Black Doom Novels & Stories

Bumuntong hininga siya at muling pinagpatuloy ang pag-alis nang hindi lumilingon sa lalaki. Samantala, tinipon ng Aces ang lahat ng tao sa Blackhole. Isang malawak na lupain ang kinaroroonan nila na malapit sa dooms gate. Walang makikita sa paligid kundi tuyong lupa, at kawalan ng pag-asa. Sinigurado ng mga ito na paralisado ang lahat ng marunong lumaban. Nakabukod ang mahihina sa malalakas. Umiiyak ang mga bata habang takot ang makikita sa matatanda.

sabi niya habang hinahabol ako. Maraming tao ang nakatingin sa ginagawa namin. Para akong kriminal na hinahabol ng pulis. "Adleeeer! Sa harap mo!" sigaw ni Sia. Huli na ng ibalik ko at tingin sa harapan, kumalasing ng malakas ang nabunggo ko at nawalan ng malay. *** Nyctophobia- extreme fear of night or darkness. Iyan po ang sakit ni Sia kaya nag collapsed siya sa gitna ng paghahanap ng kahoy. 😉

Bulong ni Yenna at napatingin sila sa sasakyan na lumabas ang driver at pinag buksan ang nasa backseat. Sabay na napakunot ang noo ni Yenna at Lennon nang lumabas ang ilang lalaki na naka black hoodie at black pants with black cap at shades. "Celebrity ba ito?" Bulong ni Yenna pero walang sinagot si Lennon at tumingin lang dito at parang kinikilala ito.

Hindi na matanggal ang mga ngiti ko bago ko sinara ang pinto ng banyo. Naalala ko na naman tuloy ‘yong nangyari sa’min kagabi. If she would open the bathroom door and see me naked again, baka hindi ko na mapigil pa ang sarili ko seeing her wearing only a thin sleeveless shirt... braless. _________________________ ¹Nyctophobia is a phobia characterized by severe fear of the dark. It is triggered by the brain’s disfigured perception of what would, or could happen when in a dark environment.

Halos lahat nang hitman sa underground community at Dark Web ay sa kaniya galing, dahilan upang lumaki ang kapangyarihan nito. Ngunit katulad ng ibang malalaking tao sa Dark Web at Underground Community ng bansa, kilalang kilala nila ang pangalang "The Doomed". Kaya naman inaasahan na ni Kris na tinubuan na ng takot ang amo ni Frank matapos nitong marinig ang sinabi ng huli. Nobody wants to mess with the Doomed. But now, they just send one of their assassins to kill him. Kaya paanong hindi sila matatakot nito? The Doomed is a ruthless killer. He's like a tiger that would bite anyone who'll step on his tail. And they did not just step on his tail, they tried to kill him.

Bitbit ang black card na parang tropeo, tumakbo siya palabas ng apartment na parang may hinahabol na sale. Makalipas ang ilang segundo, muling bumalik sa katahimikan ang pasilyo. Hindi man lang nabahala si Daniel sa malamig at mabigat na atmospera. Habang maingat niyang itinatabi ang napanalunang allowance, kaswal siyang nagsalita, parang walang tensyon sa hangin. “So, pinalayas mo si Draven para may private talk tayo?” may halong biro sa tinig niya. “Kuya, papasok ka ba o diyan ka lang magmumukhang statue?”

Gusto ko na dinodomina niya ako at gusto ko na sinusunod ang lahat ng iuutos niyang gawin ko habang pinagsasaluhan ang isa't isa sa kama. BDSM worked like that— two consenting adults agreeing on a sexual set-up where pain could be a source of greatest pleasure and ecstasy. And Zach was fond of using sensual play and sex toys that usually send me to greater heights of pain and pleasure. Huminga ako nang malalim kasabay ng panunuyo ng lalamunan ko dahil sa antipasyon. Zach got this power to wake up my libido and masochist side of me all at the same time. I would do everything for him to made me experience sex plays that could test my limits.

Male-late pa siya nang dagdag na 10 minuto kung sa kalsada ng campus dadaan kaya diretsong gitna ng oval siya tumakbo. Sa malayo ay kitang-kita siya ng mga mag-aaral na nasa grandstand. Aliw na aliw ang mga ito habang nanonood sa bilis ng takbo ni Maymay na sa sobrang bilis ay pwede nang pang laban sa olympics. Alam rin kasi nilang late na ito sa klase kaya ganoon nalang kung siya ay makatakbo. Malapit na sana siya sa department building nila nang ‘di niya napansin ang isang bato na nakausli sa daan. Sa kasamaang palad ay naapakan ito ni Maymay kaya siya nadapa. Lalapitan sana siya ng mga nakakita sa kanya pero parang walang nangyari at nakatayo siya kaagad.

Ang tanging kailangan kung gawin ay tumakas at magsumbong sa mga pulis. Pinilit kong igalaw ang katawan ko, gumulong, pero mas lalo lang akong nasaktan. Sa huli, napahiga na lang ako't tumitig sa kisame. May mga sapot ng gagamba sa taas—at mukhang isa na ako sa mga mabibitag dito. Hanggang sa biglang bumukas ang pinto. I sucked in a sharp breath. Isang lalaking ang pumasok. The man who has a grey eyes. Their boss.

Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa. Parang bawat hibla ng aking katawan ay alam na may mali, ngunit gusto pa rin. Nahulog kami sa buhangin, pinapahintulutan ang bawat sandali na ituro sa amin kung gaano kami kasumpong at delikado. “Kung may makakita sa atin…” mahina niyang bulong, puno ng takot at pangungulila. “Hindi pwedeng malaman ng sinuman,” sagot ko, halos bulong lang, ngunit ramdam ko ang init ng bawat salita.