili ng canvas. I'm still starting with the base, the bold colors that looks like it's a vector art. Si Ciara pa ang natapos ko habang si Niko ay outline pa lang. Hindi naman gaano kahirap ang project na 'to since silang dalawa ay naka side view, nakaharap sa isa't-isa habang nakangiti. They're like dancing because Ciara's hand is on Niko's shoulder, and Niko's arm can be shown behind the small gap in between them, making it look like his right hand is on her waist.

Ngunit habang isa-isang binabaliktad ko ang mga drawing niya ay may isang papel na nagpahinto sa paghinga ko. Nanigas ako. Nakita ko sa kang drawing ang isang masayang pamilya. Magkakahawak-kamay pa. May araw sa itaas at malaking bahay sa likod. At sa ibaba ng drawing ay pinangalanan pa niya ito. Mommy Celine. Baby Brent. At… Daddy Alaric. Parang biglang bumigat ang paligid. Nanginginig ang mga kamay kong hinaplos ang sulat niya.