روايات وقصص ضمن Bisaya Quotes

--- Paanyaya ni Eva Isang text message mula kay Eva ang natanggap ni Isabella habang nagpapahinga siya sa kanilang silid. Bessy, coffee tayo? Kailangan ko ng chika time with you! ☕ Napangiti si Isabella. Sa dami ng stress na pinagdadaanan niya kasama si Sebastian, kailangan niyang makasama ang isang taong kayang magpatawa at magpagaan ng kanyang loob.

Beshy kailangan na kitang iuntog sa sahig! “It’s okay… Ayos lang naman ako. Don’t worry, sasabihan kita agad kapag napag usapan na namin. Pero hindi pa sa ngayon… Masyado pa siyang busy.” [Busy? Busy for what? For that girl? Beshy ano ka ba naman wag mo na patagalin yan at ipalinaw mo na agad kay Buenavista! Kung wala siyang balak linawin yan sayo well deserve niyang maiwan.]

Ah, ayun okay yun mabagal ito magsalita at naintindihan nya yun. “OH, WALA NAMAN, I TELLING YOU WHY YOU LOCK LOCK ME HERE. ME BITAY NA BA? . PLS SEND BACK ME YOU PLS TELL BOSS” Hirap na sabi ni Trisha. "P*UTCHA NAMANG BUHAY TO, AKO NGA NATATAWA SA SARILI KO ETO PA KAYANG MGA ITO" "MAS MADALI PANG PUMITIK NG PITAKA SA DIVISORIA KESA SA GANITO.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Aniya "It's not too late yet, its just... delayed. But I will still accept them. I want to read your messages and I'm willing to listen to your stories, because my heart is open for you. Saka diba sabi nila, everything happens for a reason. I know you have reasons. Pero kung hindi ko magugustuhan ang mababasa ko, lagot ka sakin."

“Salamat, anak. Lagi na lang kami ang inaalala mo. Ibili mo rin ang sarili mo ng mga gusto mo.” “Tiya Alice, marami pang pagkakataon para diyan. At saka, nakukuha ko rin naman ang mga gusto ko dahil sa dami ng free sa work ko,” paliwanag niya. “Isabella, maganda ba ang Japan?”

Habang nagsasalita ito, napansin ni Ysabel ang bawat galaw ng labi ni Rafael, kung paanong bawat pangako na lumalabas sa bibig nito ay may bahid ng kasinungalingan. Ilang beses na niyang narinig ang salitang busy. Ilang gabi na rin siyang naghintay, nagtanong, at nabigo. At ngayon, habang nakatingin siya rito, napagtanto niyang wala na talagang natitirang pag-asa para sa kanilang dalawa. Tahimik lang siyang ngumiti, isang ngiting puno ng pait. “Yes,” malamig ang boses niya. “I’m very happy. I feel that my life experience is rich and colorful.”

Sagot niya pero hindi pa rin naman tumitingin sa akin. Bahagya akong natigilan at nakaramdam ng kiliti sa aking tiyan. Bumilis din ang tibok ng puso ko hindi dahil sa kaba kung hindi dahil sa binitiwan niyang salita. “Gusto kong bumawi sa mga binitiwan kong salita sayo, Alam kong sumobra ako. Uhm, Kailan ang alis nila Isaiah papuntang Zambales? Gusto kong sumama sa kanila. Sama tayo, kailangan din natin mag relax para makapag isip ng maayos. Then pagbalik pag-usapan natin ang lahat. Ano sa tingin mo? I-enjoy muna natin, kalimutan ang mga masasakit na salitang binitiwan sa bawat isa. Sa ganon makakapag isip tayo ng maayos at makakapag desisyon..”

Huminga ako nang malalim bago nakahanap ng lakas ng loob na magsalita. “Salamat ulit sa pagligtas mo sa akin sa Boracay,” sabi ko, sinusubukang ibahin ang timpla ng usapan. “It was nothing, Isabela,” malalim ang boses na sabi nito, tila may pahiwatig na higit pa sa simpleng tulong ang ginawa niya. ……