Blue Houses Mga Nobela at Kwento

Tiningnan nya ang bata, umiiyak pa din ito pero wala talaga cyang naramdamang lukso ng dugo. "Lahat ng meron si Blue ay meron din si Kiel. wag mo sabihing nagdadamot si Blue dahil meron din si Kiel nun!... Dapat kasi hindi ka na pumupunta dito! kompleto naman ang gamit nyo sa condo. Hindi naman kayo pinapabayaan!"

Minabuti na nga niya na umiwas sa gulo pero mukhang ang gulo naman ang naghanap sa kan’ya. Ang buong akala niya ay mabibigyan siya ng panandalian na katahimikan ngayon gabi, pero papasok pa lamang siya ng gate ay si Blue na ang nakaharap niya. Si Blue na kahit na anong pakiusap niya na huwag siyang guluhin ay nagpumilit pa rin. And she is scared of him. Takot siya sa kaguluhan na maaaring gawin ng ex-boyfriend niya kaya mas minabuti niya na pumasok na lamang sa mansyon para tuluyan na maiwasan ang lalaki.

Nakapameywang na humarap sa kaniya ito. Natigilan siya at umiwas ng tingin sa kaibigan. “Parehas lang. Buong bahay niya naka-aircon kaya parang walang alikabok na nakapapasok doon,” nataranta niyang sagot. Bigla itong umupo sa higaan niya nang kunin niya si Blue. “You mean, sa tagal ng araw na iyon na nasa loob lang kayo ng bahay? Ano’ng ginawa ninyo?”

Clearly, these houses costs a fortune! Kasalukuyan pa rin akong namamangha sa natatanaw nang inihinto ni Blake ang sasakyan sa tapat ng isang malaki at malawak na bahay. Dark brown at cream ang kulay nito. Malawak ang bakuran na siyang daan patungo sa mismong bahay.

Agad naman na napatingin sa gawi ni Sophia ang mga naroon ng marinig ang sinabi ng delivery boy. Ang Blue Enchantress kasi ay isang malaking bungkos ng blue roses at tila nagniningning ito sa malambot na liwanag. Sa kabilang kamay naman ng delivery boy ay may hawak pa siyang jewelry box na yari sa kahoy at may nakaukit pa nga roon na phoenix pattern.

Tahimik na sinulyapan ni Enzo ang hawak niyang card, matapos ay napatingin siya kay Danica. "Anong kulay mo?" "Blue." Samantala, si Marikit naman ay tumingin sa hawak niyang card. Blue rin iyon. Kasunod niyon, si Professor Keny naman ang bumunot at kulay blue rin ang nakuha niya. Kaya dahil doon ay nabuo ang blue team.

Sa Ilalim ng mga Bituin Ang rooftop ng apartment ni Liza ay simple lang—may ilang luma at kalawanging upuan, at mga sampayan ng damit. Pero mula rito, tanaw ang buong skyline ng Makati. Malamig ang ihip ng hangin, sapat na para yakapin ni Liza ang kanyang sarili. Inabutan niya si Julian ng isang malamig na bote ng beer. "Pasensya na, hindi ito katulad ng alak sa penthouse mo."

Kung maganda ang rest house ni Blue, higit na maganda naman itong bahay ng amo ko. It's a modern house, a bungalow to be exact. Ipinasundo ako ng kapatid ni Nay Hilda sa driver daw ng amo niya, at dito nga ako dinala sa Macho Gwapito Subdivision. Such a wierd name for a bachelor's house.

Sa bahay ng mga ito sila dumiretso. “Siguraduhin niyong hindi makakalapit sa bahay ko ang Hunter Dela Cruz na ‘yon,” ani Blue habang kausap ang head security ng subdivision nila. “I don’t care if he’s a Dela Cruz. Ayokong makakalapit sa bahay ko ang lalaking ‘yon, naiintindihan niyo?” sabing muli ni Blue. Lumapit na si Cyan sa asawa. “Loosen up a bit, Honey…” hinawakan nito ang kamay at ngumiti. Blue sighed heavily. He was calmer now.

Napadaan ako sa Blue Magic, sa hindi nakakaalam it's a shop full of stuffed toys, usy teddy bear. Nahagip kasi ng mga mata ko 'yung human sized na teddy bear na kulay light blue. Naalala ko, Bleu used to have one, kulay rosas ata 'yun pero naiwan niya sa probinsya kasi masyadong malaki. Reminds me how she keeps saying na gusto niyang kunin kasi it was her favorite. Pumasok ako sa Blue Magic at nilapitan 'yung kulay asul na teddy bear, should I buy this for her? I still feel bad na nasayang 'yung pinaghirapan niyang lutuin dahil kay Denise.