Black Doom Novels & Stories

Nag inuman kase ang pitong amo niya kahapon kaya hindi na nya kinaya pang tapusin ang linising kalat ng mga ito kagabi. Hindi naman nga siya nagkamali sa kanyang tamang hinala. Sa salas pa lamang ay naghamya na ang mga bote ng soju na pinag inuman ng pito niyang Amo. Bukod sa mga bote ng soju ang bumungad sa umaga niya ay may nagkalat rin na brief sa lamesita.

Tumaas ang kilay ni Alanis at malamig naman itong tiningnan ni Rhynesmee ang babae. Damian Conreigh, ang anak ng Alpha at Luna ng Lykos Clan. Ang namumuo sa lugar ng Dorne. Ang Lobong bampira na sinasaad sa propesiya. Kasama niyang bumaba ang anak ng kanang kamay ng Alpha, si Zucchini Conrad ang kanyang kababata. Matagal na itong gusto napasama sa grupo ng Elite Supreme ngunit kahit anong pag pumilit nito, wala talaga itong nagiging silid sa kanilang mansion. Bukod pa doon, dahil na rin sa kagaspangan ng ugali na mapag mataas. Hahawakan niya na sana sa braso si Damian ng mabilis itong nag lakad papasok sa Academy.

Nanikip ang dibdib ko habang tinitingnan ang pagbukae niya ng box. At nanginig ng tuluyan ang katawan ko sa kaba nang makita ang nasa loob. It was a red rose with blood stains. Nanlaki ang mga mata ko lalo na ng makita ang malalaking tinik ng bulaklak na iyon. A bloody rose means something. It's death. "F*ck? Where's the footage!" sigaw ni Xavier na nanggagalaita na sa galit. Namuo ang mga luha sa mga mata ko at nanindig ang balahibo ko sa katawan.

malakas na sigaw nito habang nakabukas ang parehong palad at mariin pang nakatingala. Kapagkuwa'y nilapitan kami nito at parehong dinuro ang mukha namin'g mag-ina. "Kayong mag-ina, pareho kayong salot! Mga wala kayong silbi! Wala kayong ambag sa kompanya at higit sa lahat ay wala rin kayong ambag sa buhay ko!" nanggagalaiti niyang sigaw bago lumabas ng silid na iyon. Nakahinga ako ng maluwang nang tuluyan ng makalabas ang demonyo kong ama.

This. Sagot nito sabay nilapit pa lalo ang mukha niya sa glass window. Tinitigan nanaman ako nito at parang kalmado pa nga siya habang ako nagpapanic na sa loob looban. Those grey stormy eyes gaze down, and he seems to be staring at my lips. Dahil sa sobrang kaba na nararamdaman, at huwag niyo na ako tanungin kung bakit dahil hindi ko rin alam kung bakit ako kinakabahan, I unconsciously licked my lower lip. Napangisi naman ito pero imbes na mainis ako, parang nawala ko pa ang sarili ko dahil sa mga mata niya. He intimately stare again as he slowly bit his lower lip. Napako naman ang atensyon ko doon na nakapagpalunok sa akin na parang bang natutuyuan ako ng laway sa ginagawa niya. How can so

The earth trembled. The temple walls cracked, the altar beneath her shattering like brittle glass. A deep, unholy growl resonated through the air as the ground split apart. Fire erupted, swallowing the priests whole, their screams drowned by the deafening roar of something ancient and furious. And then—he appeared. A figure wreathed in shadows and embers. Golden eyes burned like twin suns, his crimson hair flickering like wildfire. His black armor shifted like living scales, his presence so overwhelming that the very air trembled.

Mas ginusto nila ipa cremate ito dahil halos hindi na makilala ang mukha ng kanyang kapatid dahil sa natamo niyang bugbog . Lalo siya nakaramdam ng galit ng malaman niyang case closed na ang nangyari sa kanyang kapatid at ayon sa mga pulis nagpakamatay ito kaya sobra siyang galit dahil nagpakamatay pala ang bangkay na natagpuang bugbog sarado at may tama ng baril sa ulo .

nagtatakang tanong niya. "Cassy is naturally a child of darkness. Kaya kapag sinubukan kong i-purify ang kadiliman sa katawan niya, para ko na rin siyang pinapatay nang paunti-unti. Darkness is her, master. If I'll purify it, she'll disappear with it. Cassy can't be separated from darkness," sagot ni Clium bago mas iniyuko ang kaniyang ulo at lumuhod sa harapan ng kaniyang master. "If you really want me to proceed, I can do that. That's my sole purpose, right? I exist to help you kill the child of darkness."

Pumalakpak ang lahat at naririnig ko na naman ang kanya-kanyang hiyawan ng mga ito kung saan sila pumusta. The black society fight is held every 6 months of the year. It was legit gambling, and it was organized with the high civilization personnel. "Yanna, may kaunting oras ka pa para umatras sa laban na ito," huling hirit nito. "You really think that I can not beat you, huh?" "Of course, you can't beat me. As I told you, I beat 8 people. I am dangerous,Yanna. Very dangerous!"

Umaalat ang burger sa mga luha ko. Hindi ko kasi mapigilan. Parang impyerno ang araw na ‘to. Well, kahapon technically dahil pasikat na ang araw. Actually, hindi naman na bago dahil impyerno naman ang araw-araw kong buhay. Araw-araw akong nakikipagsayaw sa demonyo. Minsan ka-sex ko pa. Pero kanina, nakaharap ko ang sarili kong demonyo. Sinampal at dinuraan ako sa mukha.