Bosses Dog Novels & Stories

Upang maampat Ang pagdurugo sa mga sugat Ng mga ito. Pinindot ko Ang button ng aking hikaw upang humingi ng tulong sa aking boss."agent," bungad agad sa Akin ng aking boss. "boss kailangan ko ng ambulance upang madala sa hospital Ang mga bata. Nauubusan na sila ng dugo." saad ko sa aking boss.' ngayon din ay magpapadala ako ng rescue ,papunta na rin kami riyan agent. Mag-iingat ka". paalala sa akin ng aking boss."salamat boss,"anas ko. Pagkatapos naming mag-usap ng aking boss ay bumaling ako sa mga bata. Nakikita ko sa mga ito Ang panghihina at namumutla na rin sila. Dahil sa sugat Ng mga ito sa tiyan. May kalakihan Ang mga hiwa sa tiyan ng mga ito . Kaya alam Kong nahihirapan sila. Mga anim

Nagkibit-balikat na lamang si Chino dahil alam naman niya na kapag sumagot pa siya ay lalo lamang na mag-iinit na naman ang ulo ng boss niya. "High blood ka na naman, Bossing. Nandito na ako kaya huwag ka na magsermon pa sa akin." Bati ni Bogs pagkapasok pa lamang niya sa may sala. "Padating na rin si Jed kaya huwag ka na magwala pa riyan."

Halos hindi niya makilala ang sariling boses na sobrang kapal ng pagnanasa. “Ay, oo.” Inabot niya ang isang kamay at ipinasok niya ito sa kanya. "Salamat," aniya, ang kanyang boses ay husky. Marahan niyang sinabunutan siya, balat sa balat. Napasinghap siya sa gaspang ng mabalahibong dibdib nito sa maseselang dibdib nito. Ito ay maaaring matapos nang napakabilis. Huminga siya ng malalim nang gumulong ito at humarap sa kanya.

Her best friend sighed in defeat before bidding her goodluck. Humugot siya nang malalim na hininga pagtapak sa marbled floor ng gusali. Madrigal Industies is one of the biggest construction company in the Philippines. It was built by Alfonso Madrigal, Sandro’s grandfather. Sandro was the Chief Executive Officer while his cousin Xavier was the Vice President. Sandro was twenty-five years old when he became the CEO of the company. Sa kabila ng kaba ay hindi rin niya maipaliwanag ang matinding excitement na nararamdaman niya.

Tatakbo na ulit sana ako pero may lumabas na dalawang bulldog mula sa puno at papalapit sila sa akin kaya natakot ako. "Hindi ka na makakatakas dito, senyora. Sinigurado ni boss na hindi ka makaalis mula sa lugar na ito kaya bumalik ka na rito bago ka lapain ng mga aso," pagbabanta ng isa sa kanila. Umatras na lang ako dahil hindi pa rin umaalis yung mga aso sa harapan ko. Umatras na lang ako ng umatras hanggang sa naramdaman ko ang paghila nila sa akin. Tinali nila ang mga kamay ko bago sapilitang pinasok sa loob ng mansyon. Nagpupumiglas ako pero walang saysay dahil malakas sila kaya naman napaiyak na lang ako. Hinding-hindi ako makakaalis mula sa bahay na ito. Wala nang pag-asang makataka

Ngumiti ako sa kanya. “A-Anong... oras darating ang boss namin? Sa karaniwan bang oras?” nagawa kong sabihin at itanong, umiikot pa rin ang isip ko. “Darating siya sa pagitan ng 8:00 hanggang 9:00. Kadalasan, nasa biyahe siya para sa negosyo. Kaya, hindi siya nagtatagal sa opisina niya nang higit sa isang linggo. Kailangan mong maging handa para doon dahil isasama ka niya kahit saan,” paliwanag niya. Napatanga ako, pero nabawi ko rin ang sarili ko.

Hindi na rin naman siya lugi sa ganda mo no? Ang ganda mo kaya." Puri sakaniya ni Balosh na ikina ngiti niya. "Hindi nemen mesyedo." Inipit pa ng dalaga ang boses niya at ngumisi ng pabebe. "Feeling talaga." Inis na ani Balosh at pinukpok ang mautak niyang head. Inis na inirapan niya naman agad ito. Baklang to. "Tara na. Mukhang hindi niyo pa alam kung sino ang boss natin. Pag tayo na late ng 3 seconds

Sino ba ang mga lalaking 'to? Alam ko na mayaman si Bossing dahil nga sa mga narinig ko mula kay Breach. Marami daw siyang bar sa Dumaguete pero ito ang focus niya. Palagi siyang sopistikada at parang galit palagi pero makita siyang ganito? Nakakapanibago talaga at nakakagulat! "Stand up," I heard Dark's hoarse voice as if he was trying to comfort me with his words. I obediently nodded and when he made me face him, I was stunned a bit but when I saw how his eyes were dead serious, I bowed my head a bit.

Halakhak ng mga ito na akala mo diyablo kung umasta. Napakuyom ako ng aking mga kamay ng makita kong hila hila nila ang dalawang babaeng naghihiyawan at nag iiyakan. Yung iba naman nagpaalam din sa Boss nila kung pwedeng kumuha din sila. Tumango naman ang kanilang hayop na Boss.

Isang masuyong ngiti ang ibinigay niya sa akin bago bago siya tumayo at iniwan ako para magpunta sa kusina. I closed my eyes and breathed heavily. It’s been months since the last time that nightmare haunted me. Bumaling ako sa orasan na nakasabit sa dingding ng sala. Alas singko na ng hapon. Hindi ko alam na nakatulog pala ako sa sofa habang nagbabasa ng libro. Carlos came back with a glass of water on his hand. Pagbalik niya sa sala ay nakita kong kasunod niya si Loki. Loki is my pet dog. He is a five year old bloodhound.