Bilanggo Novels & Stories

Stella NAKATULALA akong pumasok sa kumpanya namin. Nagpasalamat na lang ako dahil mamayang hapon pa ang photoshoot para sa ine-endorse kong pabango at bag. Wala pa si Manager, siguro ay late na namang gumising dahil alam niyang mamayang hapon pa ang magiging photoshoot ko. Nang makapasok ako sa opisina ay basta ko na lamang binagsak ang sarili ko sa sofa.

BIBILI MUNA AKO NG ULAM HA?" "IKAW LANG ANG BIBILI? SURE KA?" "O0. MAY BIBILHIN DIN KASI AKO. NAUBUSAN NA PALA AKO0 NG ALCOHOL. TSAKA, MAGLABA KA NALANG DYAN. PAGBALIK KO, KAKAIN NALANG TAYO. OKAY?" "OH. SIGE. SALAMAT HA?" "NAKU! HAHA,"

hottiecollin: bawal ka nga dun, kulet @ilogpasiG ikaw naman tangang ka, h'wag mo banggitin 'yan dito you: ano ba problema dun haha di naman ako iinom e ilogpasiG: ay sensya, pasmado mata ko e devy walang dEvDev: ha anong konek ilogpasiG: ikonek mo you: DEVYYYYYY SAMA TAYO KAY RIBER ilogpasiG: yun oh miss ko na kayo mga bebegerls devy walang dEvDev: bebegurls yuck. pero g, saan ba

(Me)[Jazzi/Bes/Minnie] hnd b pwdng ibng dt n lng pr tgnn? (Hindi ba pwedeng ibang date nalang para tignan?) [Pareng Carl/Carltot/carlon] Huh? Wait lang intindihin ko lang tong reply ni Jazzi.. Message ni Carl kaya humani ng 'haha' react ang message nya. Pero ilang sandali pa ay nag message na sya ng bago. [Pareng Carl/Carltot/carlon]

At nang marinig niya ulit ang putukan sa labas… NAPIGILAN NIYA ANG SARILI. Nag-shift ang grip. Napiga ang trigger. BANG. Isang putok na hindi dapat nangyari. Isang putok na hindi galing sa mga kalaban. Isang putok na galing sa kanya. At dahan-dahan siyang bumagsak. Parang bumagal ang mundo. “Tang ina—BETYNI!” sigaw ko habang nahuhulog siya. Mabilis kong nakuha si baby Rhett mula sa mga braso niya bago tuluyang tawagin ng grabidad.

nakangisi nitong sambit Kaagad ko din naman itong pinandilatan at bago pa ako nakapagsalita, bigla na lang nagreact ang babaeng nasa likuran nito "What? Nobya? come on, kailan pa nagkaroon ng nobya ang isang Baylord Montenegro?"

Isang pinakabatang bilyonaryo na walang-awang nagpalugi ng libu-libong kumpanya at naging malupit sa iba. Ako si Maria Liliana Perez. Mara for short. 23 years old, isang baguhang mamamahayag na halos hindi pa kilala sa industriya. Kung ikukumpara sa ibang reporters na may sariling mga kotse at mamahaling equipment, ako, may luma lang na laptop, isang cellphone na ilang beses ko nang pina repair at tapang na hindi ko alam kung magdadala ba sa akin sa tagumpay o kapahamakan. Hindi ko in-expect na ang unang malaking assignment ko ay ang press conference ng pinakamapanganib at pinakamahiwagang tao sa bansa. Ang bilyonaryong si Sebastian Blake Velez.

"Bu stands for bungangera." Ngali-ngali ko na sapakin si Mikel nang marinig ang sagot niya. Gusto ko sana na mag walk-out, yaman din lang na mukhang minamaliit na naman niya ako. Kaso hindi ko magawa dahil umiikot ang paningin ko.

Binilinan din nito si Xielo na huwag masyadong magpupuyat dahil kailangan nilang makabalik agad kinabukasan sa Quego del Mar. “Okay, guys! This will be quick. For a starter, we will play the so-called ‘bobo’ game. If you are not familiar with that game, it is where everyone should say his or her answer pertaining to one category until the last one who could contribute will be the loser. For example, I’ll say, shampoo brands, I’ll place my thumbs-up sign in the center like this, then I’ll answer Head and Shoulders.” Xielo explained while extending her arm and showing her thumbs-up sign at the center.

Parang isang biro. *]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:4741833f-b0de-44e1-a3b3-71e591941f30-3" data-testid="conversation-turn-8" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant">