Bizarre Novels & Stories

“BAYAW” ni Madam K/iamkenth ********** This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Contains explicit/sexual contents, inappropriate use of words/language, drugs, violence, homoerotic scenes that may be found offensive to some readers. Read it at your own risk. R18+

Gusto niyang lumayo sa mga ito pero mukhang hindi nila naiintindihan ito o nagbubulag bulagan lang. But little did Zheyn Iana know...it was the beginning of their nightmare. Ok lang naman ang nga araw nila sa paaralang iyon. It was as if the right choice... however things got weird when one of the student suddenly collapse and after that they sent her home. Pero sa gulat nila, bumalik ito sa paaralan nila na para bang walang nangyari. She could not remember anything after they transferred. Para bang nagka selective amnesia siya but the only difference is she do remember them but her memories is different from them. Her memories were replaced.

Ramdam ko yung bigat ng hininga niya. “Alam mo,” sabi niya, medyo nag-aalangan, “habang nandun ako… ang weird.” Tumaas ang kilay ko. “Weird how?” “Ang tahimik,” sagot niya. “Hindi siya yung iniisip mong mental hospital na may sumisigaw o nagwawala. Parang… controlled. Parang hindi gaanong maraming pasyente. Baka nga si Miranda lang ang naroon eh! Pero Marian… what if may makakita nung relo? Hindi ba suspicious ‘yon?”

He cannot take her anymore. “You know what, you should consult to a psychiatrist. Para kang sira! You're so weird!” "Alin ang sira?" "Utak mo. You're so odd. From your actions, your goddamn outfit. Gusto kong isipin na takas ka sa mental." Hindi man lamang ito nagbigay ng violent reaction sa sinabi niya. “Ang alam ko ay matagal nang sira ang ulo ko. Gusto mo ng bago?"

he smirk bwesit "Pervert" sigaw ko sabay baling kay Bianca na hanggang ngayon nakayuko parin tila takot mag angat ng ulo "Bianca let's go I want to go to my room" agad naman tumango ito at umalis umirap muna ako sa lalaking to bago sumunod kay Bianca pero bago ako makahakbang sa papuntang taas ay may binanggit siya na talagang kinasira ng gabi ko "You have a soft lips I like it "

Paano kung may dala palang panganib ang taong iyon? Kinakabahan akong tumingin sa mga bata. "Maganda nga ang sasakyan, e. Naka-Montero." Naka-Montero? Mataba? Parang wala naman akong maalalang mataba sa mga bossing noon. "Mukha po bang siga?" tanong ni Badjao. "Hindi. Mukhang mabait nga, e." Tumango ako. "Sige po, salamat po."

Weird? Kumunot ang noo ko ng mapansin ko ang ilaw na parang galing sa isang camera o baka guni guni ko lang. Kaagad binitawan nong lalake ang kamay ko saka niya ngumiti sa akin ng matamis. Tumingin ako sa paligid, baka merong kumukuha ng picture dito sa loob pero wala naman. Guni guni ko lang talaga, dala ba ito sa pag bubuntis.

sagot ko. May halong pag-aalangan man ay kumuha siya ng isang tinapay, isinawsaw niya sa sabaw ng sopas tapos ay kinain. Mahina pa nga siyang natawa at tumango. “This is weird,” aniya. “Good weird or bad weird?” “Good weird.”

Si Diego naman ay tiningnan lang, kaya ang ginawa ni Bestie sa kamay tinago na lang sa bulsa niya na parang napahiya. Parehas silang nagkakatitigan na parang tinatantya nila ang isat isa. Problema ng mga to? Pero si Bestie biglang suminghot singhot na parang may masarap na naamoy. "Bestie tama ba yung naamoy ko? Nag bake ka ng brownies." Nakangiting tanong niya sakin at tumango ako. Tumalon talon siya tuwa na parang bata. Eto talaga si Bestie, napaka kulit!

Mariin akong napalunok nang kasabay nang pagbaba ng boxer niyang suot ay ang paglabas nang umiigting niyang pagkakalalaki. Yes, I've seen it before. Pero mukhang kailanman ay hindi ako masasanay roon. He's huge. Hindi ko alam kung normal ba ang laki niyon dahil wala naman akong mapapagkumparahan pero talagang hindi ako makapaniwala sa sukat niya.